Βιβλίο
696 views 0 comments

Παύλος Κάγιος: «Η κρίση ξεκίνησε από μέσα μας»- Ο συγγραφέας παρουσιάζει το νέο του βιβλίο «Μη μ’ αφήσεις να χαθώ» στη Θράκη.

by on Σεπτέμβριος 11, 2014
 

Στον ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΓΑ

 Σαράντα χρόνια από τη ζωή μιας χώρας με διχασμένη προσωπικότητα που προσπαθούσε να συνταιριάξει τα αταίριαστα, μιας χώρας που είχε όνειρα πολλά μα χάθηκε στα γρανάζια της διαπλοκής, του συμφέροντος και της διαφθοράς ζωντανεύουν  στις σελίδες του πέμπτου βιβλίου του συγγραφέα και δημοσιογράφου Παύλου Κάγιου «Μη μ’ αφήσεις να χαθώ» (Εκδόσεις Καστανιώτη).

Για το νέο του μυθιστόρημα,  που θα παρουσιασθεί στη Θράκη και τη Δράμα, ο συγγραφέας μίλησε στην ArtPress, σημειώνοντας ότι αν και αγγίζει το σήμερα, όπου όλα είναι «σκοτεινά» και «φοβισμένα», είναι ένα αισιόδοξο βιβλίο και   ότι η κρίση μπορεί να μας εξανθρωπίσει, μπορεί, όμως, να μας κάνει και πιο άγριους.

Πώς θα χαρακτηρίζατε το τελευταίο βιβλίο σας ;

Ο έρωτας και μόνο αυτός πηγή της ιστορίας» έλεγε ο πρόωρα χαμένος φίλος μου Λευτέρης Κυπραίος. Και πάνω από όλα στο πέμπτο μυθιστόρημά μου «Μη μ’ αφήσεις να χαθώ» κυριαρχεί ο έρωτας , αυτός είναι η κινητήρια δύναμη όλων των πράξεων των ηρώων. Η ανάγκη και η «ματιά» μας πάνω στον έρωτα καθορίζει και κατευθύνει και την κοινωνική, πολιτική μας στάση. Η επιθυμία να αγαπήσουν και να αγαπηθούν κινεί  όλες τις  αποφάσεις των ηρώων –σωστές  ή λαθεμένες .

-Ποιο ήταν το ερέθισμα, η αφορμή, για να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Η πρώτη ιδέα του «μου ήρθε» στις αρχές του 2000. Έβλεπα γύρω μου τη γενιά μου –τη λεγόμενη «του Πολυτεχνείου»- και ένιωθα ότι δεν έχω τίποτα κοινό μαζί της. «Άλλος εγώ, άλλα τα όνειρά μου;»  αναρωτιόμουν… Από το 1973 μέχρι σήμερα, πάνε 40 χρόνια. Τα πρώτα, μετά  την Μεταπολίτευση του ΄74, ήταν χρόνια αθωότητας, αγώνων, πάθους, αλλά και κρυμμένων, από τους ίδιους του εαυτούς μας,  μυστικών…  Μετά ήρθε η ενηλικίωση και τα χρόνια της ευθύνης που αρκετοί από μας τα τραβήξαμε με βερμπαλιστική και βολική ανευθυνότητα.  Αυτά τα 40 χρόνια που είναι τα πιο ώριμα και συνειδητά της ζωής μου, ξεδιπλώνονται στο «Μη μ΄ αφήσεις να χαθώ». Μέσα τους είμαι εγώ και η δικιά μου Ελλάδα  όπως έχει περάσει στη μνήμη μου. Σαράντα χρόνια που κύλησαν σα νερό. Επειδή όμως, «το νερό έχει μνήμη», όπως λέει κι ένας ήρωας του μυθιστορήματος, θέλησα αυτό το βιβλίο να είναι το ψυχογράφημα μιας εποχής και να  αναδύει τη ρέουσα μνήμη της ψυχής μου. Τώρα που εκδόθηκε, νιώθω πως μέσα σ’ αυτό το βιβλίο υπάρχει όλη η μνήμη μου. Όλα είναι εδώ. Και αυτά που έζησα και  οι δικοί μου άνθρωποι  που χάθηκαν…

 -Πως προέκυψε ο τίτλος του;

«Μη μ’αφήσεις να χαθώ» μου είπε η μάνα μου το 2010, αλλά ύστερα από λίγες μέρες έφυγε από τη ζωή . Στη μνήμη της μάνας μου, της μούσας της ζωής μου, έχω αφιερωμένο το πέμπτο βιβλίο μου. Νιώθω –ας μου επιτραπεί αυτός ο συνειρμός – πως όλη η Ελλάδα σήμερα λες και φωνάζει αυτό το «μη μ’ αφήσεις  να χαθώ»…

-Τι πραγματεύεται;

Σαράντα χρόνια από τη ζωή μιας χώρας με διχασμένη προσωπικότητα που προσπαθούσε να συνταιριάξει τα αταίριαστα. Τη φτώχεια με την καλοπέραση. Την ηθική με την ανηθικότητα. Τον ελεύθερο έρωτα με τις «οικογενειακές παραδόσεις». Την επανάσταση με τη συντήρηση. Την πολιτική ανατροπή με το βόλεμα. Το αληθινό με το δήθεν. Ένα παιχνίδι εντυπωσιασμού που μάθαμε να το παίζουμε για να γίνουμε «πετυχημένοι», άκαρδοι, ξιπασμένοι. Είναι ένα μυθιστόρημα για μια χώρα που είχε όνειρα πολλά μα χάθηκε στα γρανάζια της διαπλοκής, του συμφέροντος, της διαφθοράς, κι έτσι παραδόθηκε αμαχητί στους ξένους εισβολείς. Με ορμή φύγαμε απ’ τα σπίτια μας μετά τη Μεταπολίτευση του 1974, με ορμή ξεχάσαμε να γυρίσουμε πίσω. Με ορμή ψάξαμε τον ασυμβίβαστο έρωτα, με ορμή παραδοθήκαμε στην ευκολία, στη συνήθεια και στη συντήρηση. Με ορμή αναζητήσαμε την επανάσταση και το δίκιο, με ορμή βολευτήκαμε σε πόστα και εξαργυρώσαμε τα όνειρά μας. Ώσπου το 2010 ξεκόλλησαν βίαια οι ψηφίδες. Τότε, με… ορμή, μας είπαν οι ξένοι: «Ψηλά τα χέρια!» – κι εμείς τα σηκώσαμε. Και ντυθήκαμε την αγωνία τού πότε θα πυροβολήσουν. Από τότε, μέχρι σήμερα, ζούμε πανικόβλητοι. Όπως και οι ήρωες αυτού του βιβλίου. Όσο κι αν φωνάζουμε: «Μη μ’ αφήσεις να χαθώ!» Η αλήθεια και το ψέμα είμαστε εμείς. Ο λησμονημένος εαυτός μας. Το Μη μ’ αφήσεις να χαθώ αγγίζει το σήμερα, όπου όλα είναι «σκοτεινά» και «φοβισμένα». Όμως είναι ένα αισιόδοξο βιβλίο που οι ήρωές του τινάζουν τα φτερά τους στο αύριο, στο ξημέρωμα μιας νέας ημέρας.

-Τα γεγονότα είναι πραγματικά ή μυθοπλαστικά;

Όλα τα γεγονότα είναι πραγματικά, όλοι οι ήρωες είναι φανταστικοί βγαλμένοι μέσα από τη ζωή και τις προσωπικές  μου εμπειρίες. Ο κεντρικός ήρωας , ο Δημήτρης, στην αρχή του βιβλίου «είμαι εγώ», αλλά μετά ανεξαρτητοποιείται, απελευθερώνεται. Το Μη μ’ αφήσεις να χαθώ παρακολουθεί τα μυστικά και τα ψέματα μιας παρέας εφήβων –τους έρωτές τους, τις προσδοκίες τους, τους συμβιβασμούς τους– από το 1973 μέχρι σήμερα. Τα παιδιά τους, τα ΜΜΕ, τις «δημοκρατικές δυνάμεις», τους πολιτικούς. Ένα λαό που μαθαίνει να συναλλάσσεται. Όλα αυτά που έγιναν οι ψηφίδες ενός πάζλ που έδωσε μορφή και περιεχόμενο στην μεταπολιτευτική πραγματικότητα.

pavlos-xath

-Ποιοι είναι οι ήρωες του βιβλίου σας και   από ποια πλευρά της ζωής είναι βγαλμένοι;

Ήρωες του βιβλίου είμαι εγώ,  κι ο κόσμος που έζησα από τη μέρα της μεταπολίτευσης  το ΄74 μέχρι σήμερα– εμείς, θέλω να πιστεύω. Οι ήρωες του «Μη μ’ αφήσεις να χαθώ» είναι βγαλμένοι από εκείνη την πλευρά της ζωής που κοιτάζει το μέλλον, ονειρεύεται, κάνει λάθη, αλλά επιθυμεί  βαθιά μέσα της να μην πάψει να ονειρεύεται ποτέ γιατί τότε θα έχει σημάνει η «σιωπή» και το «τέλος». Γι  αυτό το λόγο, η αγωνία μου  σ’ αυτό το βιβλίο ήταν να καταγραφούν τα όνειρα, οι έρωτες,  οι αγώνες, οι αλήθειες και τα ψέματά μας, οι συμβιβασμοί  και τα λάθη  της μεταπολιτευτικής γενιάς. Δεν ήθελα να χαρίζεται σε κανένα μας η ιστορία, αλλά, δεν ήθελα να ρίχνει και  «ανάθεμα» σε κανένα. Μιλάει με αγάπη για τους ήρωες  του και για τη  χώρα μας που είχαμε όνειρα πολλά μα χαθήκαμε στα γρανάζια της διαπλοκής, της υποκρισίας, του συμφέροντος, της διαφθοράς… Γι αυτό και παραδοθήκαμε αμαχητί στους ξένους που εισβάλανε με …ορμή  το 2010.  Από τότε, έχουμε ντυθεί την αγωνία του πότε θα πυροβολήσουν και ζούμε πανικόβλητοι, όπως και οι ήρωες του βιβλίου…Το γράψιμο του τελευταίου βιβλίου μου κράτησε 4 χρόνια- τόσο, πάνω κάτω, είχαν κρατήσει και τα προηγούμενα.  Τα 40 χρόνια που έχουν περάσει από τη μέρα της Μεταπολίτευσης και είναι τα πιο ώριμα και συνειδητά της ζωής μου, ξεδιπλώνονται στο «Μη μ’ αφήσεις να χαθώ». Μέσα τους είμαι εγώ και η δικιά μου Ελλάδα  όπως έχει περάσει στη μνήμη μου.  Ήρωες του βιβλίου είμαι εγώ,  κι ο κόσμος που έζησα –εμείς, θέλω να πιστεύω.  Τα όνειρα μας, οι αγώνες μας, οι αλήθειες και τα ψέματά μας, οι συμβιβασμοί μας και τα λάθη  μας. Όλοι οι ήρωες, όλων των βιβλίων μου, με ακολουθούν. Όλοι οι ήρωες «είμαι εγώ» ή αυτό που  θα ήθελα –ή δεν θα ήθελα…-  να είμαι…

 -«Η κρίση ξεκίνησε από μέσα μας»- Τι εννοείτε;

Πρώτα- πρώτα η κρίση είναι κοινωνική. Από κει ξεκίνησε, πολύ πριν το 2010, η κρίση.  Η ελληνική κοινωνία είχε ξεχάσει, είχε απαρνηθεί τον εαυτό της , είχε μεταλαχθεί  σε κάτι άλλο, άκαρδο, εγωιστικό, ξιπασμένο, απάνθρωπο.  Όλο το μυθιστόρημα, είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο… Όλοι οι ήρωες μιλάνε σε πρώτο πρόσωπο, όλοι είναι πρωταγωνιστές της ζωής  τους. Όλοι  έχουνε –έχουμε- μερίδιο ευθύνης  για τη σημερινή Ελλάδα… Η ιστορία του βιβλίου αρχίζει τη μέρα της  Μεταπολίτευσης του 1974, περιγράφει τα μυστικά και τα ψέματα μιας παρέας εφήβων φίλων,  των παιδιών τους, των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, των  λεγόμενων «δημοκρατικών δυνάμεων», όλων των πολιτικών παρατάξεων. Ενός λαού  που έμαθε –ή τον μάθανε…-  να συναλλάσσεται. Μέσα στις σελίδες του ζωντανεύει η Ελλάδα των 40 τελευταίων χρόνων και των πράξεών μας που οδήγησαν τη χώρα κι εμάς  στην αιχμαλωσία των τραπεζών και των τοκογλύφων… Δικό μας  έργο είναι αυτό…

 -Πιστεύετε ότι η κρίση θα μας κάνει καλύτερους;

Τα πρώτα χρόνια ήθελα να το πιστεύω. Τώρα το εύχομαι. Νομίζω ότι η κρίση μπορεί να μας εξανθρωπίσει. Μπορεί, όμως, να μας κάνει και πιο άγριους- ελπίζω να φανούμε ώριμοι και να το αποφύγουμε αυτό.   Ακόμα, όμως, έχουμε πολύ δρόμο για να καταλάβουμε πως :«Για να σωθείς /Πρέπει πρώτα να χαθείς / Για να γελάσεις /Πρέπει πρώτα να κλάψεις / Για να ζητάς τα ρέστα/ Πρέπει πρώτα να πληρώσεις / Για ν’ αναστηθείς/ Πρέπει πρώτα να πεθάνεις / Μόνο οι βρυκόλακες και η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνουν»…

-Ποιος είναι ο ρόλος των ανθρώπων των γραμμάτων στην εποχή της κρίσης που βιώνουμε; Μπορεί η κρίση να αποβεί δημιουργική για έναν συγγραφέα;

-Δεν νομίζω ότι δείχνουν κανένα ιδιαίτερο «παρόν» οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών στην εποχή της κρίσης. Μεμονωμένες περιπτώσεις , ασφαλώς και υπάρχουν. Δεν έχει δημιουργηθεί κανένα πολιτιστικό «κίνημα» εναντίον της πολύμορφης κρίσης, όπως στα χρόνια της Κατοχής ή της επτάχρονης χούντας. Βέβαια, οι εποχές έχουν αλλάξει, λίγο-πολύ η σημερινή κρίση  απλώνεται σε όλο τον Δυτικό κόσμο, παίρνει μορφή …παγκοσμιοποίησης. Ναι, η κρίση μπορεί να αποβεί δημιουργική για ένα συγγραφέα, αλλά, το ζητούμενο είναι να αποβεί δημιουργική και για την κοινωνία…

kagios-03[1]

Βιογραφικό:

Ο Παύλος Θ. Κάγιος γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου. Το πρώτο του διήγημα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κάλβος το 1971. Από το 1984 μέχρι το 2010 εργαζόταν στο πολιτιστικό ρεπορτάζ της εφημερίδας Τα Νέα.

Έχει εκδώσει πέντε μυθιστορήματα, όλα από τις Εκδόσεις Καστανιώτη: Και ξαφνικά χιόνισε χρόνια (1995), Σε είδα να ’σαι αόρατος (2000), Δεν υπάρχει ελευθερία μακριά σου (2004), Και με κλειστά μάτια θα βλέπω (2009) και Μη μ’ αφήσεις να χαθώ (2013).

INFO

Το μυθιστόρημα «Μη μ’ αφήσεις να χαθώ» παρουσιάζεται από τον ίδιο το συγγραφέα του στις πόλεις :

-Κομοτηνή, Τρίτη 16/9 στις 7μ.μ στη Λέσχη Κομοτηναίων. Για τον συγγραφέα θα μιλήσει η φιλόλογος Σοφία Σουβατζόγλου, προλογίζει η δημοσιογράφος Νατάσσα  Βαφειάδου.

– Αλεξανδρούπολη, Τετάρτη  17/9 στις 8μ. στο Εθνολογικό Μουσείο Θράκης. Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Κωνσταντίνος Παπαγιάννης (καθηγητής αγγλικής γλώσσας ) Μαρία Φαρμακίδου (ιστορικός).

-Δράμα, Πέμπτη 18/9 στις 1 μ.μ στο Αίθριο των γραφείων του Φεστιβάλ Δράμας. Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφές-δημοσιογράφος Παύλος Μεθενίτης.

– Ξάνθη, Παρασκευή  19/9 στις 8μ.μ στο βιβλιοπωλείο Δύο. Για το βιβλίο θα μιλήσει ο δημοσιογράφος Θοδωρής Μπακάλης.

Σε όλες τις εκδηλώσεις θα προβληθεί το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ με τίτλο «Μη μ’ αφήσεις να χαθώ», βασισμένο σε ιστορικό-κοινωνικά-πολιτικά γεγονότα και αγαπημένες ταινίες-«Θίασος», «Ταξίδι στα Κήθυρα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Ευδοκία» του Αλέξη Δαμιανού, «Ζαμπρίνσκι πόιντ» του Μικελάντζελο Αντονιόνι, «Σημασία έχει να αγαπάς» του Αντρέι Ζουλάφσκι- που διατρέχουν τα 40 χρόνια (1973-2013) της ιστορίας του βιβλίου. . Στην ταινία αποσπάσματα του βιβλίου διαβάζουν οι Λάκης Λαζόπουλος, Δημήτρης Καταλειφός, Γιώτα Φέστα και Αλίκη Παπαχελά.

 

 

Be the first to comment!
 
Leave a reply »