700 views 0 comments

Βασίλης Μαυρογεωργίου «Αν δεν είχα ασχοληθεί με το θέατρο θα ήθελα να κάνω τη δουλειά του Ιντιάνα Τζόουνς, δηλαδή τυχοδιώκτης- ντετέκτιβ- αρχαιολόγος»

by on Οκτώβριος 27, 2013
 

Στην Κατερίνα Πουλοπούλου

Μια «Κατσαρίδα» τον ακολουθεί κατά πόδας με σχεδόν 10 χρόνια επιτυχημένες παραστάσεις. Δραστηριοποιείται σε έναν νέο χώρο τέχνης το «Skrow» ετοιμάζει καινούργιο έργο και πιθανόν επηρεασμένος από την εποχή, καταπιάνεται με έναν διαχρονικό ψεύτη. Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου ανεβάζει τον «Πινόκιο» στην παιδική σκηνή του θεάτρου «Ακροπόλ».

«Το παιδικό θέατρο καταπιάνεται με ιστορίες και θέματα που δεν χωράνε εύκολα σε ένα δωμάτιο, σε έναν σκηνικό χώρο δηλαδή. Οι ήρωες στα παιδικά κείμενα ταξιδεύουν διαρκώς, ανακαλύπτουν σκοτεινά δάση, σπηλιές, μακρινές χώρες ακόμα και την κοιλιά μιας φάλαινας. Το στοίχημα μιας τέτοιας θεατρικής πράξης είναι πολύ γοητευτικό για όλους τους σκηνοθέτες και προσωπικά, είναι κάτι που μου αρέσει να βλέπω και να βάζω ο ίδιος σε παραστάσεις για ενήλικές. Γι’ αυτό δεν ξεχωρίζω καθόλου τον τρόπο που δουλεύω, με βάση την ηλικία που απευθύνεται η παράσταση. Η παγίδα που μπορεί να πέσει κάποιος, είναι να μιλάει στα παιδιά με τρόπο διδακτικό, θεωρώντας ότι αναφέρεται σε πράγματα που ο ίδιος γνωρίζει. Όλες οι καλές ιστορίες κρύβουν πάντοτε μεγάλα νοήματα και βρίσκονται εκεί για να σε εκπλήξουν».

Φαντάζομαι ότι το συγκεκριμένο κοινό, είναι ίσως πιο δύσκολο στο να καθηλωθεί με αυτό που βλέπει επί σκηνής;

Δεν πιστεύω πως διαφέρει ο βαθμός δυσκολίας. Η διαφορά είναι ότι τα παιδιά όταν βαριούνται φωνάζουν ή παίζουν game boy, ενώ οι μεγάλοι σιωπηλά από-συγκεντρώνονται, αναστενάζουν, οι πιο θρασείς κοιτάζουν το κινητό και εκπέμπουν τόνους αρνητικής ενέργειας. Το ζητούμενο πάντα είναι το ενδιαφέρον. Το θέατρο δεν μπορεί μα ξεγελάσει εύκολα το θεατή, ανεξαρτήτου ηλικίας. Το ενδιαφέρον είναι πάντα ενδιαφέρον και στην ουσία είναι ο συνδυασμός μορφής και περιεχομένου. Τα παιδικά έργα, παρόλη την ζωντάνια που οφείλουν να έχουν από γραφής τους, πρέπει και να φιλοσοφούν προσπαθώντας να προβληματίσουν και να ξυπνήσουν την κριτική σκέψη στα παιδιά.

Το έργο δεν είχε γραφτεί για παιδιά, αλλά εκδιδόταν την εποχή εκείνη σε εφημερίδα για ενήλικες. Τι έχουν σήμερα να μάθουν οι γονείς, από τον ήρωα του Κολόντι.

Πολύ απλά, ότι για να βρεις τον εαυτό σου θα πρέπει να πέσεις πολλές φορές στα άκρα αντίθετα, μέχρι να αναλάβεις τις ευθύνες σου απέναντι στην ζωή. Είναι τόσο αστείο να παρακολουθείς τον Πινόκιο να μετανιώνει για τις κραιπάλες, την λαιμαργία, το ατελείωτο παιχνίδι και να μεταμορφώνεται σε ένα πολύ καλό και υπεύθυνο παιδί, μόνο και μόνο για να παρασυρθεί ξανά και να ορμήσει με φόρα στην ασυδοσία. Το να αποδεχτούμε τον εαυτό μας, σημαίνει να μην αναγνωρίζουμε μόνο τις τέλειες πλευρές του, αλλά και τις πιο αδύναμες. Στην ζωή υπάρχει χρόνος για όλα τα πράγματα.

Πρέπει να είστε ο μόνος άνθρωπος που τον ακολουθεί χρόνια μια «Κατσαρίδα» και το απολαμβάνει.

Πραγματικά κάνω πολύ μεγάλη προσπάθεια να συμπαθήσω αυτά τα μικρά αρθρόποδα. Τις προάλλες είχαν ανοίξει τον υπόνομο κάτω από το σπίτι μου από τον δήμο κι είχαν ξεχυθεί στο δρόμο ένα ολόκληρο στράτευμα εξαγριωμένα (που τα είχαν ενοχλήσει) θηρία που χτυπούσαν νευρικά τα φτερά τους, έτοιμα να απογειωθούν. Όλος ο κόσμος, συμπεριλαμβανομένου κι εμένα του ιδίου, συμπεριφερόταν λες και είχαν ξεπηδήσει απ’ τον υπόνομο κροκόδειλοι έτοιμοι να τους κατασπαράξουν. Δεν μπορείς όμως να αγνοήσεις την αηδιαστική ηδονή που σου προκαλούν και δεν μπορείς να πάρεις το βλέμμα σου από πάνω τους. Ίσως γι αυτό η Ιωάννα, η ηρωίδα της «Κατσαρίδας» να είναι τόσο συμπαθής.

Δραστηριοποιήστε σε έναν καινούργιο χώρο, το «Skrow» στο Παγκράτι, με το Skrow Theatre Group και εναλλασσόμενο ρεπερτόριο. Υπάρχει πρόσφορο έδαφος στην Αθήνα για ακόμα μια σκηνή; 

Το θέατρο δεν μετριέται σε σκηνές, αλλά σε καλλιτεχνικά κινήματα. Στην Αθήνα υπάρχουν πράγματι πολλά θέατρα τουλάχιστον από εμπορικής άποψης, αν τα δούμε σαν μαγαζιά, που όμως αρκετά από αυτά ανακυκλώνουν το ίδιο ύφος και τις ίδιες απόψεις. Επομένως ναι, υπάρχει η ανάγκη για περισσότερα θέατρα γιατί στην πραγματικότητα υπάρχουν ελάχιστα. Δεν θέλω να πω πως ο χώρος μας έχει φέρει κάτι καινούριο στην πόλη, αλλά αυτό ονειρευόμαστε.

«Τι λέει η Λίλα» του Σιμό η πρώτη παράσταση του «Skrow».

Ο Σιμό, όπως λέει ο ίδιος, μεγάλωσε σε ένα από τα εργατικά προάστια του Παρισιού χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση, στα όρια της ανέχειας και της εξαθλίωσης. Το κείμενο έφτασε στον εκδοτικό οίκο σε μορφή χειρόγραφου και μάλιστα με πολύ πολύ κακά γράμματα, ήταν όμως ένα αριστούργημα. Ο συγγραφέας διατηρεί την ανωνυμία του, γι αυτό και πολλοί πιστεύουν ότι πρόκειται για κάποιον γνωστό συγγραφέα που δεν ήθελε να συνδεθεί το όνομα του με αυτό το κείμενο. Ο λόγος; Πρόκειται για κάτι εξαιρετικά προκλητικό, που μιλάει για τις ερωτικές ιστορίες μιας έφηβης κοπέλας της Λίλα, που θα παίξει η Ντάνη Γιαννακοπούλου. Αυτή η δουλειά με κάνει πολύ χαρούμενο γιατί συνεργάζομαι και πάλι με την Μαριάννα Κάλμπαρη. Η πρώτη μας δουλειά ήταν πολύ εποικοδομητική το «Γκιγιόμ γλυκειά μου» του Γκιγιόμ Γκαλιέν που παίζεται μέχρι τις 3 Νοέμβρη στο «Ίδρυμα Κακογιάννη».  Επίσης τον Νοέμβρη ανεβαίνει στο «Skrow Theater» η παράσταση «Μια ξεχωριστή μέρα» σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαίδη με πρωταγωνιστές την Κάτια Γέρου και τον Νίκο Νίκα.  Πρόκειται για την θεατρική εκδοχή της ταινίας του Ετόρε Σκόλα. Η «Ξεχωριστή μέρα» του τίτλου είναι η 8 του Μάη 1938.

Αν δεν είχατε ασχοληθεί με το θέατρο κύριε Μαυρογεωργίου, τι θα θέλατε να κάνετε σήμερα;

Αν δεν είχα ασχοληθεί με το θέατρο, θα ήθελα να κάνω τη δουλειά του Ιντιάνα Τζόουνς, δηλαδή τυχοδιώκτης- ντετέκτιβ- αρχαιολόγος. Οι φίλοι μου μου λένε ότι δεν υπάρχει αυτό το επάγγελμα, αλλά εγώ πιστεύω πως υπάρχει.

 

 

 

Από την «Κατσαρίδα» στη «Μπετονένια παραλία»

«Η επόμενη δουλειά της ομάδας μας είναι ένα δικό μου κείμενο η «Μπετονένια παραλία». Ένα μελλοντολογικό θρίλερ για το την κατάληξη αυτής της πόλης που λέγεται «Αθήνα». Μια πόλη κράτος στα χέρια του ολοκληρωτικού καθεστώτος με σύμβολο το μαύρο κοτόπουλο. Ένας δικτάτορας βιρτουόζος βιολιστής κρυφός θαυμαστής του Κορσακόφ. Γονίδιοτρομοκράτες με όπλα που απειλούν το ανθρώπινο DNA με υποβιβασμό στα επίπεδα σκίουρου. Ένας ντεντέκτιβ με προβλήματα αυτοελέγχου κι τέσσερις καθεστωτικές ιπτάμενες κάμερες καταγραφής. Είναι το έτος 2088 και μία «Μπετονένια παραλία» βρίσκεται στη θέση της πλατείας Ομονοίας».

 

  INFO

«Πινόκιο» στο «Ακροπόλ»

info

Ο «Πινόκιο» του Κάρλο Κολόντι παρουσιάζεται από το Βασίλη Μαυρογεωργίου στην παιδική σκηνή του «Ακροπόλ». Παίζουν Γιάννης Σαρακατσάνης,  Κατερίνα Μαυρογεώργη, Γιώργος Μακρής, Γιάννης Δενδρινός , Βιργινία Ταμπαροπούλου , Νικόλας Πιπεράς , Στράτος Παλαιολόγος, Κωνσταντίνος Ρεπάνης, Κατερίνα Γερονικολού , Μπέτυ Αποστόλου

 

 

 

 

Be the first to comment!
 
Leave a reply »