559 views 0 comments

Τα ποιήματα της Κυριακής

by on Αύγουστος 7, 2016
 

Επιμέλεια ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΑΣΜΑΤΖΙΔΗΣ

Στα ποιήματα της Κυριακής  η Ελένη Κοσμά (από την ποιητική συλλογή «Φιλιά στη γη», Εκδόσεις Πόλις,  2016).

Υποδοχή:  Μία ολιγοσέλιδη σύνθεση με  μόλις 14 ποιήματα, όσοι και οι στίχοι ενός σονέτου, αριθμημένα με λατινικούς χαρακτήρες. Στην πρώτη σελίδα μας υποδέχεται ο στίχος των«Ελεύθερων πολιορκημένων»  του Σολωμού «Επάψαν τα φιλιά στη γη… / Στα στήθια και στο πρόσωπο  στα χέρια και στα πόδια», απ’ όπου είναι δανεισμένος και ο  τίτλος του βιβλίου.  Στην αρχή του κάθε ποιήματος, εκτός από το έβδομο, προβάλλονται τα τρίστιχαχάι-κου της ποιήτριας, δέκα επτά συλλαβών,  ως προμετωπίδες ή τίτλοι, όλα υφασμένα με μία λυρική λεπτότητα που αφενός σε εισάγει στο υπόλοιπο του ποιήματος, αφετέρου σε κάνει να κοντοστέκεσαι απέναντι στην ακρίβεια του αυτονομημένου και συμπυκνωμένου νοήματος. Από το σύνολο των ποιημάτων τα τρία είναι στη μορφή σονέτου, που εντυπωσιάζουν με την μαστορική έμμετρη κατανομή τους.Ιδιαίτερα στέκομαι στο με αρ. II σονέτο, ένας μικρός ύμνος για την αίσθηση της  απώλειας που θροΐζει, όπως θροΐζει ο αγέρας ανάμεσα από τα σολωμικά φύλλα με πνεύμα, μέσα στην ερημιά της ύπαρξης.

Μουσική διάθεση:NocturnoOpusN°2 – FredericChopin

 

ΙΙ.

Όσο κοιμάσαι,

τρεμοπαίζουν μέσα μου

τα βλέφαρά σου.

*

Σε είδα χθες, ήρθες σε όνειρο βαθύ

που κάτι θύμιζε από θάνατο και φως,

ήσουν μακριά κι ο άλλος σου εαυτός

με πήρε τρυφερά απ το χέρι· αυτή

 

η εικόνα έχει μέσα μου θαφτεί.

Σε άλλον ύπνο πέφτω ή σε πηγάδι

όμοια βαθύ· και σκοτεινό σαν χάδι-

αλλά έχουμε κι οι δύο πια χαθεί.

 

Στο σπίτι όπου ξυπνώ έχει στηθεί

παράσταση με σένα και με μένα·

και έχουνε οι ρόλοι αντιστραφεί:

 

εγώ κοιτάζω αλλού κι εσύ εμένα.

Αυτή είναι η μοίρα των ανθρώπων

που τους σπαράζει η ερημία των τόπων.

13936780_1728728710711022_1006302447_n

Mikalojus Konstantinas Ciurlionis -Evening- 1907

 

  1. V.

Αναπαύονται

φιλιά στη γη των πουλιών·

και ένα γράμμα.

*

Άργησε ο ταχυδρόμος· τα γράμματά σου

αναπαύονται στον παράδεισο των πουλιών.

 

Πέφτουν φιλιά στη γη ανεπίδοτα και σου

δείχνουν ψηλά τη βασιλεία των ουρανών.

 

(κι όσο βαραίνουν τα φιλιά στην άδεια γη

-μετράω σκέλη, συλλαβές και οργή.)

 

ΧΙ.

Άνθος κομμένο

και ύπνος·περίσσεψε

ένα ποίημα

*

Ο θάνατός τους είναι από τη ρίζα αργός.

Μέσα στην άκοπη υγρασία τους ακόμη

 

δυο σκυθρωποί πίσω απ’ τα μάτια ώμοι

σου τα προσφέρουν· και ο ανθός

 

απ’ το φιλί τους περισσεύει. Νέος καρπός,

υπόσχεση ευτυχίας που συλλαβίζει·

 

μα πιο βαθιά από τη ρίζα τους σαπίζει

ρίζα μισή και άκοπη· και ύπνος μισός.

 

 

Βιογραφικό

13900558_1728728694044357_757566611_n

 

Η Ελένη Κοσμά γεννήθηκε το 1984 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Συγκριτική Λογοτεχνία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχει δημοσιεύσει άρθρα, δοκίμια και μεταφράσεις στα περιοδικά Αντί, Εντευκτήριο, Παλίμψηστον, Ποιητική, και στις εφημερίδες Αυγή και Εποχή.

Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Πιερ Πάολο Παζολίνι «Οι στάχτες του Γκράμσι» και έχει γράψει την εισαγωγή για αυτή την έκδοση (Οροπέδιο, 2016). Τα «Φιλιά στη γη» είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή από τις Εκδόσεις «Πόλις».

Be the first to comment!
 
Leave a reply »