130 views 0 comments

Αλεξάντερ Πέιν, ελληνοαμερικανός σκηνοθέτης: «Ο κόσμος γύρω μας γίνεται όλο και πιο χαμένος».

by on Νοέμβριος 9, 2017
 

Αγαπημένος φίλος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και του ελληνικού κοινού, ο ελληνικής καταγωγής αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος Αλεξάντερ Πέιν επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει το νέο του φιλμ Μικρόκοσμος / Downsizing, που προβάλλεται στο 58ο ΦΚΘ.

Με αυτή την αφορμή, ο Πέιν παραχώρησε συνέντευξη Τύπου, στην Αποθήκη Γ’, έχοντας δίπλα του τον στενό συνεργάτη του, διεθνούς φήμης διευθυντή φωτογραφίας Φαίδωνα Παπαμιχαήλ.

Τη συνέντευξη Τύπου άνοιξε ο διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ορέστης Ανδρεαδάκης, ο οποίος καλωσόρισε τους δύο προσκεκλημένους της διοργάνωσης και ανέφερε: «Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης φιλοξενεί για άλλη μία φορά τον Αλεξάντερ Πέιν. Στο παρελθόν έχει έρθει ως πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, ενώ επίσης έχει επισκεφτεί το φεστιβάλ με όλες τις ταινίες του. Μαζί του είναι και ο Φαίδων Παπαμιχαήλ, φίλοι και οι δύο του Φεστιβάλ. Όσο για τον Μικρόκοσμο, είναι μία υπέροχη ταινία που ελπίζω να σας αρέσει».

Η ταινία Μικρόκοσμος είναι μία κοινωνική σάτιρα επιστημονικής φαντασίας με πολλά ειδικά εφέ, είδος με το οποίο ασχολήθηκε για πρώτη φορά ο γνωστός σκηνοθέτης. Για το θέμα αυτό, ο ίδιος εξήγησε: «Ήταν η πρώτη εμπειρία μου με τα ειδικά εφέ. Σκέφτηκα: πόσο δύσκολο μπορεί να είναι; Τόσοι το κάνουν. Το θέμα είναι ο χρόνος που χρειάζεσαι να γυρίσεις μία σκηνή, αφού πολλές φορές την επαναλαμβάνεις τρεις και τέσσερις φορές. Κι επιπλέον, στο μοντάζ χρειάζεσαι ώρες για να πετύχεις τα εφέ. Τα ειδικά εφέ δεν στερούν τη σημασία της ιστορίας και της υποκριτικής στην ταινία. Είναι σαν να κάνεις μια τεχνική δουλειά στο σπίτι σου: ξεκινάει καλά, μετά τραβάει σε μάκρος, και έρχεται η στιγμή που λες στο μάστορα ‘ή θα τελειώσεις ή θα σε πληρώσω να τελειώνεις’».

Μιλώντας από την πλευρά του για την εμπειρία των γυρισμάτων της ταινίας, ο Φαίδων Παπαμιχαήλ επισήμανε: «Προσπαθήσαμε να κάνουμε γυρίσματα σε πραγματικές τοποθεσίες. Ένα μέρος των γυρισμάτων έγινε στο Τορόντο, στο μεγαλύτερο στούντιο της Βόρειας Αμερικής. Όπως λέει και ο Αλεξάντερ, μία ταινία με εφέ απαιτεί πολύ χρόνο. Πρέπει να είσαι σε συγκεκριμένη απόσταση, να χρησιμοποιείς συγκεκριμένους φακούς. Δεν ανησυχούσα ιδιαίτερα και εντέλει διαπίστωσα ότι διατηρήθηκε η ατμόσφαιρα στο πλατό και η χημεία ανάμεσα στους συντελεστές. Προσπαθήσαμε να κάνουμε τα πράγματα απλά, στο μέτρο του δυνατού. Ούτως η άλλως, έλεγα στον Αλεξάντερ ‘αν δεν σου αρέσει κάτι, το ξανακάνω’. Πρόβλημα ήταν ο χρόνος, γιατί απορρίπταμε συνεχώς πράγματα και τα ξανακάναμε».

Στην ερώτηση για το πώς έκανε το pitching της ταινίας και αν προσπάθησε να την πουλήσει ως ταινία επιστημονικής φαντασίας ή κωμωδία, ο Αλεξάντερ Πέιν απάντησε: «Ποτέ δεν είπα ότι είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας. Πάντα έλεγα ότι κάνω κωμωδία. Δεν κάνω pitching έτσι κι αλλιώς, γράφω το σενάριο και δεν καλούμαι να το συζητήσω. Προσποιούμαι ότι κάθε ταινία που κάνω είναι κωμωδία. Σίγουρα και η ταινία μου αυτή είναι κωμωδία, αλλά έχει και σκοτεινά στοιχεία». Όσο για το πόσο εύκολο είναι να συνδυάζει ένα φιλμ χιούμορ και ζόφο, ο σκηνοθέτης παρατήρησε: «Κάθε φορά που τελειώνω μία ταινία με ρωτάνε για την ισορροπία ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα ή το πάθος. Αυτό απλά συμβαίνει. Έτσι κι αλλιώς, οι ταινίες μου που έχουν προκαλέσει το μεγαλύτερο θαυμασμό έχουν αυτά τα στοιχεία, μαζί χιούμορ και πάθος, αυτό συμβαίνει ακόμη και σε ταινίες του Τσάπλιν». Ο ίδιος προτιμά αντί για απαισιόδοξος να δηλώνει «ρεαλιστής» και παραδέχεται ότι, όπως ο ήρωας της ταινίας του, αισθάνεται επίσης χαμένος: «Νιώθω απολύτως και ανά πάσα στιγμή χαμένος. Κι ο κόσμος γύρω μας γίνεται όλο και πιο χαμένος».

Ο ίδιος απέφυγε να απαντήσει αν βρίσκεται κοντά στο να γυρίσει ταινία στην Ελλάδα, παρατηρώντας με πικρό χιούμορ: «Κάθε μέρα βρίσκομαι πιο κοντά στα πάντα, όπως και στον θάνατο».

Σε ερώτηση αν ξαφνιάστηκε μαθαίνοντας τα σκάνδαλα στο Χόλιγουντ και την υπόθεση Γουάινστιν, ο Αλεξάντερ Πέιν απάντησε: «Προσωπικά; Ναι. Σοκαρίστηκα. Όλα αυτά συμβαίνουν παντού και συνέχεια, αλλά η έκταση της εγκληματικότητας με σόκαρε. Όλοι εκπλαγήκαμε από την έκταση του φαινομένου. Είναι κρίμα που έμειναν κρυφά τόσο διάστημα. Τώρα όμως βγήκαν στην επιφάνεια, οι γυναίκες μιλούν, δεν το ανέχονται άλλο κι αυτό είναι καλό. Δεν τον συμπαθούσα εξαρχής τον Γουάινστιν. Δεν ήθελα να συνεργαστώ ξανά μαζί του. Είναι πολύ αντιπαθητικός άνθρωπος και δεν ξέρω πώς τον προσεγγίζουν άλλοι».

Be the first to comment!
 
Leave a reply »