Ντοκιμαντέρ
1024 views 0 comments

«Ερείπια – Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης»

by on Οκτώβριος 12, 2013
 

Η Ζωή Μαυρουδή καταγράφει με την κάμερα της τη δίωξη οροθετικών γυναικών
Ντοκιμαντέρ «Ερείπια – Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης»

Της Κατερίνας Πουλοπούλου

Γυναίκες των οποίων η ενοχή δεν αποδείχτηκε ποτέ. Το πρόσωπό τους όμως πρωταγωνίστησε στα δελτία ειδήσεων. Και μετά τη δημοσιοποίηση τι; Μπορούν να είναι όλα όπως πριν; Η κάμερα της Ζωής Μαυρουδή ακολουθεί την εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα και τελικά είδαν τις φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιημένα στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές του 2012.
«Η δίωξη και διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών αποτελεί μια σημαδιακή υπόθεση για τη χώρα μας» μας λέει η σκηνοθέτης Ζωή Μαυρουδή. «Οι εκπρόσωποι του κράτους και των μέσων μαζικής ενημέρωσης στράφηκαν με εκδικητική μανία κατά ανθρώπων με άμεση ανάγκη περίθαλψης και φροντίδας. Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών που συνελήφθησαν -καθώς και των εκατοντάδων άλλων που προσήχθησαν και εξετάσθηκαν στη μαζική αυτή επιχείρηση σκούπα, έδειξαν τις απειλητικές διαθέσεις ενός πολιτικού συστήματος που αναζητούσε επειγόντως εξιλαστήρια θύματα».
Η Ζωή Μαυρουδη δημιούργησε το ντοκιμαντέρ «Ερείπια – Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης» και το παρουσιάζει 4 Οκτωβρίου στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεόρασης. Μία ταινία για την υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα.
«Η χρονική στιγμή της υπόθεσης είναι χαρακτηριστική, λίγες μέρες πριν τις εκλογές της 6ης Μάη 2012, χωρίς επαρκή στοιχεία ή νομιμοποίηση από επιστημονικής πλευράς και από άποψης πολιτικής δημόσιας υγείας. Ασκήθηκε μια βαριά ποινική δίωξη εναντίον 30 γυναικών, στην πλειοψηφία τους τοξικομανείς, άπορες ή άστεγες, ως αποτέλεσμα ιατρικών εξετάσεων που έγιναν κατά παράβαση κάθε ίχνους ιατρικής δεοντολογίας. Είχε βοηθήσει η υγειονομική διάταξη 39Α που με υπογραφή Ανδρέα Λοβέρδου άνοιξε το δρόμο για την κατασταλτική αντιμετώπιση θεμάτων δημόσιας υγείας και συγκεκριμένα μιας σειράς ασθενειών και ιών . Άνοιξε το δρόμο δηλαδή, εν δυνάμει, για τη στοχοποίηση της πλειοψηφίας του πληθυσμού της χώρας μας».
Η ταινία περιλαμβάνει αποκλειστικές συνεντεύξεις με δύο από τις διαπομπευμένες γυναίκες, δύο από τις μητέρες τους, καθώς και συνεντεύξεις με γιατρούς, δικηγόρους, δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς και ακτιβιστές που πάλεψαν για την αποφυλάκισή τους.
«Η πιο σημαντική του πλευρά είναι οι μαρτυρίες των γυναικών και μητέρων τους που δίνουν με τη φωνή και τα λόγια τους μια νότα ειλικρίνειας και ανθρωπιάς στην ιστορία της απίστευτης δοκιμασίας τους.
Ο επακόλουθος δημόσιος διασυρμός των γυναικών στα ΜΜΕ ήταν επίσης αναμενόμενος. Σε μια περίοδο που ο δημόσιος διάλογος για περίπλοκα οικονομικά και πολιτικά θέματα είχε υποβιβαστεί σε φτηνά σλόγκαν, οι τρομολαγνικοί τίτλοι των ειδήσεων που μιλούσαν για «ιερόδουλες» που «σκορπούσαν το θάνατο» ήταν το τελευταίο στάδιο ευτελισμού του πολιτικού συστήματος και των μιντιακών του εκπροσώπων. Ο «τρόμος και πανικός» που διαλαλούσαν τα ΜΜΕ ήταν πραγματικός αλλά δεν είχε τίποτα να κάνει με τις γυναίκες που διαπόμπευαν στις οθόνες μας ούτε φυσικά και με την απειλή επιδημικής εξάπλωσης του ιού HIV. Το μήνυμα ήταν σαφές: «Είστε όλοι ευάλωτοι. Και δεν θεωρούμε υποχρέωσή μας πια να σας προστατέψουμε.»
Η Ζωή Μαυρουδη καταλήγει πως η υπόθεση αυτή, θα μας καταδιώκει ως χώρα μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη στις γυναίκες και τις οικογένειές τους. «Η συντριπτική πλειοψηφία των κατηγοριών εναντίον τους, έχει ήδη καταρριφθεί ή μειωθεί. Το χρονικό της υπόθεσης αυτής κάποια στιγμή πρέπει να λήξει. Είναι υποχρέωση όλων μας».

Be the first to comment!
 
Leave a reply »