147 views 0 comments

Τα ποιήματα της Κυριακής

by on January 15, 2017
 

Επιμέλεια ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΑΣΜΑΤΖΙΔΗΣ

Στα ποιήματα της Κυριακής ο Φάνης Παπαγεωργίου (από την ποιητική συλλογή «Η θάλασσα με τα 150 επίπεδα », Εκδόσεις Κουκούτσι, 2015).
Υποδοχή: «Σεισάχθεια» μία γνώριμη λέξη για μας τους νομικούς από το “σείω” (ταρακουνώ) και το “άχθος” (βάρος, χρέος). Ουσιαστικά σήμαινε την αποτίναξη των χρεών. Πριν την εισαγωγή της από τον Σόλωνα, στην Αθήνα ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη: ένας πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει το δανειστή του έχανε την ελευθερία του.
Στη σεισάχθεια του ήλιου κυριαρχεί το φως και μία λευκότητα, ενώ «το Βερολίνο δεν υπήρχε ούτε και το τείχος». Οι πολιτικοί συνειρμοί είναι αναπόφευκτοι, αλλά με δόσεις που δεν αλλοτριώνουν την ποιητική εμπειρία. Στίχοι για επιτύμβια, ανακαινίζουν τις εικόνες του ουρανού, των αστεριών και της γης. Μία λυρικότητα ανθίζει στην κίτρινη χλόη του σουρεαλιστικού τοπίου. Η παρουσία του φωτός παντού, ακόμη και για να συνοψίσει τα όριά του στο σκοτάδι («δυο πήχες φως και αυτό να λέγεται φέγγος», «ΑΣΕΛΗΝΟΣ»). Το αισθητικό σύμπαν του Φάνη Παπαγεωργίου, κλειστό από τον ουρανό του, χαρακτηρίζεται από μία έντονη διαδοχή εικόνων. Οι λέξεις σα χρώματα απλώνονται στην παλέτα και ο καμβάς θαρρείς ποτέ δεν ολοκληρώνεται. Προφανώς ηθελημένη κατάκτηση της αποφυγής έλλογων συνειρμών, και προφανώς πετυχημένη εικονοκλαστική συγκίνηση μέσω άλογων συνδέσεων στη χρήση της γλώσσας.
Και όμως η γλώσσα ακόμη και έτσι, είναι υπόσταση και συνεχίζει να θέτει ερωτήματα ή να δίνει απαντήσεις. Η ποίηση θα εξυπηρετεί πάντα αυτή τη λειτουργία, διατρανώνοντας ότι τα σύμβολα δεν έχουν γένη, καταγωγή ή προορισμό. Έχουν όμως θέα. («ήταν σαφές, ο θεός είχε γεννηθεί/μέσα από τη λερναία φύση αυτής της γυναίκας… Ο θεός υπήρχε παντού εκτός από τη γη. «Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»).
Μουσική διάθεση: Yann Tiersen – Rue des Cascades (Instrumental)

ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ
Μπορούσες να διακρίνεις τις ώρες
1520 ακριβώς
από την πλημμυρίδα του φωτός
τα άνθη είχαν λυγίσει τη μέση τους
η γη δεν ήταν παρά μόνο κοντά
κι εκείνη βρισκόταν ήδη τόσο μακριά
που θα την άγγιζες
έστω και μέσα από τη σχισμή στα κάγκελα
ενώ είχε προλάβει να απορρίψει λέξεις όπως
επιστροφή, ερημιά, επωδός
και δεν θα σε γνώριζε. Είχε άλλες:
εκόμα, εσφαλώς, ερμονία

σε λίγο ο δρόμος θα ξεφόρτωνε οχήματα
ο ουρανός θα ξεφόρτωνε άστρα
ο λόφος θα ξεφόρτωνε βουνά
το χρέος θα ξεφόρτωνε ανθρώπους
η γη θα ξεφόρτωνε την κίνησή της

μόνο φως κι ούτε σκιά
ούτε φιλιά ούτε τίποτα

το Βερολίνο δεν υπήρχε
ούτε και το τείχος

FB_IMG_14844730361632254

Φωτο: Conroy Maddox/ The strange country

ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ
Θεόρατη η νύχτα ήταν ανάμεσα στα χέρια της
φορτωνόταν άστρα στη ράχη της
τα τάιζε από τα σωθικά της
και ήταν τόσο ισχνή που με δυσκολία φαινόταν
καθώς ξεφόρτωνε άλογα και τα έριχνε στο θόλο

Έπλαθε τα πεφταστέρια

πασπάλιζε με φως βγαλμένο από μέσα της
τώρα που θα σπάσει μέσα στις επιφάνειες
θα χωριστούν η σελήνη από το δέρμα της
θα γίνουν μαζί
η κλεψιά της πτώσης

ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
Πτυχώσεις χαδιού έραβαν στα γυαλιά
για να προστατεύσουν το κρύο από τη ζεστή θαλπωρή
που χορεύει μέσα στο σπίτι των εραστών
μέσα σε σανίδες και χρωματιστά φύλλα
σαν αυτά που ψάχνουν οι σπηλιές
και κρύβουν το ψωμί σε σβώλους
για να τσιμπολογούν οι νύχτες όταν σκεπάζονται με φως
και τα κύματα όταν κοπάζουν και μαζεύουν τον αέρα
κάθε φορά που οι εραστές βραχυκυκλώνουν
και προτάσσουν δέντρα και κλαδιά
εκεί που ανεβαίνει το χάδι και τα χέρια
Βιογραφικό

FB_IMG_14844671643942479
Ο Φάνης Παπαγεωργίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986. Σπούδασε οικονομικά σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο και είναι Διδάκτωρ Πολιτικής Οικονομίας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Το πρώτο του βιβλίο είχε τιμηθεί συμμετέχοντας στην τιμώμενη βραχεία λίστα για το βραβείο Γιάννη Βαρβέρη (2013). Έχει δημοσιεύσει ποιήματα του σε ποιητικά περιοδικά και εφημερίδες. Το “Πλυντήριο άστρων” αποτέλεσε την πρώτη του ποιητική συλλογή (Λογότεχνον, 2013). “Η θάλασσα με τα 150 επίπεδα” είναι η δεύτερη ποιητική του συλλογή από τις εκδόσεις Κουκούτσι, 2015.

Be the first to comment!
 
Leave a reply »

 

Leave a Reply