ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
588 views 0 comments

Θανάσης Ευθυμιάδης «Αν τα πράγματα ζορίσουν πολύ, δεν έχω πρόβλημα να γυρίσω στο χωριό μου»

by on November 6, 2013
Details
 
Editor Rating
Total Score

Hover To Rate
User Rating
User Score

You have rated this

 

 

του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΓΑ

Ο δημοφιλής ηθοποιός, που έχει γεννηθεί στον  Έβρο κι έχει μεγαλώσει στην Καβάλα,  μιλάει για την πορεία του στην τηλεόραση και το θέατρο, για τους ρόλους που προτιμά να υποδύεται, για τα τουρκικά σήριαλ, για την οικονομική κρίση και δηλώνει ότι «είναι έτοιμος για όλα».

Το θέατρο δεν υπήρξε παιδικό του όνειρο. Προέκυψε. Αιτία ήταν μια γυναίκα, συμφοιτήτριά του στις Σέρρες και η γιαγιά του η Πόντια, που μικρό παιδί του διηγιόταν  ιστορίες μετανάστευσης. Ο Θανάσης Ευθυμιάδης είναι από τους ηθοποιούς  που έζησαν τη χρυσή εποχή της ιδιωτικής τηλεόρασης. Παιδί της τηλεόρασης, όπως πολλοί ηθοποιοί της γενιάς του, έκανε το πρώτο επαγγελματικό του βήμα στην τηλεοπτική σειρά “Dolce Vita”, όπου πρωταγωνιστούσε, και με την οποία έγινε δημοφιλής. Τα τελευταία χρόνια υπηρετεί με συνέπεια το  θέατρο.

Τη νέα αυτή θεατρική σεζόν, 2013-14, πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Άνδρες έτοιμοι για όλα», που ανεβαίνει για δεύτερο χρόνο στο θέατρο Λαμπέτη.

Μισός Πόντιος, μισός Μικρασιάτης, δηλώνει ότι δεν φοβάται την κρίση και ότι αν τα πράγματα ζορίσουν πολύ, δεν έχει πρόβλημα να επιστρέψει στο χωριό του και να ασχοληθεί με τη γη. Οι απόψεις τους για την καριέρα, το θέατρο, τη ζωή, όπως μας τις εξομολογείται, είναι άκρως διαφωτιστικές.

-Τι ήταν αυτό που σε οδήγησε να γίνεις ηθοποιός;

-Τελείως τυχαία ασχολήθηκα με το θέατρο. Ήμουν  φοιτητής στις Σέρρες στο ΤΕΙ  Διοίκησης Επιχειρήσεων και για να προσεγγίσω μια κοπέλα που μου άρεσε, γράφτηκα  στη θεατρική ομάδα των φοιτητών στην οποία έπαιζε. Αυτή ήταν η πρώτη ενασχόλησή μου με το θέατρο και αφορμή αυτή η κοπέλα.

-Ποιος ήταν ο πρώτος σου ρόλος που έχεις ερμηνεύσει και τι ένιωσες ;

-Ήταν μια φοιτητική παράσταση για το Πολυτεχνείο.  Ο ρόλος μου ήταν ένας κακός ασφαλίτης που έπιασε τους φοιτητές και βασάνισε μάλιστα αυτή την κοπέλα.  Είχαμε τέτοιες σκηνές.  Μου άρεσε η σχέση με το κοινό περισσότερο.  Δηλαδή ότι είσαι πάνω σε μια σκηνή και κάνεις την τρέλα σου και κάποιοι από κάτω σε παρακολουθούν και στο τέλος, άμα κάνεις καλά την τρέλα σου, σε χειροκροτούν κιόλας.

-Ηθοποιός  σημαίνει;

-Ηθοποιός για μένα, πέρα από τις ερμηνείες που δίνουν, είναι αυτός  που ποιεί ήθος και ποιεί πολλούς χαρακτήρες, δηλαδή να μην κάνεις κάθε χρόνο το ίδιο πράγμα, να μπορείς να κάνεις διαφορετικά πράγματα.  Για μένα είναι αυτός που πρέπει να έχει την ευθύνη των πράξεών του, αυτοί δηλαδή  που ασχολήθηκαν με το χώρο χωρίς να τους το επιβάλει κάποιος δεν έχουν το δικαίωμα να πουν ότι βαριέμαι, αφού είναι μια δουλειά που τη διάλεξαν.  Τις περισσότερες φορές οι γονείς και ο συγγενικός κύκλος είναι ενάντιοι σ’ αυτή σου την απόφαση, οπότε πρέπει να στηρίξεις την επιλογή που έχεις κάνει με νύχια και με δόντια, με την ψυχή σου ολόκληρη.  Για μένα είναι πάνω απ’ όλα αυτό, η ευθύνη που παίρνεις εσύ ο ίδιος για σένα.

-Τι ρόλους προτιμάς να ερμηνεύεις;

-Είμαι άνθρωπος που βαριέμαι εύκολα, γι’ αυτό θέλω να κάνω διαφορετικά πράγματα.  Στη θητεία μου στην υποκριτική, όταν έκανα κωμωδία στην τηλεόραση, στο θέατρο ήθελα να κάνω κάτι δραματικό ή το αντίστροφο.  Πέρυσι έκανα δύο δραματικά έργα στο Εθνικό Θέατρο, φέτος κάνω μια κωμωδία. Θέλω να κάνω  πράγματα διαφορετικά.  Περισσότερο καλά περνάω στην κωμωδία βέβαια, γιατί από μικρός  ήθελα να βλέπω τους άλλους να γελούν γύρω μου αλλά και εγώ ο ίδιος να γελάω. Αλλά αν έκανα  μόνο κωμωδία, θα βαριόμουν, οπότε μου αρέσει ο συνδυασμός.

-Ποιος από τους ρόλους που έχεις ερμηνεύσει  πιστεύεις ότι σε έχει χαρακτηρίσει;

– Νομίζω ότι με χαρακτηρίζει  η συμμετοχή μου στο σήριαλ «Ντόλτσε βίτα», μεγάλη επιτυχία στην τηλεόραση το 1995. Προβάλλονται επαναλήψεις και ο κόσμος ακόμα το βλέπει και διασκεδάζει, υπάρχει μια διαχρονικότητα δηλαδή.  Τότε δεν το καταλάβαινα, αλλά το σήριαλ αυτό πέρασε στη συνείδηση του κόσμου και με έκανε αναγνωρίσιμο.

-Ταυτίζεσαι με τους ρόλους που υποδύεσαι;

-Όχι, προσπαθώ να το αποφύγω.  Κάνω πολύ δουλειά με μένα προσωπικά, γιατί ο κάθε ηθοποιός πρέπει να δουλέψει πολύ με τον εαυτό του, να βρει πρώτα ποιος είναι ο ίδιος για να μπορεί να υποδυθεί έναν άλλο στο θέατρο.  Πολλοί ηθοποιοί ξεκινούν και μπερδεύουν τα πράγματα στην πορεία γιατί δεν έχουν καταλάβει και δεν έχουν κατασταλάξει στο ποιοι είναι οι ίδιοι.  Για μένα είναι πολύ σημαντικό βήμα το να καταλάβεις ποιος είσαι εσύ  ώστε να ξέρεις ότι αυτός είσαι εσύ και στο θέατρο ο ρόλος.  Δεν φταίνε σε τίποτε  οι φίλοι σου,  η οικογένειά σου, η σχέση σου να τους μεταφέρεις αυτά που περνάς εσύ στην σκηνή.

-Έχουν περάσει 17  χρόνια από τότε πού έπαιξες στο σήριαλ « Ντόλτσε βίτα»  Σε όλη αυτήν την πορεία σου μέχρι σήμερα έχεις μετανιώσει για ρόλους που έχεις παίξει;

-Όχι, δεν είμαι  άνθρωπος που μετανιώνω.  Αν θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι εγώ βιοπορίζομαι από αυτή τη δουλειά και ότι δεν είναι το χόμπι μου, έχω κάνει κάποιες μικρές παραχωρήσεις, ιδιαίτερα στην τηλεόραση που είχε τα πολλά λεφτά, για λόγους βιοποριστικούς αλλά ποτέ σε βαθμό που να με έχει προσβάλει κάτι και να έχω μετανιώσει γι’ αυτό που έχω κάνει.

-Έχεις κάνει δηλαδή επαγγελματικές υποχωρήσεις που δεν σε εξέφρασαν καλλιτεχνικά, για να ανταπεξέλθεις στις οικογενειακές υποχρεώσεις σου;

-Όχι.  Από τη στιγμή που έκανα οικογένεια είμαι πιο συνειδητός και πιο υπεύθυνος στις επιλογές μου.  Κάποιες φορές όταν ήμουν μόνος, με δελέαζαν και τα λεφτά, γιατί  τα λεφτά της τηλεόρασης ήταν πολλά, κακά τα ψέματα. Όμως είμαι και ήμουν αυτοδημιούργητος και αυτοσυντήρητος.

-Πιστεύεις ότι για να ερμηνεύσει ένας ηθοποιός έναν ρόλο, φτάνει μόνο το ταλέντο ή χρειάζεται και κάτι περισσότερο;

-Για να παίξει ένα ρόλο μόνο φτάνει το ταλέντο, αλλά για να γίνει επαγγελματίας και να παίξει πολλούς ρόλους χρειάζεται και η εκπαίδευση.  Εκπαίδευση και πειθαρχία.

-Τι είναι αυτό που καθορίζει τις προτεραιότητές σου στον επαγγελματικό σου χώρο. Με τι κριτήρια επιλέγεις  τους ρόλους σου;

-Όλα βασίζονται στο ένστικτο, γιατί δεν υπάρχουν συνταγές στη δουλειά μας.  Μπορεί όλα τα δεδομένα να δείχνουν ότι κάτι θα γίνει επιτυχία και να μην γίνει. Δεν υπάρχει κάποιο μυστικό, κάποια συνταγή για την επιτυχία, πηγαίνω όπου με οδηγεί  το ένστικτό μου.

-Και στη ζωή σου ;

-Επίσης το ένστικτό μου.  Τίποτε άλλο.  Αυτό κληρονόμησα από τις γιαγιάδες και από τους παππούδες μου, δεν κληρονόμησα περιουσίες, μόνο με μάθανε να εμπιστεύομαι το ένστικτό μου και να μην φοβάμαι. Και νομίζω είναι η καλύτερη κληρονομιά που μου έχουν χαρίσει.

-Τι σε ενοχλεί περισσότερο στον επαγγελματικό σου χώρο;

-Με ενοχλεί που εδώ στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ατζέντηδες, δεν υπάρχουν άνθρωποι να φροντίζουν τα γύρω-γύρω του καλλιτέχνη, και είναι αναγκασμένος ο καλλιτέχνης να είναι και οικονομικός σύμβουλος και μάνατζερ και προστάτης και διαφημιστής του εαυτού του, ενώ στο εξωτερικό υπάρχουν άνθρωποι που τα κάνουν όλα αυτά.  Εδώ είσαι αναγκασμένος αν θέλεις να προχωρήσεις να ασχολείσαι και να προστατεύεις τον εαυτό σου από όλα αυτά τα γύρω-γύρω και όχι μόνο πάνω στη σκηνή. Επίσης, δεν μου αρέσει να υπάρχει αγένεια στο περιβάλλον που δουλεύω και δεν μου αρέσει να είναι προσβλητικοί οι άνθρωποι, όχι μόνο απέναντί μου -καλά απέναντί μου μαλώνω κιόλας- αλλά δεν θέλω γενικά να βλέπω κάποιον που είναι σε μια ισχυρή θέση να είναι προσβλητικός απέναντι σε κάποιον που είναι πιο χαμηλά απ’ αυτόν ιεραρχικά π.χ.  Δεν μπορώ την αγένεια, με νευριάζει πολύ.

-Τι είναι αυτό που σου έχει προσφέρει μέχρι σήμερα το επάγγελμα του ηθοποιού και τι σου έχει στερήσει;

Μου έχει προσφέρει ένα ωραίο ταξίδι αυτογνωσίας, γιατί μέσα από κάθε ρόλο κάτι γνωρίζεις από τον ίδιο σου τον εαυτό.  Εξάλλου, αν δεν έρθεις σε επαφή με κάτι δικό σου, δεν μπορείς να προσεγγίσεις το ρόλο.  Έχω γνωρίσει σπουδαίους ανθρώπους, πνευματικούς ανθρώπους, καλλιτέχνες με όλη τη σημασία της λέξεως, έχω γνωρίσει τη γυναίκα μου και μάνα του παιδιού μου μέσα από αυτό το χώρο.  Δεν έχω παράπονο, μου έχει δώσει πάρα πολλά ο χώρος.  Μου έχει στερήσει κάποιες ιδιωτικές στιγμές  λόγω της δημοσιότητας που μου έχει προσφέρει η τηλεόραση. Θα ήθελα να κάνω και καμιά τρέλα αλλά το γεγονός ότι είμαι αναγνωρίσιμος με περιορίζει.

-Σε κάποια συνέντευξή σου είπες ότι έχεις μεγαλώσει με ιστορίες μετανάστευσης από τη γιαγιά σου που καταγόταν από τη Μικρά Ασία. Ο παππούς σου επίσης καταγόταν από τον Πόντο.  Σε έχει επηρεάσει αυτό και στη ζωή σου και στην καριέρα σου;     

-Φυσικά.  Η οικογένεια της μητέρας μου ήρθε από τη Μικρά Ασία και του πατέρα μου από τον Πόντο. Η γιαγιά μου ήταν η αιτία που κάνω αυτή τη δουλειά. Το βασικό χαρακτηριστικό ενός ηθοποιού είναι να του αρέσει να διηγείται ιστορίες, και αυτό μου το μετέδωσε ειδικά η γιαγιά μου η πόντια, γιατί δεν ήξερε να διαβάζει και να γράφει.  Οπότε όλη μας η επικοινωνία γινόταν σε προφορικό επίπεδο και αντί να μου λέει παραμύθια τα βράδια, με νανούριζε με αληθινές ιστορίες για τη μετανάστευση, τον ξεριζωμό, τα ταξίδια, το πώς ήρθαν,  οπότε εκεί θαρρώ ότι βρίσκονται οι ρίζες τού να λέω και εγώ ιστορίες.  Βασικός παράγοντας ήταν αυτές οι ιστορίες που μου άρεσαν να ακούω και, αργότερα, να λέω και εγώ, και από εκεί και πέρα μια αξιοπρέπεια και μια δύναμη που μου μετέδωσαν αυτοί οι άνθρωποι που, παρά τα όσα  έχουν περάσει, κατάφεραν να ζήσουν με αξιοπρέπεια, μεγάλωσαν παιδιά, εγγόνια, δισέγγονα. Αυτό είναι που μου δίνει δύναμη, η σκέψη  ότι αφού τα κατάφεραν αυτοί οι άνθρωποι, εγώ δεν δικαιούμαι να γκρινιάζω και να είμαι μίζερος.

-Πώς βλέπεις την κατάσταση που έχει δημιουργήσει στο θέατρο και γενικά στο χώρο των ηθοποιών η οικονομική κρίση που ζούμε στη χώρα μας;  Υπάρχει μέλλον;

– Φυσικά και υπάρχει μέλλον. Το θέατρο από την Αρχαία Ελλάδα ξεκίνησε, οπότε πατρίδα του θεάτρου είναι η Ελλάδα όπως και να το κάνουμε. Γι’ αυτό και βλέπεις ότι εδώ στην Ελλάδα έχουμε τόσα πολλά θέατρα και τόσες πολλές παραστάσεις.  Ακόμα και τώρα, μέσα στην οικονομική κρίση, έχουμε περισσότερα θέατρα και από το Λονδίνο και από το Βερολίνο και από τη Νέα Υόρκη. Γίνονται περίπου  350 παραστάσεις αυτή τη στιγμή στην Αθήνα κι αυτό είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Όσο για τους ηθοποιούς, εμείς  ήμαστε συνηθισμένοι στα θέματα που θέτει η κρίση. Δεν ήμασταν δημόσιοι υπάλληλοι να βολευτούμε σε μια θέση και να εξασφαλίσουμε τα γηρατειά μας. Ο ηθοποιός δύο φορές το χρόνο είναι άνεργος, και ψάχνει για δουλειά την καλοκαιρινή και τη χειμερινή σεζόν. Εμείς ήμασταν λοιπόν «σκληραγωγημένοι».  Είχα βέβαια καλομάθει με τα λεφτά της τηλεόρασης, είχα όμως την επίγνωση ότι όλο αυτό ήταν ένα πάρτι που απλώς τελείωσε απότομα.  Όπως  σε κάποια πάρτι που έρχεται η αστυνομία στις 2 η ώρα τη νύχτα και σε σταματάει.  Τελείωσε τώρα το πάρτι,  ήμουν όμως προετοιμασμένος γι’ αυτό, το είχα στο μυαλό μου.  Δεν σημαίνει ότι είχα κάνει τις καβάτζες μου, αλλά ήξερα ότι δεν μπορούσε αυτό να συνεχιστεί. Από εκεί και πέρα, όσο τα πράγματα είναι έτσι και πορεύομαι με αξιοπρέπεια στην Αθήνα δεν φοβάμαι, αν δω όμως ότι η κατάσταση γίνεται μίζερη, θα γυρίσουμε στο χωριό μου στην Καβάλα, τελείωσε.

-Εξάλλου στα πρώτα σου χρόνια  ήσουν αγρότης…

-Έχω κάνει πολλές δουλειές.  Από δέκα χρονών παιδί δουλεύω, πρωί σχολείο, απόγευμα δουλειά, σαββατοκύριακα, Χριστούγεννα, καλοκαίρια, Πάσχα συνέχεια δούλευα, οπότε δεν με τρομάζει η δουλειά  και φυσικά η ενασχόληση με τη γη είναι κάτι που μου αρέσει.  Ας φοβηθούν αυτοί που έχουν μάθει να στρώνουν τους κώ@ους τους μόνο σε γραφεία.

Τελευταία όλο και περισσότεροι ηθοποιοί ασχολούνται με την πολιτική…

-Διαφωνώ με την ενασχόληση των ηθοποιών με την πολιτική.  Δεν εννοώ ότι δεν πρέπει να έχουν πολιτική συνείδηση, φυσικά, αλλά όχι να γίνονται επαγγελματίες πολιτικοί, εκτός και αν θέλουν να εγκαταλείψουν την καλλιτεχνία, και τα δύο μαζί δεν συνδυάζονται.  Ο καλλιτέχνης λέει αυτό που έχει να πει μέσα από την τέχνη του.  Η πολιτική είναι μια δουλειά που αφορά άλλους, όχι τους καλλιτέχνες.  Ο καλλιτέχνης είναι πολύ ευαίσθητος για να ασχοληθεί με την πολιτική, αυτή είναι η γνώμη μου.

-Πιστεύεις ότι τα τουρκικά σήριαλ που έχουν κατακλύσει τα ελληνικά κανάλια  είναι εχθρός του έλληνα ηθοποιού;

-Εχθρός όχι.  Είναι απλά μια μόδα, όπως παλιότερα στη δεκαετία του ’60 που έρχονταν κάποιες ταινίες με την Χούλια. Μια μόδα είναι, μια φτηνή λύση.  Δεν είναι ο εχθρός του έλληνα ηθοποιού.  Πρέπει να προβληματιστούν τα υπουργεία παιδείας κ.τ.λ. τι είναι αυτό.  Οι τούρκοι δίνουν τα σήριαλ πάμφθηνα αλλά απαγορεύουν την μεταγλώττιση.  Θέλουν να ακούγονται μόνο τούρκικα.  Αυτό δεν προβλημάτισε κανένα σε όλα αυτά τα υπουργεία το γιατί τα πουλάνε τόσο φθηνά και ο μόνος όρος που βάζουν είναι να ακούγονται τα τούρκικα μέσα στην Ελλάδα;

-Κάπου διάβασα ότι είσαι ένα άτομο βαθιά θρησκευόμενο.  Τι εμπειρία έχεις από την επίσκεψή σου  στο Άγιο όρος;

-Αυτό είναι ένα ταξίδι που οφείλει να κάνει ο κάθε έλληνας, για να δει πραγματικά το διαχωρισμό θρησκείας και εκκλησίας.  Η εκκλησία μας έχει λίγο ξεφύγει, έγινε λίγο κοσμική.  Γι’ αυτό και στο Άγιο όρος εμάς τους επισκέπτες μας λένε κοσμικούς.  Πραγματικά η εκκλησία μας έχει γίνει κοσμική, τα μυστήρια έχουν πάρει ένα χαρακτήρα πάρτι.  Πηγαίνουμε  όλοι σε βαφτίσεις, γάμους, κηδείες,  και ειδικά στις βαφτίσεις και στους γάμους δεν ακούει κανένας τίποτε, ούτε το Ευαγγέλιο. Όλα  έχουν ξεφύγει.  Κοιτάμε τι θα φορέσουμε, πώς θα μας βγάλουν φωτογραφίες, πώς θα τραβήξουν το βίντεο. Με ενοχλεί  ότι τα μυστήρια έχουν αποκτήσει  κοσμικότητα.

-Έχεις γεννηθεί στον Έβρο. Διατηρείς σχέσεις;

-Ναι, έχω γεννηθεί στα Βρυσικά Μεταξάδων Έβρου. Ο πατέρας μου ήταν αστυνομικός και υπηρετούσε  στα Βρυσικά. Από αυτό και μόνο φαίνεται  ότι δεν είχαμε κανένα μέσον.  Η μάνα μου ακολουθούσε, έπιασε και χειμώνας τότε και γεννήθηκα εκεί.

Πότε έφυγες από τον Έβρο;

-Στον πρώτο χρόνο της ζωής μου φύγαμε.  Δεν έχω αναμνήσεις, απλά ό,τι μου λένε οι γονείς μου.  Κάποια στιγμή είναι μέσα στα σχέδιά μου να ανεβώ να δω τον τόπο που γεννήθηκα, γιατί δεν το έχω καταφέρει μέχρι τώρα και θέλω να το κάνω.  Μου έχουν πει ωραία πράγματα για το χωριό μου. Σε κάποια εκπομπή ήμουν με τον Χρόνη Αηδονίδη και μου είχε πει ότι η  μητέρα του ήταν κι αυτή από τα Βρυσικά.

 

 

ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΦΩΤΟ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΛΦΑΜΑΝΩΛΗΣ (1)
Βιογραφικό
Ο Θανάσης Ευθυμιάδης γεννήθηκε στα Βρυσικά του Έβρου (1976). Μεγάλωσε στην Καβάλα Αριστούχος της Δραματικής Σχολής Βεάκη. Απόφοιτος του τριετούς Εργαστηρίου Αρχαίου Δράματος του Λευτέρη Βογιατζή. Το ντεμπούτο στην τηλεόραση έγινε στη σειρά «Dolce Vita», όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Έχει παίξει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές όπως «Τρικυμία»,  «Αρχιπέλαγος», «Το πιο γλυκό ψέμα», «Αλλού ξημερώνει», «Η φυλή των ανθρώπων», «Εκτός πορείας», «Λόλα», «Safe Sex», «Νιρβάνα», «Μπερδέματα», «Αλίκη», «Άνω κάτω τελεία», «Για την Άννα», «Κούκλες» καθώς στις κινηματογραφικές ταινίες «Κουαρτέτο» της Λουκίας Ρικάκη,  «Χορεύετε;» (μικρού μήκους), «Κάνε Όρεξη». (μικρού μήκους).  Στο θέατρο έχει παίξει στις παραστάσεις»: «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, «Κατσούρμπος» του Γ. Χορτάτση , «Τρεις αδελφές» του Αντ. Τσέχοφ, «Τα αδέρφια» του Γ. Β. Γκέτε , «Η αρχή της ζωής» του Δ. Δημητριάδη, «Ταρτούφος» του Μολιέρου, «Μια μέρα του Οκτώβρη» του Γκ. Κάϊζερ,  The Blood Brothers», μιούζικαλ του Γ. Ράσελ , «Αναμείνατε στο ακουστικό σας» του Χ. Σάλγουιν , «Δεσποινίς Τζούλια» του Άγκ. Στρίντμπεργκ , «Αγγελοι στην Αμερική» του Τόνι Κούσνερ ,  «Άντρες έτοιμοι για όλα» των A. MacCarten+S. Sinclair . Στο  Εθνικό Θέατρο έχει παίξει στις παραστάσεις «Νεφέλες» του Αριστοφάνη , «Η τέταρτη αδερφή» του Γ. Γκλοβάτσκι , «Βασιλιάς Λιρ» του Ουίλ. Σέξπιρ , «Η νύχτα των μυστικών» του Άκη Δήμου, «Ο κόκκινος βράχος» του Γρ. Ξενόπουλου, «Πατρίδες»  (σύνθεση κειμένων και σκηνοθεσία Θ. Παπαθανασίου+ Μ. Ρέππας). Έχει επίσης συνεργαστεί με τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καβάλας(«Ελεύθεροι πολιορκημένοι» του Δ. Σολωμού) και Πάτρας («Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της» της Ντ. Ίσιτ).

φωτογραφία βιογραφικού: Γιώργος Καλφαμανώλης

 

Be the first to comment!
 
Leave a reply »

 

Leave a Reply