Βιβλίο
679 views 1 comment

«Μέρες και νύχτες που δεν ήταν δικές μας»- Μια μεγάλη ιστορία αγάπης με φόντο το Διδυμότειχο

by on July 31, 2014
 

Η συγγραφέας από το Διδυμότειχο Ελισάβετ Παπαδοπούλου γράφει στην Art Press για  το καινούργιο της βιβλίο «Μέρες και νύχτες που δεν ήταν δικές μας» (εκδόσεις Καστανιώτη)

“Στο Μέρες και νύχτες που δεν ήταν δικές μας, όλα ξεκινάνε ένα καυτό καλοκαίρι του 1975 σ’ ένα χωριό κοντά στο Διδυμότειχο. Οι πρώτες σελίδες αναδίδουν εκείνη την ειδική ατμόσφαιρα καλοκαιριού που βρίσκουμε μόνο στα χωριά του κάμπου. Η βασική ηρωίδα του βιβλίου η Αθηνά ζει τον εφηβικό της έρωτα ο οποίος θα τη στοιχειώσει για μια ολόκληρη ζωή. Γύρω της η ευρύτερη οικογένεια συγγενείς που καταφθάνουν από τη Γερμανία όπου είναι μετανάστες, αλλά και άλλοι που έρχονται από την Αθήνα, όπου έχουν πιάσει την καλή. Μεταξύ τους διαφέρουν τόσο ως προς την πολιτική τοποθέτηση όσο και ως προς την κοσμοθεωρία.

Στο πρώτο μέρος του βιβλίου τα πρόσωπα συστήνονται μέσα από την αφήγηση. Η συνέχεια του βιβλίου τοποθετείται στην Αθήνα, μια πόλη που ζει γιορτάζοντας τη δεκαετία του 1990. Νέα πρόσωπα εισέρχονται στην ιστορία, η έφηβη Αθηνά είναι πλέον πετυχημένη δικηγόρος, ο στρατιώτης Αλέξανδρος τον οποίο ερωτεύτηκε παράφορα στην εφηβεία της είναι αρχιτέκτονας, η σύζυγος του Αλέξανδρου, Λώρα εισάγει από το εξωτερικό ρούχα και προιόντα design.

Χρησιμοποίησα σαν τέχνασμα τα επαγγέλματα των ηρώων για να δείξω  μέσα από την επαγγελματική ματιά των ηρώων και την εξέλιξή τους την μεταμόρφωση της Ελλάδας. Η χώρα μεταμορφώθηκε. Προσπάθησα να μεταφέρω την πορεία της χώρας, την ηθική κόπωση, όλα τα πρόσωπα του βιβλίου τα χρησιμοποίησα σαν όχημα.

Μεταξύ αυτών και τον παππού της Αθηνάς, ο οποίος ψήφιζε Ένωση Κέντρου και στη συνέχεια έγινε φανατικός οπαδός του Ανδρέα, πίστεψε στο σοσιαλισμό, και διαψεύστηκε. Τους μετανάστες ο οποίοι γυρίζουν σακατεμένοι για να διαπιστώνουν ότι προδόθηκαν από την ίδια τους τη χώρα, στην οποία πλέον το χρήμα ρέει άφθονα και άκοπα.

Ανάμεσα σ’ όλα αυτά συνυπάρχουν τα εσωτερικά τοπία των ηρώων, τα ψυχικά τραύματα, οι παλιοί έρωτες που καίνε ακόμα, γυμνές ζωές που ζητούν να ταϊστούν με μνήμη ή συναίσθημα. Στο βιβλίο προσπάθησα να αποδώσω όσα συνέβησαν τη δεκαετία του 1990, που οδήγησαν μια χώρα ολόκληρη στην κατάρρευση. Επίσης θέλησα να μιλήσω για τις πληγές του παρελθόντος, το φορτίο που πατάνε πάνω στους ώμους μας οι οικογένειες, για τους ανεκπλήρωτους έρωτες που δεν βρίσκουν γιατρειά.

Και τότε σκέφτηκα: «ενηλικίωση» αυτή είναι η λέξη που ταιριάζει σε όλα αυτά. Αυτό το βιβλίο μιλάει για την ενηλικίωση μιας οικογένειας, αλλά και την ενηλικίωση μιας χώρας.”

Το βιβλίο:

Η Αθηνά μεγαλώνει τη δεκαετία του ’70 σ’ ένα χωριό κοντά στο Διδυμότειχο, σε μια ιδιόρρυθμη οικογένεια, γεμάτη συναισθηματικά κενά. Μακριά ο κόσμος δονείται από μεγάλα γεγονότα, μεταβάλλεται, ζει συναρπαστικά, σε μέρες και νύχτες που δεν είναι δικές της. Καθώς νιώθει ξένη σε ό,τι την περιβάλλει, ερωτεύεται παράφορα τον «Ξένο» – έναν στρατιώτη, τον Αλέξανδρο, που υπηρετεί εκεί τη θητεία του. Χωρίζουν με την αναχώρησή του, αλλά αυτή η σχέση τούς σημαδεύει βαθιά. Θα ξαναβρεθούν αργότερα στην Αθήνα, επιτυχημένοι επαγγελματίες και οι δύο, κι επιπλέον εκείνος παντρεμένος με τη Λώρα. Γύρω τους, πλήθος νεόπλουτοι, μέλη μιας κοινωνίας που χάνει σταδιακά την αθωότητά της. Κι αυτοί οι δύο, που ζούνε χωριστά, μοιάζουν ακόμα στοιχειωμένοι από το παλιό πάθος, αλλά κι από όσα ονειρεύτηκαν για μια χώρα που αλλάζει δραματικά και πια δεν τους ταιριάζει.

Μια μεγάλη ιστορία αγάπης, που κινείται ανάμεσα στον σκληρό ρεαλισμό και στη φαντασία, με φόντο την Ελλάδα της ψεύτικης ευημερίας αλλά και την έρημο της ακριτικής επαρχίας. Ένα μυθιστόρημα για τον τραυματικό μικρόκοσμο της οικογένειας, που η συγγραφέας προστατεύει με συμπόνια, ανιχνεύοντας τα μονοπάτια που οδηγούν στην εξιλέωση.

200032_1011355059179_7738196_n[1]

Βιογραφικό:

H Eλισάβετ Παπαδοπούλου γεννήθηκε στο Ασημένιο Διδυμοτείχου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή της Κομοτηνής. Ασχολήθηκε με τη δικηγορία, αλλά την εγκατέλειψε για να γίνει δικαστής. Παραιτήθηκε ύστερα από έξι χρόνια. Σήμερα
εργάζεται στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Έργα της: Hotel Victoria (νουβέλα, 1995), Άνεμος Ανατολικός (μυθιστόρημα, 1997), Ψέματα, ζαχαρωτά και πρωτοσέλιδα (μυθιστόρημα, 2000), Κληρονόμησα όλες τις φίλες της μαμάς μου (μυθιστόρημα, 2004), Αγαπώντας τις ερωμένες του(2009). Συμμετείχε στις συλλογές διηγημάτων Ο φύλακας των ψυχών (1999), Των εμών ερώτων (2001), Κοκτέιλ μολότοφ (2003), Υπόγειες ιστορίες (2008).

 

 

 

 

comments
 
Leave a reply »

 

Leave a Reply