467 views 0 comments

Τα ποιήματα της Κυριακής

by on Αύγουστος 21, 2016
 

Επιμέλεια ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΑΣΜΑΤΖΙΔΗΣ

Στα ποιήματα της Κυριακής  η Ευτυχία Παναγιώτου (από την ποιητική συλλογή «Χορευτές», Εκδόσεις Κέδρος,  2014).

Υποδοχή: Στον παράξενο θίασο της Ευτυχίας Παναγιώτου, κοιτάζω και εγώ προς τον Εγγαστρίμυθο του εναρκτήριου ποιήματος της συλλογής. Οι άρτια λαξεμένοι στίχοι της, θαρρείς και έρχονται από κάποιο τοπίο πέραν της πραγματικότητας, στην πορεία όμως της ανάγνωσης κερδίζεται η εγγύτητα, αποκαλύπτεται το ενιαίο της ονειρικής ατμόσφαιρας που επιμένει να μην αναγνωρίζεται μόνο ως «Ετυμηγορία του Ύπνου», αλλά να βρίσκεται σε κάθε κίνηση του χρονικού σύμπαντος. Στο «Ζεϊμπέκικο του Κάτω Κόσμου» (τι τίτλος αλήθεια), ο χορευτής «ολόστροφος την ομορφιά ορίζει», θυμίζοντάς μας ότι η ομορφιά δεν υπάρχειapriori, αλλά δημιουργείται παντού και ιδίως στα βάθη του απόκοσμου. Οι «Χορευτές» της Ευτυχίας Παναγιώτου, έρχονται πολυποίκιλοι και πολύχρωμοι από κάθε πτυχή των μακρινών ορίων του ασυνείδητου. Χορογραφία παράξενη, κυκλική, φωτεινή μέσα στα επαναστατημένα κύματα του ύπνου (Εγώ εκοιμήθην, ο ύπνος εξηγέρθη), ανοίγει σαν τη βεντάλια των φτερών του παγονιού (Μην πεις πως δεν πόθησες τα φτερά του παγονιού), φωτίζοντας με τους χρωματισμούς της μη επισκέψιμα ακόμη τοπία της συνειδητότητάς μας.

Μουσικήδιάθεση:Vandaveer – Fistful Of Swoon

 

Η ετυμηγορία του ύπνου

Ο συριγμός μακρόσυρτος, θα τον ακούς,

από το φάρυγγα του διαδρόμου.

Μια παιδική φωνή ψηλώνει, σβήνει στο φα·

τρομώδη δάχτυλα τη σαβανώνουν.

Θ’ ακούς και ψιθυρίσματα, υγρά και αλλόκοτα,

τις νευρικές σελίδες που γυρνούν,

τον παφλασμό των λερωμένων

υφασμάτων.

 

Κι αν κυματίζεις σε μάγων ραψωδίες,

στου ιδρωμένου σεντονιού τις κούρσες,

Πάλι άσωτος βρέθηκες· ο τόπος σ’ εμποδίζει,

και σε κυκλώνουν

ξένα αίματα αρχαία παλτά

οι συγγενείς λες και σε ξέρουν.

Στέκουν με χέρια καθαρά

πλάι στο μικρό σου φέρετρο.

 

Τρελαίνονται οι σειρήνες, κάνει η σφραγίδα σάλτο στο χαρτί,

η επιταγή αλλάζει χέρια

κι ένα κίτρινο γάντι ορθώνεται, δείχνει δεξιά.

Κοιτάζοντας τον Εγγαστρίμυθο

κάτι σκαμμένα πρόσωπα

τις σόλες σέρνουν

προς τη χαράδρα.

 

Ονόματα οχληρά ηχούν,

και τα κιτάπια,

με σύντομες- των άβουλων- κραυγές,

σφαλίζουν.

Άλλο δεν σφάδασε η νύχτα.

Τα ρούχα του φονιά θα ‘χουν πλυθεί.

Τόσο νερό κελάρυσε στις ίνες τους.

Τα γρανάζια έβηξαν και σώπασαν

ενώ ο αέρας, τακτικός και με τις φούριες του,

σηκώθηκε  να σφουγγαρίσει.

 

Ησυχία.

 

Μόνο μια θηλιά μέσα μου

ταλαντεύεται σφυρίζοντας.

 

Και το πτώμα σου

-που σαλτάρισε, είπανε.

 

Γύρισε ξανά πλευρό.

 

EYTY2

              φωτο, Στράτος Καλιφάτης από το project saga.

 

Ζεϊμπέκικο του Κάτω Κόσμου

[Στης σημαίας τον πάτο ένας άντρας.

Σκυφτός και σκεφτικός, φουμάρει.

Σηκώνει το κεφάλι-σε κοιτάζει-σκύβει πάλι, και φουμάρει.]

 

Μάρμαρο, στίχο μελετώ

και το κορμί μου όλο πάει

με τον νέο

ρυθμό να κάμψει.

Ολόστροφος

την ομορφιά ορίζω· θα ΄χει χαλάσει

το αντηχείο του μυαλού.

 

Στην άσπρη φρεναπάτη των κινδυνευτών,

τα σίδερα της ηλικίας μου φρένιασαν,

θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια,

και ποιος γαμήλιος χορός.

Δοσοληψία αφηνιάζει

-δουλεμπορία των Ουρανών-

ποιο χαλινάρι.

Στα γόνατά της πέφτοντας,

να βρω τα σκαλοπάτια που παν’  στη Λευτεριά,

γλίστρησα σε ναρκοπέδιο αισθήματος.

 

Τραγούδι ολάνοιχτο, βορά παθών.

Άκου πως σκάβουν

τα μέσα [Αντιγόνη].

 

Κι αυτή η ανηφοριά

ας ήταν

του χρόνου η παγωνιά.

 

Μια πιρουέτα.

 

Λίγο πριν σηκωθείς

Μην πεις πως δεν πόθησες τα φτερά του παγονιού,

ένα φόρεμα να σκουπίζει την πίστα με βαλς.

Κι αν την κορόνα σού έκλεψε τελικά το καρδιοχτύπι

όταν σε κοίταξε στα μάτια ο τολμηρότερος,

μην πεις πως ήτανε κατακτητής·

 

στα γόνατα είχε πέσει.

 

 

Βιογραφικό

EYTY

 

Η Ευτυχία Παναγιώτου (1980) γεννήθηκε στη Λευκωσία. Σπούδασε φιλοσοφία στην Αθήνα και νεοελληνική φιλολογία στο Λονδίνο. Εργάζεται ως επιμελήτρια εκδόσεων, μεταφράζει ποίηση, αρθρογραφεί σε περιοδικά και εφημερίδες. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ιταλικά, ισπανικά και γερμανικά. Η ίδια έχει μεταφράσει τα «Ερωτικά ποίηματα» της ΑννΣέξτον, καθώς και ποιήματα της ΑννΚάρσον. Έγραψε τα βιβλία ποίησης «Μέγας κηπουρός» (Κοινωνία των (δε)κάτων, 2007) , «Μαύρη Μωραλίνα» (Κέδρος, 2010) και «Χορευτές» (2014). Ζει στην Αθήνα.

Be the first to comment!
 
Leave a reply »