91 views 0 comments

Τι είναι, τελικά, το καλοκαίρι;

by on Αύγουστος 13, 2017
 

Το έργο είναι του Τάσου Δήμου από τη σειρά «Χαμένη αθωότητα»

Του Μηνά Βιντιάδη

Σκέφτομαι καμιά φορά εδώ στην άκρη του γιαλού, πίνοντας ένα ποτήρι ρακή, τι είναι τελικά το καλοκαίρι.

 Ένα παράξενο παιχνίδι του ήλιου; Ανατολή, δύση, κρύβομαι, ξανάρχομαι, σε καίω, με καις κ.τ.λ.; Δείκτης προστασία 10 ή 50;

 Μια εξομολόγηση της θάλασσας; Πού ήσουν τόσο καιρό;

 Ο φόβος των ψαριών; Πολλοί οι επισκέπτες στη μοναξιά τους;

 Το τραγούδι των τζιτζικιών; Ποιος τους γράφει το λιμπρέτο;

 Ο ύμνος του παγωμένου νερού;

 Το κουρασμένο σφύριγμα του φορτωμένου βαποριού;

 Μερικές απρόσκλητες πεταλούδες στην ασπρισμένη αυλή;

 Ένα πιάτο σύκα;

 Το γεράνι που ντρέπεται δίπλα σε μια ανθισμένη τριανταφυλλιά;

 Ένα παλιό μαγιό που παρακαλάει να μην το πετάξεις;

 Μια παγωμένη μπίρα με αφρό, σ’ ένα παγωμένο ποτήρι; Υπάρχουν ίχνη;

 Τρία παιδιά, δυο κουβαδάκια κι ένα φτυαράκι;

 Μια ομπρέλα στη μέση του πουθενά κι από κάτω ένα αγριοκάτσικο να σκιάζεται;

-Ένα βλέμμα που στάζει;

 Ένα κύμα; Ένας βράχος κι ένα κύμα; Πολλά κύματα και πολλοί βράχοι;

 Μια βάρκα που δεν μπορείς να διαβάσεις το όνομά της;

 Ένας φάρος που ξέρει τα μυστικά του Ποσειδώνα;

 Μια γοργόνα; Υπάρχουν γοργόνες;

 Ένα βιβλίο που στη σελίδα 72 κρύβεται ένας μικρός μισοζώντανος αστερίας;

 Φύκια στη μέση του ανηφορικού δρόμου;

 Ένα όνομα στην άμμο;

 Ένα τσαμπί σταφύλια, τρία δάχτυλα κι ένα γέλιο;

 Ένα εκκλησάκι χωρίς καμπάνα;

 Ένα τραγούδι; Ποιος το λέει, γαμώτο, δεν μπορώ να θυμηθώ.

 Ένα ψάθινο καπέλο κι απέναντι ένα άλλο ψάθινο καπέλο;

 Μια πόρτα μπλε, πράσινη, καφέ, που είχε μήνες ν’ ανοίξει;

 Μια χωριάτικη σαλάτα, δυο πιρούνια, ψωμί, αλάτι, πιπέρι, κάπαρη;

 Το φεγγάρι; Α, ναι δυο πανσέληνοι, μισοφέγγαρα, φεγγάρι σαν δαγκωμένο καρπούζι;

 Στιγμές; Μία; Πολλές; Παλιές, πολύ παλιές, χτες, τώρα, αύριο;

 Και λιμάνια. Μικρά, μεγάλα, απόμερα, μα λιμάνια; Μπαίνεις και κουρνιάζεις;

 Κι ένας χορός; Νησιώτικος; Τάνγκο; Το σώμα ουρλιάζει;

 Κι ένα φιλί; Στο μέτωπο; Στα μάτια; Στο ένα χείλος; Και στα δύο; Στα μαλλιά;

-Κι η ελπίδα; Λες; Μήπως; Γιατί όχι; Σίγουρα;

 Όλα αυτά κι άλλα χίλια είναι το καλοκαίρι;

Μήπως, τελικά, το καλοκαίρι είμαι εγώ στην άκρη του γιαλού μ’ ένα ποτήρι ρακή και την ανάμνησή σου;

Καλό καλοκαίρι!

(Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 1980 στις 03-08-2017)

O Μηνάς Βιντιάδης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Έχει εκδώσει τα βιβλία  «Τι είπα στην Κλαούντια», «Οι τρεις Μαρίες» (εκδ. Λιβάνη, 1996 και 1999), «Το δεξί πόδι του θεού» (Ελληνικά Γράμματα, 2003), «Ο δράκος κόκορας» (Ελληνικά Γράμματα, 2006) και «Τηγανίζουν πατάτες στον Άρη;» (Τόπος, 2015). Το θεατρικό του έργο «Κάτω Παρθενώνας» παρουσιάστηκε από το ΚΘΒΕ και το «TATOOLAND» από το «Αγγέλων Βήμα».

Be the first to comment!
 
Leave a reply »