809 views 0 comments

«Το παν είναι ν’ αντέξουμε…»

by on Ιανουάριος 1, 2014
 
Σύνη Αναστασιάδη,Μάσκες  Ψυχής,80Χ80(λάδι),2011
 
Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΓΑ

Οκτώ λογοτέχνες , καταξιωμένοι αλλά και νέοι με ελπιδοφόρα γραφή, και μια ζωγράφος που ζει και δημιουργεί στην παραμεθόριο του Έβρου,  ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση της ArtPress και απάντησαν στην ερώτηση:

-Μια χρονιά έφυγε, μια καινούργια ήρθε. Τι κρατάτε, τι πετάτε, τι ελπίζετε;

Από τις απαντήσεις τους ανθολογούμε  τις λέξεις «γνοιάξιμο», «νηφαλιότητα», «περίσκεψη», «επικοινωνία», «αλληλεγγύη», «ανθρωπιά», «απαντοχή», «μνήμη», «αξιοπρέπεια», «φίλοι», «εγρήγορση». Λέξεις, κάποιες από τις οποίες τις είχαμε λησμονήσει και που όλοι τις χρειαζόμαστε για να «βγούμε υγιείς» στους καιρούς της κρίσης. Γιατί όπως λέει ο Ράινερ Μαρία  Ρίλκε «Ποιος μίλησε για νίκες, το παν είναι ν΄αντέξουμε»

Γιώτα Γουβέλη

gouveli-20130710-142635[1]

«Δεν συνηθίζω να κάνω τους απολογισμούς μου τέτοιες μέρες. Από τη μια το πνεύμα των ημερών, από την άλλη η χαλαρότητα των διακοπών, δεν με εμπνέουν για αυτοκριτική, δεν θέλω να …μελαγχολήσω. Ωστόσο, με μια αστραπιαία ματιά στη χρονιά που πέρασε στέκομαι περισσότερο στο γνοιάξιμο, το πραγματικό γνοιάξιμο για τον διπλανό μας, για τον φίλο μας, για τον συγγενή μας. Έχω την αίσθηση πως αυτή η λεξούλα, το γνοιάξιμο, είχε ξεθωριάσει μέσα μας τελευταία και χρειάστηκε να πέσουμε στα δύσκολα για να την ξαναθυμηθούμε. Κρατώ λοιπόν το γνοιάξιμο για την καινούργια χρονιά και πετώ τον εγωκεντρισμό και την απομόνωση. Για το 2014, ελπίζω ο καθένας μας να βρει μέσα του τις υγιείς δυνάμεις που τον κάνουν ευτυχισμένο άνθρωπο, αλλά προπάντων άνθρωπο.»

(Η Γιώτα Γουβέλη είναι συγγραφέας. Το τρίτο της βιβλίο, «Το κεντρί της πεταλούδας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Γεράσιμος Θεοδόσης

theodosis

«Τίποτα δεν κρατώ,

τίποτα δεν πετώ.

Τα αφήνω όλα νάρθουν και να φύγουν.

Το μόνο που προσπαθώ

είναι να μην ελπίζω,

γιατί, όταν ελπίζω, προσδοκώ

και όταν προσδοκώ πονώ.»

(Ο Γεράσιμος Θεοδόσης είναι συγγραφέας. Το τελευταίο του βιβλίο «Blackjack του έρωτα» κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Λιβάνη)

Γιάννης Καλπούζος

kalpouzosgray

«Θα σας απαντήσω χρησιμοποιώντας σποραδικά και αποσπασματικά λόγια των ηρώων του μυθιστορήματος που γράφω εδώ και καιρό. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του:

–Όλοι απάνω στον πόνο καθόμαστε. Πού και πού σκύβουμε, τον κοιτάμε και πάλι κλείνουμε τα μάτια και φτιάχνουμε με το μυαλό μας αλλιώς τον κόσμο. Για να τον αντέχουμε. Όποιος πεισματώνει και τον θωρεί κατάματα, μένει φαρμακωμένος και δεν βλέπει τον κόσμο που φτιάχνουν οι άλλοι ολόγυρα. Στέκεται δεμένος στο παλούκι του πόνου κι ό,τι τον προστάζει κάνει.

–Να μαθαίνεις, να παραδειγματίζεσαι κι ύστερα να τ’ αφήνεις στην άκρη. Όχι να τα ξεχνάς. Να τ’ αφήνεις και να λες: Καλώς ή κακώς, αυτά έγιναν· τώρα να δω τι θα κάμω!

–Όλα όσα συμβαίνουν αποτελούν μέρος της ανθρώπινης πορείας. Από την εποχή των σπηλαίων ίσαμε σήμερα έχουμε απαγριωθεί κι εκπολιτιστεί μέχρις ενός σημείου. Παλιά φτύνανε στο πάτωμα, ύστερα τοποθετήσαμε πτυελοδοχεία και τελευταία τ’ αφαιρέσαμε. Τόσο καταφέραμε. Ο μηδενισμός όσων πετύχαμε είναι επικίνδυνος. Όλα είναι συγκρίσιμα με ό,τι προϋπήρξε, χωρίς να σημαίνει πως δεν πρέπει να πασχίζουμε για το καλύτερο. Όμως απουσιάζει η νηφαλιότητα και η περίσκεψη.

–Ξέρεις πόσα μπορείς να μάθεις εάν ψάξεις βαθύτερα τον καθένα; Όμως αρκούμαστε σ’ όσα νομίζουμε ότι φαίνονται. Κλεινόμαστε στη δική μας τρύπα και σε όποιους επιτρέπουμε να χωρέσουν σ’ αυτή.

Με αφορμή το τελευταίο απόσπασμα ελπίζω για τη νέα χρονιά και παροτρύνω να κάνουμε ένα βήμα προς τον διπλανό μας, να τον γνωρίσουμε και να μας γνωρίσει, να διαφανεί η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη μας, να νιώσει και να νιώσουμε τη ζεστασιά της επικοινωνίας. Γιατί, πολλές φορές, το άδειασμα και η μοναξιά της ψυχής είναι πιο σκληρή κι απ’ το αδειανό στομάχι. Πόσο μάλλον όταν συμβαίνουν και τα δύο.

«Ο Γιάννης Καλπούζος είναι συγγραφέας. Το τελευταίο βιβλίο του «Ουρανόπετρα. Η δωδέκατη γενιά», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο)

Βάγια Κάλφα

407941_2716889895939_1692308394_n_high[1]

«Kρατάω ό,τι έμαθα και τις στιγμές που χαμογέλασα. Και, φυσικά, τις αλλαγές στη ζωή μου. Πετάω.. χμ.. δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι… νομίζω πως όλα χρειάζονται, απ’ όλα παίρνεις κάτι… ίσως κάποιες σχέσεις που είχαν φθαρεί και, οπωσδήποτε, τα «ενημερωτικά» σκουπίδια που μόλυναν σπίτια και σπίτια, απελπίζοντας κόσμο.
Ελπίζω σε μια ανθρωπότητα που θα με συγκινεί.»

(Η Βάγια Κάλφα είναι ποιήτρια. Η πρώτη της ποιητική συλλογή  «Απλά πράγματα», εκδόσεις Γαβριηλίδης, βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών)

Σωτηρία Μαραγκοζάκη

MARAGOZAKI

«Στη μνήμη είθε να είναι η δύναμη, η απαντοχή, το θάρρος και η ελπίδα μας για τη νέα χρονιά. Στα ιερά της γλώσσας μας, στους οσίους των γραμμάτων μας, στις κορυφές των κορυφών του πολιτισμού μας. Διότι δεν είναι απόβλητοι, υπεράριθμοι, παρίες, λαθραίοι μέσα στην ίδια τους τη χώρα οι πολίτες, που ανέχτηκαν να καταργούνται εν μια νυχτί κεκτημένα και δεδομένα δεκαετιών, που ανέχονται σκάνδαλα, αυθαιρεσίες, αυταρχισμό, συνταγματικές εκτροπές, κοινοβουλευτικές κωλοτούμπες και δικομματοκρατούμενες ισορροπίες του τρόμου, δηλαδή όλα όσα συνέβησαν το 2013 και συνεχίζουν να συμβαίνουν δίχως τελειωμό. Δεν είναι υποζύγια οι πολίτες να αντέχουν βάρη, αδικίες, εξευτελισμούς, ταπεινώσεις. Έχουνε μνήμη, ρίζες, παραδόσεις, αξιοπρέπεια, ευθυκρισία. Διαθέτουνε όλα τα ωραία, τα καλά, μα και τα στραβά και τα ανάποδα , που αναδείξανε ανυπέρβλητοι δημιουργοί, όπως ο Σολωμός, όπως ο Παπαδιαμάντης. Για αυτό και τη νέα χρονιά ας ακολουθήσουμε τη «συμβουλή» του Οδυσσέα Ελύτη στο « Άξιον Εστί»: Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδερφοί Όπου και να θολώνει ο νους σας Μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό Και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη»

( Η Σωτηρία Μαραγκοζάκη είναι συγγραφέας-δημοσιογράφος. Το πρώτο της βιβλίο  «Ο Ύπατος της Σμύρνης»  κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος)

Γιώργος Σκαμπαρδώνης

SKABARDONIS

«Τι να κρατήσω από την προηγούμενη χρονιά, μια από τις χειρότερες για την χώρα; Κρατώ μόνο τις ιδιωτικές συναντήσεις με τους φίλους και τις πολύτιμες κουβέντες μας, μερικά καλά βιβλία που διάβασα, καμιά δεκαριά εξαιρετικές ταινίες που είδα.

Κάποιες στιγμές που είδα αλλιώς τον κόσμο, στο όντως μεγαλείο του, λίγες νύχτες με ξεχωριστό νόημα, την καθαρή αγάπη των σκυλιών. Το ότι αντάμωσα μερικούς, ελάχιστους, νέους με έμπνευση και πάθος. Δεν ελπίζω παρά στο να κρατηθούμε υγιείς, να κρατηθούμε νηφάλιοι, όσο μπορούμε αλληλέγγυοι, αλλά σε εγρήγορση, και να έχουμε λίγη τύχη.»

(Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης είναι συγγραφέας-δημοσιογράφος. Το βιβλίο του «Ουζερί Τσιτσάνης» επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη)

Δημήτρης Στεφανάκης

δημητρης στεφανακης

«Από το 2013 δεν πετάω τίποτε, κρατώ όμως το κόσμο της «Άριας» που έγινε βιβλίο αλλά και παράλληλες αναγνώσεις άλλων κόσμων μυθιστορηματικών όπως το Εμβατήριο του Ραντέτσκι του Ροτ. Κρατώ το ταξίδι του «Φιλμ νουάρ» στη Γαλλία και την αραβική μετάφραση του «Μέρες Αλεξάνδρειας». Για το 2014 ελπίζω να οικοδομήσω ένα νέο κόσμο από την αρχή… που θα γίνει βιβλίο και θα φέρει καινούργιες αναγνωστικές φιλίες»

(Ο Δημήτρης Στεφανάκης είναι συγγραφέας. Το τελευταίο του βιβλίο «Άρια. Ο κόσμος από την αρχή» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός)

Χρήστος Χαρτοματσίδης

foto-harto[1]

«Το 2013 ήταν μια δύσκολη χρονιά. Άλλη μια χρονιά της κρίσης. Στην αρχή όταν μας έλεγαν οι δημοσιογράφοι «Να ξεχάσουμε την Ελλάδα που ξέραμε.» αναρωτιόμουν – γιατί; Γιατί δηλαδή πρέπει όλα να αλλάξουν και μάλιστα προς το χειρότερο; Γιατί να επιστρέψουμε στις ξυλόσομπες κι από πάνω να μας συνιστούν να μην αυξάνουμε το νέφος – την αιθαλομίχλη. Μήπως ήταν επιλογή μας να καίμε ξύλα αντί για πετρέλαιο; Μήπως είναι επιλογή μας τα παιδιά να φεύγουνε μετανάστες. Μπορεί να είναι η ανεργία επιλογή; Μπορεί να είναι επιλογή η ανέχεια; Και φτάνει πια με την δικαιολογία για τους δανειστές . Όλες οι χώρες δανείζονται κι όλες οι χώρες χρωστάνε. Εικονικά λεφτά, εικονικά υπερκέρδη και υπαρκτή φτώχεια. Ποιος μας στοχοποίησε; Ποιος αποφασίζει για τις μοίρες ολόκληρων λαών και με πια κριτήρια; Ποιος αποφασίζει για την ζωή και τον θάνατο; Ποιος νομίζει ότι είναι Θεός; Ο εφιάλτης πρέπει να τελειώσει! Πρέπει όμως πρώτα να ξυπνήσουμε! Σ’ αυτό ελπίζω!»

( Ο Χρήστος Χαρτοματσίδης είναι συγγραφέας. Το τελευταίο του βιβλίο «Είναι κάπου αλλού η γιορτή» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τόπος)

Σύνη Αναστασιάδη

images[1]

«Από κάθε γέννα δεν πετάς τίποτε.

Ελπίζεις στο ότι καλλιεργώντας τις θετικές σκέψεις η τύχη που βασίζεται στον χαρακτήρα  θα σου ανοίξει δρόμο για το όραμα!»

(Η Σύνη Αναστασιάδη είναι ζωγράφος. Τα νέα έργα της με γενικό τίτλο Διάδραση Στη Μη Δράση εκτέθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, στην γκαλερί Pinelo)

 

Be the first to comment!
 
Leave a reply »