457 views 0 comments

Ο ποιητής έβγαινε την ώρα των λύχνων κι έψαχνε λέξεις

by on Φεβρουάριος 23, 2015
 

 

μνήμη Θ. Τζούλη (†23-02-2010)

 

Έρχονταν πάντα από την παραμεθόριο,

την ορεινή ή την παραποτάμια:

– Μαυρονόρος, Αλεξανδρούπολη και τέλος Μαυρονόρος.

Έζησε τη ζωή του μεταξύ ποταμών:

– Αχέροντας, Καλαμάς, Έβρος.

 

Ένα κανονικό πεντάγωνο

«σπίτι – μητέρα – πατέρας – νύχτα – νεκρός»

καθόριζε την ποιητική του μήτρα.

 

Κατάφερε να βοτανίσει τη φωνή του

και από τους ήχους των νεκρών

και από τους ήχους των ποιητών.

 

Παρέμεινε μονήρης και αδιάγνωστος,

με τα αυτοφυή κείμενα του,

χωρίς προδρόμους και επιγόνους,

σε αδιάλειπτο διάλογο,

με τον Ηράκλειτο, τον Ερμά, τον  Κάφκα.

 

Έδωσε στίγμα, χρώμα και φωνή στην παραμεθόριο,

 

….αλλά βλέπεις,

 

ήτανε χρόνια συβαριτισμού,

ήρθανε χρόνια στερημένα,

στην αγορά νεοσσοί, επήλυδες και δημηγέρτες.

 

Είχαν κι οι λέξεις τα μνημόνιά τους.

 

Ξεχάστηκε η φωνή του,

όπως και τόσες άλλες.

 

Ωστόσο,

τις νύχτες του χιονιά,

τις νύχτες της πλημμύρας,

ο ποιητής Θανάσης Τζούλης στοιχειώνει τον Έβρο….

 

Αθήνα,  01- 02/2015

                                                                                Ν. Βαξεβανίδης

Το σχέδιο είναι έργο της εικαστικού  Θεοδοσίας

 

Be the first to comment!
 
Leave a reply »