Βιβλίο
577 views 0 comments

Ο «Χάρτινος Σεπτέμβρης» επιστρέφει στην καρδιά μας

by on Οκτώβριος 25, 2016
Details
 
Editor Rating
Total Score

Hover To Rate
User Rating
User Score

You have rated this

 

Tου Βασίλη Κάργα

Ένα από τα μυθιστορήματα που τον καθιέρωσαν ως έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς, «Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας», επανεκδίδει ο Γιάννης Ξανθούλης στη Διόπτρα, τη νέα εκδοτική του στέγη,  με εξώφυλλο φιλοτεχνημένο από τον ίδιο τον συγγραφέα.

Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα σε νέα έκδοση- πρωτοκυκλοφόρησε το 1989- και αν κι έχουν περάσει 27 χρόνια από τότε παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που είχε πουλήσει πάνω από 100.000 αντίτυπα και με το οποίο ο Αλεξανδρουπολίτης συγγραφέας κέρδισε μια μόνιμη θέση στην καρδιά χιλιάδων αναγνωστών.

Η ιστορία εξελίσσεται στην  Αλεξανδρούπολη της δεκαετίας του 1950 και συνεχίζεται  στην Αθήνα των πρώτων ημερών μετά τη δικτατορία.

«Το βιβλίο αφορά τη μεταπολίτευση. Πρωταγωνιστεί ένα δραματικό ερωτικό τρίγωνο. Ξεκινάει από την Αλεξανδρούπολη, γιατί κάποιος από τους δευτερεύοντες ήρωες είναι αξιωματικός που έχει πάρει μετάθεση εκεί πριν από κάποια χρόνια. Είναι τα χρόνια της χούντας βέβαια . Στη συνέχεια οι ήρωες μου μεγαλώνουν, εκεί παίζεται άλλωστε και το δράμα. Μετά ξεκινάει η μεταπολίτευση. Στη μεταπολίτευση   θα έρθουν σε μια ιδιαίτερη σύγκρουση. Μια γυναίκα με δύο άντρες, τους οποίους ερωτεύεται και με τους οποίους έχει πολύ στενές σχέσεις. Μέσα από αυτές τις  σχέσεις περνά όλη η αγωνία, η περιπέτεια των ανθρώπων, κυρίως των νέων, στα χρόνια της χούντας, χωρίς όμως το βιβλίο να είναι πολιτικό ιδιαίτερα. Απλώς τα γεγονότα είναι που στη ροή τους παίζουν ρόλο και καθορίζουν τη στάση των ηρώων. Ένας από αυτούς τους ήρωες είναι πιο εντυπωσιακός, με την έννοια ότι έχει μια ηρωική αύρα πάνω του, ο άλλος είναι πιο παθητικό πλάσμα, είναι αυτός άλλωστε που αναλαμβάνει να σηκώσει το βάρος του δράματος. Όσο για την ηρωίδα πολλές φορές είναι έρμαιο των παθών της και του ωροσκόπου της,  κατά κάποιο τρόπο», λέει ο συγγραφέας μιλώντας στην artpress  για την επανέκδοση του  βιβλίου του.

«Προσπάθησα να απεικονίσω μια κατάσταση την οποία λίγο-πολύ  όλοι ζήσαμε. Το ερωτικό δράμα δεν είναι ότι πρωτοτυπεί σε κάτι. Είναι αυτά τα τρίγωνα όπου πάντα υπάρχει ο ωραίος, ο λιγότερος ωραίος, ο καλός, ο λιγότερος καλός και πάντα υπάρχει κι ένα θύμα.», προσθέτει.

-Πιστεύετε ότι η ιστορία του είναι επίκαιρη και σήμερα;

«Η ιστορία είναι πάντα ίδια, δηλαδή τα αισθήματα των ανθρώπων δεν αλλάζουν με τίποτα, απλώς αλλάζει το περιβάλλον, αλλάζει το status με κάποιο τρόπο. Η περιπέτεια των ανθρώπων δεν νομίζω ότι διαφοροποιείται, πάντα θα συναντάμε μπροστά μας την  ίδια ιστορία με άλλες παραλλαγές. Τ ο δράμα υποβόσκει. Πάντα το δράμα έχει κάποια κλισέ και όσα λάθη κι αν κάνουμε πάντα θα το συναντάμε μπροστά μας, γιατί έτσι είναι η ανθρώπινη φύση, δεν μαθαίνουμε ποτέ».

-Έχετε την ίδια αγωνία και σήμερα για την εκδοτική « τύχη» του βιβλίου σας;

«Το βιβλίο έχει πάνω  του την πατίνα του χρόνου, ελπίζω να έχει και την πατίνα του γραψίματος μου, να μην είναι δηλαδή τελείως ξεκομμένο από το σημερινό συγγραφικό  μου βλέμμα. Αυτή είναι η αγωνία μου»

-Τι έχει αλλάξει μετά από τόσα χρόνια;

«Δεν λέω αν έγινα καλύτερος ή χειρότερος συγγραφέας.  Κι εγώ μεγάλωσα. Είναι οι εμπειρίες μου, ο τρόπος που αντιμετωπίζω τη ζωή, είναι ένα καταστάλαγμα πολύ διαφορετικό»

Από το οπισθόφυλλο:

«Το ταραγμένο καλοκαίρι του 1974, η μεταπολίτευση κι εμείς. Εμείς ολομόναχοι στον έρωτα, στη ζωή, στον θάνατο και στους μεγάλους αποχαιρετισμούς. Τότε που ήμασταν ακόμη νέοι, αλλά έπρεπε να αποκτήσουμε γρήγορα τη σοφία των δοκιμασμένων – και περισσότερο εγώ που, όπως έλεγε και η Φανή, κυνηγούσα τα φαντάσματα της αγάπης μέσα στα παραμύθια μιας ένοχης αθωότητας… Μα δεν γινόταν ν’ απαρνηθώ τη ζωή μου στο άψε σβήσε, τόσο γρήγορα, με το πρόσχημα της ενηλικίωσης. Κι εξάλλου ήθελα να ζήσω το δράμα αυτής της περίφημης «ενηλικίωσης» σ’ όλη του την έκταση, για να μάθω, επιτέλους, ποιο ήταν το άλλοθι για τόσα «συναισθηματικά τιμήματα». Κάποτε, όμως, άρχισα να μεγαλώνω πραγματικά και μόνο τότε ταξινόμησα εκείνες τις σκόρπιες μέρες του «Χάρτινου Σεπτέμβρη», που πέρασε κι έφυγε μέσα απ’ τα πιο λαμπερά καλοκαίρια μας, λογαριάζοντάς τον σαν μήνα του φθινοπώρου από συνήθεια ημερολογιακή».

Μικρό απόσπασμα:

Το σαλόνι της θείας Ευτέρπης ήταν γεμάτο από πίνακες, είχε και δυο Βικάτους κι ένα μικρό Παρθένη με μολύβι, αλλά και θαλασσογραφίες αγνώστων και πορτρέτα με παστέλ ξαδελφάδων και φίλων που πέθαναν και κανείς δεν ήξερε ποτέ τα ονόματά τους.

Ήταν η μικρή συλλογή του μακαρίτη του θείου Φοίβου, που ήταν παλιός υφασματέμπορος στην Αιόλου και παντρεύτηκε τη θεία όταν θα ήταν πια εξηνταπεντάρης κι αυτή κατά πολύ νεότερη.

Έσβησα το φως να μη με βλέπουν όλα αυτά τα ωραία πεθαμένα μάτια απ’ τα κάδρα και βυθίστηκα σ’ έναν ύπνο γεμάτο παιδικές φωνές και σκόνη απ’ τους καιρούς που στο μάθημα της ωδικής τραγουδούσα στη χορωδία δεύτερη φωνή:

«Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας»

και ο τενόρος συμπλήρωνε σόλο:

«του φθινοπώρου μήνας,

χελιδονάκι, γεια»…

Βιογραφικό:

%ce%b3%ce%b9%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%be%ce%b1%ce%bd%ce%b8%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82-20130919-181243

Ο Γιάννης Ξανθούλης γεννήθηκε το 1947 στην Αλεξανδρούπολη, από γονείς πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης. Εκτός από μυθιστορήματα, έγραψε βιβλία και θεατρικά έργα για παιδιά, καθώς και θέατρο. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος (είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ) σε εφημερίδες και στο ραδιό­φωνο. Με πωλήσεις που υπερβαίνουν τα 1,5 εκ. αντίτυπα, ανάμεσα στα πιο γνωστά του μυθιστορήματα είναι: Το καλοκαίρι που χάθηκε στο χειμώνα (1984), Το πεθαμένο λικέρ (1987), Ο χάρτινος Σεπτέμβρης της καρδιάς μας (1989), Το ροζ που δεν ξέχασα (1991), Η εποχή των καφέδων (1992), Οικογένεια Μπες-Βγες (1994), Το τρένο με τις φράουλες (1996), …Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες (1998), Ο Τούρκος στον κήπο (2001), Το τανγκό των Χριστουγέννων (2003), Ο θείος Τάκης (2005), Του φιδιού το γάλα (2007), Κωνσταντινούπολη – Των ασεβών μου φόβων (2008), Η εκδίκηση της Σιλάνας (2009), Δεσποινίς Πελαγία (2010), Ο γιος του δάσκαλου (2012), Την Κυριακή έχουμε γάμο (2015). Βιβλία του έχουν μεταφερθεί στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη και έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Ζει στην Αθήνα.

Be the first to comment!
 
Leave a reply »