ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
975 views 0 comments

Άκις Βλουτής,ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Εταιρείας Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) δηλώνει: «Δεν σκέφτομαι με τους κανόνες της αγοράς»

by on Δεκέμβριος 15, 2013
Details
 
Editor Rating
Total Score

Hover To Rate
User Rating
User Score

You have rated this

 

στην ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

Ένα παιχνίδι σκακιού ανάμεσα στον Άκι Βλουτή, τον συμπρωταγωνιστή του Δημήτρη Λιγνάδη, και το κοινό του «Από μηχανής» θεάτρου. Στη μέση ο Μπέκετ και ένα τέλος που δεν είναι ορατό, «Το τέλος του παιχνιδιού».

«Πάντα στο “Από Μηχανής” προτείνω κάποια κλασικά και παράλληλα πιο σύγχρονα κείμενα. Δεν έχω κάνει κάτι διαφορετικό αυτή τη χρονιά που, ως επιλογή, να επηρεάζεται από το ζήτημα της κρίσης. Νομίζω ότι δεν μπορεί να σκεφτεί κανείς με όρους κρίσης όταν κάνει τέχνη. Όταν επιθυμώ κάποια συνεργασία με κάποιον καλλιτέχνη έχει και εκείνος τις δικές του ανάγκες και κάπου ερχόμαστε κοντά. Σε γενικές γραμμές προσπαθώ η ιστορία των παραστάσεων να έχει ενδιαφέρον και να απηχεί σε ένα ποικίλο κοινό που έρχεται να δει Μπέκετ αλλά και Ντοστογιέφσκι».

Μιλάτε για δύο πολύ δημοφιλείς συγγραφείς στο ελληνικό κοινό.

Είναι πολύ θεωρητικό αυτό. Νομίζω ότι πολλοί θαυμάζουν τον Μπέκετ και τον Ντοστογιέφσκι χωρίς όμως να είναι το πλατύ κοινό. Είναι μια μερίδα κόσμου που τους αγαπάει.

Σας ενδιέφερε πάντα όμως αυτό το κοινό…

Με ενδιαφέρει το θέατρο το οποίο διαχειρίζομαι, το «Από Μηχανής», να καταφέρει να βάλει ένα πετραδάκι στην ιστορία του θεάτρου. Με αυτή την έννοια θέλω να πείσω το κοινό, με τη δουλειά και την προσπάθεια που κάνουμε, ότι αξίζει τον κόπο να παρακολουθήσει και να ακολουθήσει τη διαδρομή μας. Το θεατρικό φαινόμενο ολοκληρώνεται μέσα από αυτή τη συμπλοκή των ηθοποιών και του κοινού μέσα σε μια παράσταση. Πρέπει οι κόσμοι αυτοί να συναντηθούν, ώστε να σου δώσει ελπίδα. Να πεις, έχει νόημα αυτή η δουλειά και ο θεατής να σηκωθεί από το σπίτι του για να έρθει να δει την παράσταση.

Γιατί κάποιος να έρθει στο «Τέλος του παιχνιδιού»;

Θεωρητικά «Το τέλος του παιχνιδιού» ως τίτλος σε μια εφημερίδα είναι πολύ πιασάρικος, πολύ ισχυρός. Ως έργο αυτό καθεαυτό απηχεί τα πάντα αυτή την εποχή που έχουν χαθεί ζητήματα πίστης και προοπτικής. Ζούμε μια καταστροφή και αυτό είναι ένα έργο που μιλάει από την καταστροφή και μετά. Δεν είναι ένα έργο το οποίο είναι εμπορική επιτυχία, όμως παρ’ όλα αυτά το δικό μου το βαρόμετρο μου έλεγε ότι τώρα είναι η στιγμή που έπρεπε να γίνει. Δεν σκέφτομαι με εμπορικούς κανόνες όταν κάνω πράγματα, σκέφτομαι τι έχει νόημα να ειπωθεί τώρα. Πόσα από αυτά που κάνω, νιώθω ότι σημαίνουν κάτι και για εμένα. Δεν δουλεύω μόνο με κανόνες αγοράς. Φυσικά και θα με ενδιέφερε ένα χιτ, στο πλαίσιο όμως του δικού μου μεγέθους. Μου επιτρέπει και ο χώρος να πειραματιστώ. Δεν μπορώ να ανταγωνιστώ τα μεγάλα θέατρα και δεν με ενδιαφέρει κιόλας.

Η κρίση των τελευταίων ετών έχει δείξει ότι, παρότι το κοινό έχει ανάγκη να ξεχαστεί και να γελάσει, τα κλασικά κείμενα, τα δύσκολα και όσα βάζουν τον θεατή σε σκέψεις πάνε καλά.

Στο πλαίσιο αυτού που συμβαίνει, βεβαίως και πάνε καλά. Και η περσινή χρονιά έδειξε να πηγαίνει καλά και να γεμίζουν τα θέατρα. Είναι όμως τόσο πεσμένες οι τιμές που το θέατρο σου έρχεται φθηνότερο και από σινεμά. Λειτουργούν εκπτωτικά κουπόνια, στα δύο εισιτήρια το ένα δωρεάν, που ακόμα και αν πάει πολύ καλά μια παράσταση είναι πολύ δύσκολο να έχει κέρδος, σχεδόν απίθανο.

 «Δεν αισθάνθηκα ποτέ ανασφαλής στο Μεταξουργείο»

«Από Μηχανής» θέατρο στην Ακαδήμου, στο Μεταξουργείο. Έχετε αντιμετωπίσει θεατές με δεύτερες σκέψεις στο να επιλέξουν την περιοχή;

Εγώ είμαι έξι χρόνια στην περιοχή. Το έχουν «πετροβολήσει» το μέρος. Ειδικά οι δημοσιογράφοι των τηλεοράσεων δεν αντιμετώπισαν την περιοχή όπως είναι και πολλοί από αυτούς δεν έχουν και γνώμη για το πού είναι. Δεν αισθάνθηκα ποτέ ανασφαλής, είναι μια ήσυχη περιοχή και νομίζω ότι, για παράδειγμα, το σκηνικό γύρω από το Εθνικό Θέατρο είναι πολύ πιο δύσκολο. Μέχρι και την εποχή που διαλύθηκε η δημοτική αστυνομία βρισκόντουσαν συνεχώς, πάντα και προστάτευαν το μέρος για να δίνουν και μια αίσθηση ασφάλειας. Μας έχει στηρίξει ο δήμαρχος, αλλά και όλοι οι δήμαρχοι που πέρασαν. Αν πάντως ένα έργο αρέσει, οι άνθρωποι έρχονται χωρίς να σκεφτούν τι και πώς.

info
2
Η Εταιρεία Θεάτρου Συν-Επί (+,Χ) παρουσιάζει «Το τέλος του παιχνιδιού» του Σάμουελ Μπέκετ στο «Από Μηχανής» θέατρο σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη. Με τους Δημήτρη Λιγνάδη, Άκι Βλουτή. Μαζί τους Αφροδίτη Κλεοβούλου, Γρηγόρης Ποιμενίδης. Πέμπτη με Κυριακή Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο. Παράλληλα παρουσιάζεται και «Ο κροκόδειλος» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι.

 

 

-Αναδημοσίευση από εφημερίδα «ΕΛΛΑΔΑ αύριο»

Be the first to comment!
 
Leave a reply »