366 views 0 comments

Δέσποινα Κραουνάκη : «Αληθινό Ραδιόφωνο είναι το Ελεύθερο Ραδιόφωνο».

by on Ιούνιος 21, 2017
 

στην ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Πολυπράγμων, πολυάσχολη, ακάματη…

Στο τιμόνι δισκογραφικών παραγώγων, θεατρικών και μουσικών παραστάσεων…

Υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας…

Μουσική και ραδιοφωνική παραγωγός στις  πιο γνωστές  κι αγαπημένες συχνότητες…

Είκοσι ολόκληρα χρόνια στον αέρα των ερτζιανών.

Επιστρέφει στο ραδιοφωνικό αέρα μετά από αρκετό καιρό και αυτή τη φορά στο διαδικτυακό ραδιόφωνο «Radioalchemy.net».

Κάθε Τετάρτη βράδυ από τις 21.00 έως τις 23.00 «η αλχημίστρια»  Δέσποινα Κραουνάκη  «καπνίζει μόνο φύλλα δάφνης»  πραγματοποιώντας μια δίωρη βόλτα στον «αέρα» και μοιράζεται με τους συνταξιδιώτες ακροατές της στιγμές, λόγια, συναισθήματα ,μουσικές, τραγούδια ….

Τραγούδια που έχουν ξεχαστεί από τις playlist των ραδιοφώνων …..

Τραγούδια που δρουν ως  φίλτρα μαγικά και εξευμενίζουν τα πάθη , ανυψώνουν τη διάθεση ,γιατρεύουν  την ψυχή….

Από πότε άρχισες να ασχολείσαι με την μουσική. Πώς θα περιέγραφες τη σχέση σου μαζί της;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα σπίτι που είχε- έπαιζε συνέχεια μουσική. Και πολλά, πολλά πάρτι. Από πολύ μικρή, θυμάμαι, 6-7 χρονών, πήγαινα μόνη μου στο σαλόνι κι έβαζα στο πικάπ δίσκους που ακούγανε οι μεγάλοι. Θυμάμαι σαν τώρα είχα κολλήσει με έναν δίσκο «Ρετρό» που άρεσε στη μητέρα μου. Μου άρεσε πολύ. Εκτός από τους γονείς που αγαπούσαν πολύ τη μουσική, ήταν κι ο Σταμάτης.  Χατζιδάκις, Θεοδωράκης… Θυμάμαι πόση εντύπωση μου είχε κάνει το εξώφυλλο του δίσκου «Τα Πέριξ» με την Βούλα Σαββίδη.. Μετά, τα 45αρια του 60, τα έβαζα συνέχεια σε ένα φορητό πικάπ και χόρευα στο δωμάτιο μου. Ήμουν και χορευταρού.

Στο γυμνάσιο, έτρεχα πάντα στο ένα και μοναδικό δισκάδικο της γειτονιάς, να αγοράσω ένα δίσκο το μήνα, τουλάχιστον. Τότε, στα δισκάδικα έφτιαχναν κασέτες με συλλογές. Εγώ όχι. Ήθελα τους δίσκους μου.

Το ραδιόφωνο επίσης, το κόκκινο τραντζιστοράκι, στο δωμάτιο και στο κρεββάτι. Άκουγα τον αμερικάνικο σταθμό, τον Άκη Έβενη -μου άρεσε η φωνή του πολύ- μου άρεσαν πολύ και τα θεατρικά του κρατικού προγράμματος.

Δεν με θυμάμαι ποτέ χωρίς μουσική.

Τελειώνοντας το λύκειο, μην έχοντας αποφασίσει τι θα κάνω, ο Σταμάτης τότε ξεκινούσε μια εκπομπή στο Β Πρόγραμμα « Ένα τραινάκι στον ουρανό». Μου λέει θα κάνεις εσύ μουσική επιμέλεια. Εγώ;! Μα ήμουν μόλις κάπου εκεί. Τρόμαξα αν θα τα καταφέρω. Άρχισα να τρέχω σε όλες τις δισκογραφικές να παίρνω όλες τις νέες κυκλοφορίες. Δεν άφηνα τίποτα. Άκουγα όλο το δίσκο για να δω τι μου άρεσε πιο πολύ. Μετά, πολύ διάβασμα πάνω σε όλη τη δισκοθήκη του Σταμάτη. Πολλά βινύλια. Όλοι οι μεγάλοι συνθέτες, όλη τους η δισκογραφία. Τα άκουσα και τα έμαθα όλα. Ελληνικό και διεθνές ρεπερτόριο. Όλα!

Θα έλεγα λοιπόν είναι μια σχέση ζωής.

Η περιπέτεια με το ραδιόφωνο πώς ξεκίνησε;

Από εκεί, από το Β Πρόγραμμα. Από εκεί και πέρα, μουσική επιμέλεια σε όλες τις ραδιοφωνικές εκπομπές του Σταμάτη. Αθήνα 984 «Στην τούρλα του Σαββάτου» υπερπαραγωγή, μετά μουσικές επιμέλειες σε πολλές δημοσιογραφικές εκπομπές ραδιοφωνικών σταθμών και μετά από λίγο διάστημα η δική μου εκπομπή στον 902 5-7 το πρωί αν θυμάμαι καλά. Μετά ακολούθησαν όλα τα μουσικά ραδιόφωνα με την μεγαλύτερη κι ωραιότερη «θητεία» μου στον Μελωδία και στον Κλικ.

Πώς αισθάνθηκες την πρώτη φορά που βρέθηκες μπροστά στο μικρόφωνο;

Ξέρεις τι γίνεται; Ήμουν τόσο μικρή, που είχα άγνοια του «κινδύνου». Δεν θυμάμαι να είχα τρακ καθόλου. Στον 902, τότε, ξυπνούσα τον κόσμο και αυτόν που πήγαινε στις δουλειές του..

Αυτό που θυμάμαι έντονα, ήταν όταν έκανα την πρώτη μου εκπομπή στον Κλικ Fm. Εκεί μάλιστα! Τρακ, αγωνία, τι θα πω, πώς θα σταθώ εγώ ανάμεσα σε τόσους top παραγωγούς. Νένες, Μουρατίδης, Χατζής πόσοι και πόσοι… Ο πρώτος μουσικός ραδιοφωνικός σταθμός της Αθήνας που έπαιξε τα ωραιότερα της διεθνούς δισκογραφίας. Ήταν όνειρό μου να παίξω εκεί. Έγινε τυχαία. Ήμουν dj σε ένα κλαμπ στην Ερμιόνη κι είχε έρθει Χρήστος Χατζής ένα Σαββατοκύριακο μαζί με την Ελίνα Δελαλοπούλου -promo τότε στην Polygram. Με άκουσε και αμέσως πήγε στον Κωστόπουλο και του λέει «αυτή είναι δική μας πρέπει να έρθει». Και πήγα. Στον Κλικ, άρχισα να καταλαβαίνω τι σημαίνει μουσικό, ελεύθερο ραδιόφωνο. Ωραία χρόνια αέρα. Πολύ!

Nitro radio

«Η Αλχημίστρια καπνίζει μόνο φύλλα δάφνης» ο τίτλος της εκπομπής σου στο διαδικτυακό ραδιόφωνο «Radioalchemy.net». Πως κατέληξες σ’ αυτόν;

Δεν κατέληξα, απευθύνθηκα στον «ειδικό» (γέλια) στον Σταμάτη. Του λέω… να την πω «Αλχημίστρια» και εκεί πρόσθεσε όλο το υπόλοιπο. Του λέω δεν είναι μεγάλος τίτλος; Μου λέει είναι ο σωστός. Και ήταν και είναι τελικά. O Σταμάτης είναι ο «νονός» του τίτλου εκπομπής.

Στην αρχαιότητα η δάφνη  ήταν γνωστή για τις θεραπευτικές της ιδιότητες. Αναφέρεται επίσης ότι η Πυθία του Μαντείου των Δελφών, πριν δώσει τον χρησμό της, μασούσε φύλλα δάφνης.  Εσύ που αποσκοπείς, τι θέλεις να βγάλεις μέσα από τη ραδιοφωνική σου εκπομπή;

Να ακουστούν ωραία τραγούδια που έχουν ξεχαστεί από τα playlist των ραδιοφώνων. Να μπλέξουν οι μουσικές μεταξύ τους.  Να ανέβει ο ακροατής μαζί με μένα. Αυτό. Να τελειώσει η εκπομπή και να έχω πάρει τη χαρά πως κάποιοι περάσαν μαζί μου 2 ώρες ζάχαρη.

Είναι το ραδιόφωνο η ψυχοθεραπεία σου;

Μα μόνο. Μοιράζεσαι στιγμές, λόγια, συναισθήματα, μουσικές με τον κόσμο. Κόσμο  που δεν γνωρίζεις. Απλά μοιράζεσαι. Οτιδήποτε  μοιράζεσαι, κάνει καλό στην ψυχή σου.

Με το διαδικτυακό ραδιόφωνο να έχει όλο και μεγαλύτερο κοινό, πιστεύεις πως το συμβατικό ραδιόφωνο μπορεί να  επιβιώσει από τον ανταγωνισμό;

Δε μπορώ να κρίνω ούτε να ξέρω αν θα επιβιώσει από τον συγκεκριμένο ανταγωνισμό. Αυτό που βλέπω κι αισθάνομαι είναι πως το συμβατικό ραδιόφωνο εδώ και χρόνια, πέρασε στην αντικατάσταση μουσικών παραγωγών με κομπιούτερς και playlist, φτιαγμένα αρκετές φορές από μυαλά και χέρια ανθρώπων με ελάχιστες γνώσεις του αντικειμένου. «Αληθινό Ραδιόφωνο είναι το Ελεύθερο Ραδιόφωνο».

pipalch

Έχω χαρά που μετά από 20 χρόνια και μετά από αρκετό καιρό απουσίας για τους παραπάνω λόγους συνεργάζομαι με ένα διαδικτυακό ραδιόφωνο και ειδικά το RadioAlchemy. Ένα ραδιόφωνο που δίνει άνοιγμα σε νέους παραγωγούς πρώτα απ΄ όλα. Έχουμε ορισμένους πολύ σοβαρούς παραγωγούς στο σταθμό με γνώσεις του αντικειμένου που θα ζήλευαν πολλοί του συμβατικού.. Αρκετοί από αυτούς θα μπορούσαν άνετα να σταθούν και με μεγάλη επιτυχία σε ορισμένα μουσικά συμβατικά.. Όμως σχεδόν πάντα γίνεται η γνωστή ανακύκλωση..

Δεν πειράζει, άσε να τους έχουμε εμείς καλύτερα!

Πώς είναι το ιδανικό ραδιόφωνο για σένα;

Το ιδανικό ραδιόφωνο είναι το ελεύθερο ραδιόφωνο. Το αληθινά ελεύθερο ραδιόφωνο.

Υπάρχει κάποια έντονη ανάμνηση κατά τη διάρκεια ραδιοφωνικής σου εκπομπής;

Είναι τόσες πολλές οι ώρες αέρα.. αμέτρητες.. και όλες είχαν κάτι σπουδαίο να δώσουν. Από την ώρα που μπαίνει το πρώτο τραγούδι είναι όλα έντονα και μαγικά.

Αυτό που πάντα θυμάμαι ήταν η υπέροχη σχέση με τους ηχολήπτες. Πολλές φορές είχαν και το ρόλο συμπαραγωγού. Όλοι τους ήταν μοναδικοί. Έμαθα πολλά από τους ηχολήπτες μου. Πιο πολλά από αρκετούς εκάστοτε διευθυντές..

902 με Δημητρη Μπιζο ηχοληπτη

Σε συναντάμε και σε επιλεγμένα στέκια πίσω από τα decks. Πως προέκυψε η ενασχόλησή σου ως Dj; Μίλησέ μας για τη μουσική που παίζεις.

Αυτό ξεκίνησε πριν το ραδιόφωνο.  Όταν στα 20 μου αποφάσισα  να μείνω μόνη μου, έπρεπε να κάνω κάτι για να επιβιώσω να πληρώνω τα ενοίκια μου τα έξοδά μου.  Έκανα λοιπόν αυτό που τότε ήξερα καλά  να κάνω. Να βάζω μουσική. Ήμουν τότε από τις πρώτες γυναίκες dj κι αυτό ήταν παράξενο, άρεσε πολύ στους ιδιοκτήτες των κλαμπ και στον κόσμο. Είχε επιτυχία. Έπαιζα μόνο soul funk, progressive funk. Ήμουν καλή. Δούλεψα πάρα πολύ νύχτα. Σχεδόν κάθε βράδυ για μεγάλα διαστήματα. Όταν πήγα και στον Κλικ, τότε όλο αυτό πραγματικά πήρε φωτιά. Ωραία χρόνια, ένταση, γέλια, χοροί, ξενύχτια μέχρι πρωίας… αλλά μεγάλη κούραση και ξόδεμα…

Παίζω αυτό που εμένα εκφράζει πρώτα απ’ όλα και μετά ψάχνω να βρω το κλικ που θα ξεσηκώσει κι όλους τους άλλους. Παίζω τα πάντα. Από τα τελευταία διεθνή χιτ που μου αρέσουν αλλά και κλασικά σπουδαία τραγούδια μέχρι Ζαμπέτα, Τσιτσάνη, Χατζιδάκι. Όλα αυτά μαζί. Σε ένα πρόγραμμα. Έχει τύχει να φτάσω μέχρι την Ιτιά και μετά να περνάω σε ένα κορυφαίο διεθνές έθνικ τραγούδι. Σημασία έχει πως θα βρεις το κλικ του κοινού και θα το πας εκεί που θέλεις.

Και πρέπει να τον κοιτάς. Στα μάτια. Γι’ αυτό και επιμένω με cd κι όχι με κομπιούτερ.

Το είδος της μουσικής που επιλέγεις με ποιο τρόπο επιδρά στην ψυχολογία σου;

Ανέβασμα. Πάνω. Ψηλά. Όσο πιο ψηλά γίνεται.

Στο πλαίσιο του Ethnic Festival θα επισκεφτείς και φέτος το καλοκαίρι την Καβάλα. Τελικά η σχέση αυτή φαίνεται να  αντέχει στο χρόνο και την απόσταση….

Αρχικά γνωρίζω πολλά χρόνια τον Θοδωρή Στρίκο που μαζί με την γυναίκα του έχουν το «Πωλείται Καφωδείο». Μαζί με τον Νίκο Παπαθανασίου που ακριβώς δίπλα έχει το «1901» καφέ μπαρ, συνεργάστηκαν πέρυσι και έστησαν στο πλαίσιο του Ethnic Festival, ένα μεγάλο πάρτι στο δρόμο, ακριβώς στη μέση των μαγαζιών τους. Ήταν μοναδική εμπειρία και έχω μεγάλη χαρά που θα το ζήσουμε ξανά όλοι μαζί. Τους ευχαριστώ.

Ως υπεύθυνη δισκογραφικών, έχεις συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της μουσικής, αλλά έχεις ανακαλύψει και νέους μουσικούς ….  Τι κάνει κατά τη γνώμη σου ξεχωριστό  έναν καλλιτέχνη;

Το ταλέντο του και η πίστη του σ αυτό που κάνει.

Ποια η άποψή σου για την μουσική σήμερα; Ποιες ήταν οι καλύτερες δουλειές που άκουσες τα τελευταία χρόνια;

Αυτό που με χαροποιεί και έχει ελπίδα είναι πως τα νέα παιδιά συνεχίζουν και σκαρώνουν μουσικές, στίχους, γκρουπ, επιμένουν…ανεβάζουν τα τραγούδια τους στο διαδίκτυο, φτιάχνουν ωραία κλιπ..

Πολλά από αυτά έχουν ενδιαφέρον.

Θα είναι κρίμα να πω ορισμένες και να μείνουν απ’ έξω άλλες. Έχω μια ιδιαίτερη αγάπη στον Κώστα Λειβαδά ας πούμε, μου άρεσε πολύ το νέο τραγούδι της Ευσταθίας, το ονειρεμένο τραγούδι της Πορτογαλίας στην φετινή Eurovision, η νέα δουλειά των Parov Stelar, η Μάντισσα της Σάττι μου έφτιαξε το κέφι ένα πρωί, η Ελεάνα Φινοκαλιώτη σε επανεκτελέσεις με τον Μάργαρη μόνο με μία  κιθάρα, τα τραγούδια του Σαίξπηρ από τον Στέλιο Καρπαθάκη, ο Αργύρης Λούλατζης τον είδα λαιβ πρόσφατα, τρομερή δυναμική.. Πολλά πολλά..

Είπα τώρα μερικά που μου ήρθαν αμέσως….

Το ψάχνουν, κάνουν μαθήματα φωνητικής, χορού, υποκριτικής, κάνουν λαιβ σε μπαράκια..

Υπάρχει φως.. Μ’ αρέσει αυτό πολύ..

kolaz

Βρίσκεσαι πάντα στο τιμόνι των θεατρικών και μουσικών παραγώγων του Σταμάτη Κραουνάκη, οι οποίες στέφονται με επιτυχία. Πως είναι να συνεργάζεσαι με μια καλλιτεχνική ευφυΐα  που συνάμα είναι και ο μεγαλύτερος αδελφός σου;

 Είναι πραγματικά μεγάλη τύχη να είσαι δίπλα στον Σταμάτη. Είτε ως συνεργάτης είτε ως φίλος. Πολύ περισσότερο τυχερή που είναι ο μεγάλος μου αδερφός.

Ο Σταμάτης ήταν ο άνθρωπος που είδε τα ταλέντα μου και τις κλίσεις μου από πολύ μικρή και με οδήγησε εκεί. Ήταν και είναι πάντα το πανεπιστήμιο μου. Στη μουσική, στην παραγωγή δίσκων, στον τρόπο προβολής κ επικοινωνίας. Το πιο σημαντικό όμως απ’ όλα που μου έμαθε είναι το ήθος με το οποίο οφείλεις να ζεις, την αγάπη και το πάθος για όσα κάνεις.

Εκτιμάς ότι η σωστή οργάνωση και το σωστό προμοτάρισμα μιας παραγωγής παίζει καθοριστικό ρολό στην πορεία αυτής;

Ναι φυσικά και παίζει καθοριστικό ρόλο αρκεί βέβαια το προϊόν να έχει κάτι να πει.

Αλλιώς, όση προσπάθεια κι αν καταβάλλεις, ακόμα κ αν καταφέρεις να το απογειώσεις προσωρινά, κάποια στιγμή θα χαθεί.

Τι είναι αυτό που συνήθως σε εμπνέει και σε κινητοποιεί;

Το καινούργιο, το φρέσκο, το πρωτότυπο, το δύσκολο..

Οι νέοι καλλιτέχνες, οι ομάδες, η προσπάθεια για να πετύχει κάτι που έχει αξία.

Καλλιτεχνική και ηθική.

 

 

 

Συντονιστείτε:

www.radioalchemy.net

https://www.facebook.com/alchimistria/

Be the first to comment!
 
Leave a reply »