ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
1104 views 0 comments

Βασίλης Αλεξάκης : «Ελληνικό σχολείο και Εκκλησία φταίνε για τη διάδοση της άκρας Δεξιάς»

by on Νοέμβριος 23, 2013
Details
 
Editor Rating
Total Score

Hover To Rate
User Rating
User Score

You have rated this

 

στην ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ 

Τα θέματα των βιβλίων του απλησίαστα και συνάμα οικεία. Το διαμέρισμά του φιλόξενο. Στο κέντρο του ένα τραπέζι του πιγκ πογκ. «Παίζεις;», μου λέει. Έτσι είναι όλα για τον Βασίλη Αλεξάκη: Ένα παιχνίδι ανάμεσα σε Αθήνα και Παρίσι, εν μέσω κρίσης, με τη βία και την Ακροδεξιά στην κουβέντα μας, λόγω επικαιρότητας.

«Στη Γαλλία δεν είναι τόσο ακραία τα πράγματα», μου λέει. «Δεν μπαίνουν στα νοσοκομεία οι βουλευτές να ελέγξουν αν υπάρχουν ξένοι ασθενείς, ούτε πλακώνουν τους μετανάστες με τους λοστούς. Όλα αυτά στην Ελλάδα είναι μια ακραία κατάσταση και πάρα πολύ επικίνδυνη γιατί εκφράζει έναν κόσμο. Θα έπρεπε επειγόντως να εισαχτεί ένα νέο μάθημα στα σχολεία που να εξηγεί στα παιδιά τι είναι η άκρα Δεξιά και ο φασισμός. Πόσο έχει κοστίσει στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Επίσης πρέπει να μάθουνε επιτέλους τα παιδιά πόσο οι μετανάστες συμβάλουν στην ανάπτυξη μιας χώρας. Εμείς ως Έλληνες έχουμε συμβάλει στην ανάπτυξη της Γερμανίας, της Αυστραλίας της Αμερικής και κατά τον ίδιο τρόπο οι ξένοι που έρχονται εδώ, βεβαίως και συμβάλουν στην ανάπτυξη της χώρας μας. Χωρίς τους Αλβανούς δεν θα είχαμε κάνει εμείς Ολυμπιακούς Αγώνες. Θα μου πεις μακάρι να μην τους είχαμε κάνει, αυτό όμως είναι άλλο θέμα. Εγώ στην Τήνο που έχω σπίτι, για όποια δουλειά χρειάζομαι κάτι, ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι Αλβανοί. Το ίδιο συμβαίνει και στον αγροτικό κόσμο. Βεβαίως και τους χρειαζόμαστε, αρκεί βεβαίως να το μάθουμε αυτό. Διότι για τη διάδοση της άκρας Δεξιάς φταίει το ελληνικό σχολείο και η ελληνική Εκκλησία».

Η Εκκλησία είναι για να ενώνει, όχι να διχάζει…

Η Εκκλησία έχει κάνει εκδηλώσεις μαζί με τη Χρυσή Αυγή. Ο μητροπολίτης Πειραιά έχει πάει μαζί τους. Δεν έχει πρόβλημα η Εκκλησία με τη Χρυσή Αυγή, όλες τις χούντες που επικράτησαν στον τόπο τις ευλόγησε ο μητροπολίτης Ελλάδος, ορκίζονται μπροστά τους και η Εκκλησία ποτέ δεν αντέδρασε να πει ότι είναι φασίστες και πήραν την εξουσία πραξικοπηματικά. Όταν έχεις μια τέτοια Εκκλησία, η οποία είναι συνδεδεμένη με το υπουργείο Παιδείας -που είναι άκρως αντιδραστικό από καταβολής ελληνικού κράτους- βεβαίως και οι σχετικά αγράμματοι άνθρωποι εύκολα θα πιστέψουν οτιδήποτε.

Όσο λιγότερο μορφωμένος είναι κανείς τόσο πιο πολύ του ταιριάζουν οι αφελείς και οι απλοϊκές εξηγήσεις. Το να πεις σε έναν αγράμματο άνθρωπο ότι για την κακοτυχία του φταίνε οι Πακιστανοί μετανάστες ή κάποιο ξένο κέντρο εξουσίας -που δήθεν θέλει να καταστρέψει την Ελλάδα- είναι εύκολο. Τέτοιες ηλίθιες απόψεις βρίσκουν απήχηση λόγω έλλειψης κουλτούρας του κόσμου. Αυτό για μένα είναι το πρόβλημα. Το σχολείο φταίει για την άκρα Δεξιά. Βεβαίως και οι πολιτικοί, διότι δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους όλα αυτά τα χρόνια. Τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν μια πελώρια ευθύνη.

Συμφωνείτε με την τακτική τους σήμερα απέναντι στη Χρυσή Αυγή;

Κοιτάξτε, ο αντιρατσιστικός νόμος που ψηφίστηκε έπρεπε να έχει ψηφιστεί από παλιά αλλά πάντα αντιδρούσαν και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και είναι ύποπτη αυτή η αντίδραση, διότι στη Γαλλία υπάρχει αυτός ο νόμος εδώ και πάρα πολλά χρόνια και τιμωρείται με αυστηρότατη φυλάκιση οποιοσδήποτε διαδίδει ρατσιστικές ιδέες. Εδώ μέχρι πρότινος, αυτά τα ρατσιστικά συσσίτια από τα οποία αποκλείονταν οι ξένοι δεν τιμωρούνταν, δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα, μόνο να τα αποκλείσεις, όπως πολύ καλά έκανε ο Δήμος Αθηναίων. Δεν ξέρω αν είναι σκόπιμο. Εγώ νομίζω ότι θα έπρεπε να απαγορευτεί η Χρυσή Αυγή. Τόσο ακραία και επικίνδυνα κόμματα που χρησιμοποιούν τη βία θα έπρεπε η δημοκρατία να τα απαγορεύσει γιατί είναι κατά της ίδιας της δημοκρατίας. Δε γίνεται αλλιώς. Έχουμε έναν πόλεμο τώρα με αυτούς. Υπονομεύουν την κοινοβουλευτική δημοκρατία, βλέπετε πώς συμπεριφέρονται στη Βουλή. Αυτό για μένα δεν είναι απλώς ότι θυμώνουν ή εκνευρίζονται, είναι συστηματική υπονόμευση και γελιοποίηση του Κοινοβουλίου. Το επόμενο βήμα είναι να καταλυθεί η δημοκρατία.

Στα βιβλιοπωλεία βρίσκεται το τελευταίο βιβλίο σας «Ο μικρός Έλληνας»… Γιατί ένα βιβλίο για τους παιδικούς σας ήρωες στην παρούσα φάση;

Στο τελευταίο βιβλίο η βασική ιδέα είναι να επαναφέρω όλους τους ήρωες της παιδικής ηλικίας μου. Να τους ευχαριστήσω, γιατί από αυτούς έμαθα να αγαπάω τη λογοτεχνία. Όλη η ζωή μου επηρεάστηκε από τον Δον Κιχώτη, τον Ντ’ Αρτανιάν, τον Γιάννη Αγιάννη, την Τζειν Έυρ και τα λοιπά. Δεν αρκούσε όμως μόνο η ιδέα. Χρειαζόταν κάτι ακόμα: Πώς θα τους επαναφέρω έτσι στα καλά καθούμενα; Έτυχε να κάνω μια δύσκολη εγχείρηση σε μία αρτηρία, να είμαι με δεκανίκια ένα διάστημα και να κάνω βόλτες, για λίγα μέτρα, στον κήπο του Λουξεμβούργου. Ήταν μια τύχη αυτή, διότι ο φόβος του θανάτου μοιραία σε οδηγεί στην παιδική ηλικία. Θέλεις με έναν τρόπο να επιστρέψεις σε χρόνια που δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Το παλάτι στον κήπο, που σήμερα στεγάζει τη Γερουσία, είναι χώρος κατ’ εξοχήν μυθιστορηματικός. Διότι οι 3 σωματοφύλακες έμεναν γύρω από το παλάτι, ο Ρισελιέ μέσα, ο Γιάννης Αγιάννης έκοβε βόλτες τριγύρω και οι ήρωες του Μπαλζάκ διάβαζαν ποιήματα στα παγκάκια. Δεν μπορούσα να βρω καλύτερο χώρο σε σχέση με αυτά τα αναγνώσματα. Το δεύτερο στοιχείο είναι το κουκλοθέατρο που υπάρχει εκεί από τον μεσοπόλεμο και λειτουργεί μέχρι σήμερα εξελισσόμενο από σχολιαστικό σε παιδικό θέατρο. Όλους τους ήρωές μου λοιπόν, τους βρήκα κρεμασμένους, στριμωγμένους σε έναν τοίχο. Ο,τι ήθελα έκανα με όλους αυτούς τους ήρωες… Πελώρια ελευθερία.

Έχετε μπει στη διαδικασία να αποτυπώσετε κάποια από τα γεγονότα που συμβαίνουν αυτήν τη στιγμή στη χώρα;

Διαπίστωσα σιγά σιγά, συναναστρεφόμενος με αυτά τα πρόσωπα, ότι τελικά κάπου σε οδηγούν και δεν σε απομακρύνουν από την πραγματικότητα. Ας πούμε, εγώ έχω έναν αλήτη στο βιβλίο, έναν άστεγο, τον οποίο φαντάστηκα λίγο σαν τον Ροβινσώνα Κρούσο. Ντυμένο με δέρματα και σκούφια φουντωτή. Επειδή εγώ ήθελα να τον βάλω να μιλήσει και δεν είχα συναναστραφεί ποτέ κανέναν άστεγο, αναρωτήθηκα για το ιδίωμά τους, αν είχαν κάποια ορολογία δικιά τους. Με αναγκάζει λοιπόν ο Ροβινσώνας μου, να κάνω επαφές με δημοτικές και ιδιωτικές οργανώσεις που ασχολούνται με αστέγους και να τους γνωρίσω από κοντά. Έτσι πήγα και στο περίφημο καφενείο στο Παρίσι που μαζεύονται κάθε βράδυ και συζητάνε, διαβάζουν εφημερίδες και φυσικά είναι κανονικότατοι άνθρωποι σαν και μας χωρίς χάσμα, αλλά έχουν χάσει τα πάντα. Να πως ο Ροβινσώνας Κρούσος με οδήγησε σε ένα πρόβλημα σημερινό. Από τους Έλληνες έχω πάρει τον Γιώργο Θαλάσση, τον περίφημο Μικρό Ήρωα και τον φαντάστηκα ηλικιωμένο, ενώ οι υπόλοιποι δεν γερνάνε. Αυτό εκφράζει τη φθορά των πραγμάτων που παρατηρούμε στην Ελλάδα. Ζει με μια μικρή σύνταξη κοντά στο Σύνταγμα στα όρια της απελπισίας γιατί ο αγώνας που έκανε στην Κατοχή τον φέρνει στα ίδια. Κόσμος ψάχνει σε σκουπιδοτενεκέδες και έχουν επιστρέψει οι Γερμανοί. Η φίλη του Κατερίνα, παντρεμένη με Γερμανό, έχει μεταναστεύσει και μεταφέρει τις απόψεις των Γερμανών για την ελληνική κρίση. Ο δε Σπίθας έχει εξελιχτεί σε έναν μεγαλοεργολάβο που έχει κατακλέψει τον κόσμο και δεν πληρώνει και φόρους. Να πως οι μυθιστορηματικοί ήρωες επαναφέρουν την πραγματικότητα.

1 BASILHS_ALEXAKHS_PHOTO_5

Δεν βλέπω ηλεκτρονικό υπολογιστή πουθενά;

Δεν έχω. Τι να τον κάνω: Στο χέρι γράφω, κανονικά με μολύβι. Όταν τελειώσω τα «χτυπάω» στη γραφομηχανή για να τα δω και εγώ καθαρά και τα δίνω. Όπως στις παλιές αστυνομικές ταινίες.

Τα βραβεία σας δεν τα έχετε σε κοινή θέα;

Άσε με μωρέ, ούτε τα βιβλία μου δεν έχω… Είναι στο πάνω πάνω ράφι μιας βιβλιοθήκης. Κάτι παράσημα έχω. Τι, να τα βάλω σε καδράκι; Για παλαβό με έχεις; Μοιραία με αφορά το βραβείο, συμβάλει στη διάδοση του βιβλίου και με ικανοποιεί, είναι ευχάριστο. Ξέρεις στη Γαλλία βραβεύεσαι με το παραμικρό, σε αντίθεση με την Ελλάδα. Είναι μία από τις ιδιαιτερότητές της. Το δύσκολο δεν είναι να πάρεις, το δύσκολο είναι να μην έχεις πάρει ένα βραβείο.

Η κρίση είναι μόνο οικονομική ή και κρίση πολιτισμού;

Η οικονομική κρίση φυσικά φέρνει και κρίση πολιτισμού.

Χωρίς χρήματα δεν γίνεται Τέχνη;

Δύσκολη ερώτηση. Εγώ μικρός πίστευα ότι πρέπει κανείς να είναι πολύ δυστυχισμένος για να γράψει μυθιστόρημα. Το είχα συνδέσει λόγω του Ντοστογιέφσκι και άλλων συγγραφέων, με την απόλυτη δυστυχία και τη φτώχεια. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να γράψεις όταν δεν έχεις φάει και κρυώνεις. Το μυθιστόρημα είναι προϊόν κοινωνιών που είχαν χρήματα. Αναπτύσσεται μαζί με τη βιομηχανία τον 19ο αιώνα σε περίοδο άνθησης της οικονομίας. Δεν είμαι βέβαιος ότι από τη μιζέρια που ζούμε θα βγουν σπουδαία λογοτεχνικά κείμενα. Μπορεί πολιτικά κείμενα, φιλοσοφικά και εγώ θα το επιχειρήσω στο βιβλίο που γράφω τώρα. Θα αναφερθώ στην κρίση και θέλω να γνωρίσω τους αστέγους με τις ομάδες του Δήμου της Αθήνας που τους βοηθάνε. Θα το παλέψω, αλλά δεν θα είναι το μοναδικό θέμα. Πέρα από την κρίση θα μιλάω και για την απώλεια μνήμης και το πώς λειτουργεί το μυαλό. Πιστεύω ότι η μνήμη δένει με την κρίση. Είμαστε ένας λαός με πολύ παρελθόν και κοντή μνήμη, σαν να μην ξέρουμε την ιστορία μας.

Έχετε έρθει σε δύσκολη θέση στη Γαλλία να πρέπει να υπερασπιστείτε την Ελλάδα και να μην ξέρετε πώς;

Όχι. Έδωσα μια συνέντευξη στην εφημερίδα «Le Μοnde», τότε που όλοι επέκριναν τους Έλληνες και την Ελλάδα, λιγότερο οι Γάλλοι από τους Γερμανούς φυσικά. Η αλήθεια είναι ότι στη Γαλλία υπάρχει μια μερίδα κόσμου φανατικού της Ελλάδας και το έχω ζήσει από κοντά. Αισθάνθηκα όμως την ανάγκη να υποστηρίξω τη χώρα μου. Μίλησα για τη γιαγιά μου, που έμεινε χήρα πολύ μικρή και μέχρι τα 102 χρόνια της, με μια μικρή σύνταξη, κάθε πρώτο Σάββατο του μήνα, καλούσε όλη την οικογένεια σε ένα πολύ καλό εστιατόριο δίπλα στη θάλασσα. Εκεί ξόδευε τη μισή σύνταξη και εξήγησα στη «Monde» ότι η γιαγιά μου είχε δίκιο. Μετά ζοριζότανε για τον υπόλοιπο μήνα, όμως έτσι είχαμε τις ωραιότερες αναμνήσεις μας. Η κυρία Μέρκελ μπορεί να μη συμφωνεί, όμως αυτοί είναι οι Έλληνες.

Info
2 EXWFYLLO_''O_MIKROS_ELLHNAS''
«Ο μικρός Έλληνας» από τις εκδόσεις Εξάντας. Τα σκίτσα στο εξώφυλλο φυσικά δικά του. Το βιβλίο κέρδισε το Βραβείο Γαλλικής Γλώσσας που απονέμει από το 1986 η επιτροπή ακαδημαϊκών

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «ΕΛΛΑΔΑ αύριο»

Be the first to comment!
 
Leave a reply »