192 views 0 comments

Ars Poetica: Νέκυια-Του Νίκου Βαξεβανίδη

by on Μάρτιος 21, 2018
 

Για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Ποίηση είναι:
Φθόγγοι και λέξεις που στροβιλίζονται στην σπείρα του χωροχρονικού συνεχούς
Η τυχαία συνεύρεση ποδηλάτου με οδοντωτό τροχό επί της χειρουργικής κλίνης
Η μουσική των μετάλλων
Ενας ανώνυμος σταυρός –σε προτεσταντικό νεκροταφείο στην Αγγλία – για αυτόν που εκοιμήθη
μακράν της πρσφιλούς πατρίδας
Ένα περίστροφο, ζεστό ακόμα, στην προκυμαία της Πρέβεζας και χρόνια αργότερα μια εξάτμιση
γυρισμένη εντός του αυτοκινήτου, στο Καπανδρίτι

Ποίηση είναι:
Αυτός που καταδικασμένος σε θάνατο τραγουδούσε όλο το βράδυ στο κελί του την Ραμόνα
Αυτό που είπε ο φίλος του ο Τίτος
Ο Μότσαρτ που περπατά στα φλεγόμενα ερείπια και δεν ακούει την μουσική του
Λέξεις εκ περάτων που συναθροίζονται για τον Αγώνιο που πεθαίνει
Ο Ζαρατούστρα που κλαίει στα παραμεθόρια, μαθητικά μας θρανία

Ποίηση είναι:
Αυτός που έβγαινε την ώρα των λύχνων κι έψαχνε λέξεις
Η αιώνια υπόσχεση πως όσα είπαμε παλιά ισχύουν
Κλειδωμένα δωμάτια, κλειδιά και αντικλείδια
Γυμνές λέξεις έκθετες στην αγορά
Διακινδύνευση χωρίς ωφέλεια
Οι συναντήσεις των φίλων στην Αλεξανδρούπολη, στον Βόλο, στην Αθήνα
Ψευδαίσθηση αθανασίας

Νίκος Βαξεβανίδης
Μάρτιος ’18, Αθήνα

Be the first to comment!
 
Leave a reply »