525 views 0 comments

Αντώνης Λουδάρος «Στην Ακαδημία Πλάτωνος που μένω, διατρέχεις τους ίδιους κινδύνους με το να μένεις στο Κολωνάκι»

by on Οκτώβριος 28, 2013
 

Στην Κατερίνα Πουλοπούλου

«Τουρκικό δεν έχω δει ούτε ένα επεισόδιο, όμως στα δευτερόλεπτα που έχω σταθεί παρατηρώ ότι είναι πολύ φροντισμένες παραγωγές»

Η  «Κυρία Επιθεώρηση» από το μιούζικαλ «Θα σε πάρω να φύγουμε» συναντά τη ζωή της Σοφίας Βεμπο και ο Αντώνης Λουδάρος δηλώνει παρόν παίζοντας, τραγουδώντας και ενίοτε σκηνοθετώντας.

«Ευτυχώς που τη χρονική στιγμή με όλα αυτά που ζούμε στην Ελλάδα υπάρχει και κάτι ωραίο, το μακρύ καλοκαίρι. Ας έφτασε στο τέλος του, στο χέρι  μας είναι να το διατηρήσουμε μέσα μας. Ακόμα δεν έχει δώσει το φινάλε του και μπορούμε να το ζήσουμε για πολύ καιρό ακόμα. Ο Έλληνας με το ζόρι μπορεί να μπει σε κλειστό χώρο, μας αρέσει το έξω πιο πολύ, ως λαός».

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό το χειμώνα θα είναι η χρονιά των μιούζικαλ στο θέατρο.

Ναι θα γίνουν πολλά. Είναι ένα είδος που το αγαπάω πολύ. Παρά τη δύσκολη περίοδο, τα μεγάλα θέματα πάντα ανθούσανε οπότε και γι αυτό θα δούμε τόσα πολλά μιούζικαλ. Μάλλον έχει να κάνει και για ψυχολογικούς λόγους. Σε μια περίοδο που όλοι είμαστε έτοιμοι να σαλτάρουμε, με μια παράσταση μπορείς να πάρεις τη ζωή αλλιώς, πιο ανάλαφρα και αυτό, το μιούζικαλ το προσφέρει, παρά τα μηνύματα που περνάει. Είναι ένα είδος γλεντιού. Μετά το «Chicago» που παρουσιάσαμε, ξαναπαίζω στο «Θα σε πάρω να φύγουμε» στη Θεσσαλονίκη στο Μέγαρο Μουσικής και μετά ακολουθεί το «Badminton». Στον ίδιο χώρο θα ανεβάσουμε αργότερα τη ζωή της Σοφίας Βεμπο με τη Μαρινέλλα. Μέσα στο Νοέμβριο θα πραγματοποιηθεί και ένα θεατρικό φεστιβάλ στο «Βασιλάκου» με θέμα την Αθήνα, οπού θα σκηνοθετήσω μία από τις παραστάσεις.

Μιας και αναφερθήκατε στην Αθήνα, ζείτε στην Ακαδημία Πλάτωνος, σε μία πολύπαθη και πολυσυζητημένη περιοχή. Δύσκολη γειτονιά, τουλάχιστον αν κάποιος τη βλέπει μόνο στις ειδήσεις.

Ακριβώς έτσι. Ζω σε μια πολύ όμορφη περιοχή, που αισθητικά θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Δεν είναι τόσο επικίνδυνη όσο βλέπουμε στα κανάλια. Διατρέχεις τους ίδιους κινδύνους με το να μένεις στο Κολωνάκι. Προσωπικά δεν μου έχει τύχει κάτι ποτέ. Και στην Ερμού και στο Γκάζι σπάνε αμάξια, μπουκάρουν σε όλα τα σπίτια. Δεν έχω ακούσει ποσοστιαία κάτι, που να μου αποδεικνύει ότι η περιοχή μου, είναι πιο δύσκολη και επικίνδυνη από άλλες. Πολλοί με ρωτάνε «Μα πώς μένεις εκεί, με αυτό τον κόσμο;». Οπότε βλέπεις ότι η επικινδυνότητα πάει με το ποιος μένει εκεί. Βλέπω ανθρώπους να σου χαμογελάνε, να κάνουν βόλτες με τα σκυλιά τους, ηλικιωμένοι να περπατάνε χέρι χέρι, άνθρωποι να κάθονται έξω από τα σπίτια τους για να πάρουν αέρα, να δροσιστούν, τα παιδάκια παίζουνε στους δρόμους. Έτσι είναι στο μυαλό μου η γειτονιά. Δεν είναι ειδυλλιακά, αλλά είναι όμορφα.

Μήπως αυτή η όψη της Ακαδημίας Πλάτωνος οφείλεται σε αυτόκλητους που αποφάσισαν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους;

Να σκεφτείς ότι οι μετανάστες ήρθαν στην Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή. Εγώ τους ανθρώπους και δη αυτούς που είναι τόσο ταλαιπωρημένοι στη ζωή τους, δεν θέλω να τους κυνηγάω. Είμαι αντίθετος σε όλα αυτά, δεν με νοιάζει η εθνικότητα. Σε όλους τους ανθρώπους κυλάει ίδιο αίμα. Πολλές φορές η κακουχία και η ανάγκη, σου βγάζουν τον χειρότερο εαυτό σου. Νομίζω ότι στην Ελλάδα δεν θέλουμε τους φτωχούς μετανάστες, θέλουμε τους πλούσιους. Δεν κυνηγήσαμε τους Κινέζους που ήταν οι πρώτοι που, με το παραεμπόριο, γονατίσανε την αγορά.

Εν όψη εκλογών, τι θα έπρεπε να προσέξει ο εκάστοτε δήμαρχος της πόλης;

Να φτιάξει τα πεζοδρόμια, να φυτέψει πράσινο,  να υπάρχει όμως  και κάποιος να το ποτίζει και επιτέλους να φτιάξει την Ακαδημία Πλάτωνος.  Αυτό το πάρκο θα μπορούσε να είναι ένας χώρος με πολύ τουρισμό. Ένας ιστορικός τόπος που θα μπορούσε να τραβήξει το ενδιαφέρον όλου του πλανήτη. Αυτή τη στιγμή έχει ενδιαφέρον μόνο για τους τοξικομανείς.

Πόσο η κρίση έχει επηρεάσει την καθημερινότητα σας.

Είμαι πιο μαζεμένος. Δεν ψωνίζω ασύδοτα, κοιτάζω πραγματικά τις ανάγκες μου. Δεν θα πάω τρία ταξίδια, αν τα καταφέρω, θα πάω ένα και θα πω και δόξα το Θεό. Χαζοπράγματα, γιατί είμαι μόνος, δεν έχω οικογένεια και παιδιά. Αυτό που έχει αλλάξει έντονα, είναι ότι είμαστε όλοι σε μια κατάθλιψη γιατί στο πίσω μέρος, πάντα υπάρχει το πώς θα πληρώσουμε τις υποχρεώσεις που έχουμε δημιουργήσει.

Τηλεόραση παρακολουθείτε;

Βλέπω τηλεόραση όσο μεγαλώνω και λιγότερο. Πρωινή ενημέρωση, ψυχαγωγικές εκπομπές, μου άρεσε το «Joy», θέλω να ξέρω τι συμβαίνει. Τουρκικό δεν έχω δει ούτε ένα επεισόδιο, όμως στα δευτερόλεπτα που έχω σταθεί παρατηρώ ότι είναι πολύ φροντισμένες παραγωγές και έχουν ρίξει λεφτά, με δράση και αγωνία, για αυτό καθηλώνουν τον κόσμο.  Να πούμε βέβαια πως είναι βαρετό να είναι όλη μέρα Τούρκικα στο πρόγραμμα, αν όμως υπάρχει πρόγραμμα. Ίδια δεν ήταν και η μόδα με τα Βραζιλιάνικα;

Αγαπημένος προορισμός;

Δεν θα πω κάτι εξωτικό. Θα σου πω την Αίγινα. Κάτι έχει εκεί, που θέλω να πηγαίνω. Με ηρεμεί, μου ανοίγει το μυαλό, μου κάνει καλό. Θα μπορούσα να σου πω και το Παρίσι, αλλά είναι μια σκληρή πόλη. Το Λονδίνο έχει ένα ενδιαφέρον για μένα, λόγω θεάτρου.

Στην Αθήνα έχουμε καλές παραστάσεις;

Έχουμε καλές προσπάθειες. Στις πάνω από 300 παραστάσεις που ανεβαίνουν, σίγουρα κάποιες είναι καλές. Ούτε όμως στο Λονδίνο είναι όλες σπουδαίες.

 

 

XMas songs  για το «Σπίτι του ηθοποιού»

Ήδη από πέρσι είναι έτοιμο από τον Αντώνη Λουδάρο ένα cd με Χριστουγεννιάτικα τραγούδια και τίτλο «Χριστούγεννα Αγκαλιά». «Δεν είναι παιδικό, αλλά για όλους εμάς που αγαπάμε τα Χριστούγεννα. Το κάνω για να εξυπηρετήσω την ψωνάρα μου, τραγουδώντας για τα Χριστούγεννα, με μια αγαπημένη παρέα που κάνουν συμμετοχές, όπως Καρύδη, Αθερίδης, Βουτσάς, Μαγγίρα, Μπεγνής, Τρύπη, συνεργάτες, φίλοι, με έναν όμως σκοπό. Μέρος των εσόδων να πάει στο «Σπίτι του ηθοποιού». Αξίζουν συγχαρητήρια στην Άννα Φόνσου για τα τόσα χρόνια δουλειάς της».

 

Be the first to comment!
 
Leave a reply »