Συναυλίες
1049 views 0 comments

Μουσικό Χωριό: Μία από τις μεγαλύτερες μουσικές κοινότητες στην Ευρώπη εκπέμπει από το Πήλιο

by on Αύγουστος 2, 2014
 

Για ένατη συνεχή χρονιά, η ομάδα εργασίας του Μουσικού Χωριού ανακοινώνει τις εκπαιδευτικές, επιστημονικές και συναυλιακές δραστηριότητες που θα πραγματοποιηθούν τον Αύγουστο στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου.
Το Μουσικό Χωριό είναι μία από τις μεγαλύτερες μουσικές κοινότητες στην Ευρώπη, ένας θεσμός ελεύθερης ανταλλαγής και διασποράς καλλιτεχνικών ιδεών και πρωτότυπων εκπαιδευτικών μοντέλων διαμέσου της μουσικής πράξης.
Διοργανώνεται από την αστική, μη κερδοσκοπική εταιρία arTree σε συνεργασία με  την Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας & Τουρισμού Δήμου Βόλου
και τις Περιφερειακές Ενότητες Μαγνησίας και Σποράδων Περιφέρειας Θεσσαλίας, με τη συνεργασία της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.
Φέτος, η εκπαιδευτική δράση του Μουσικού Χωριού εκφράζεται θεματικά μέσα από 19 κατευθύνσεις, οι οποίες στεγάζουν 29 μουσικά εργαστήρια/masterclasses συνβιωτικής δράσης.Συντονιστές των δράσεων αυτών είναι 47 διεθνείς μουσικοί / εκπαιδευτικοί, καθώς και διάφοροι προσκαλεσμένοι της διοργάνωσης με παρουσία και δράση στο χώρο της ζωντανής δημιουργίας, του χορού, του θεάτρου, του λόγου, της ειδικής αγωγής και της καλλιέργειας του σώματος.

μουσικο χωριο

Η πρώτη περίοδος εγκαινιάζει δύο νέα εργαστήρια πολύτεχνης έκφρασης για εφήβους και παιδιά (Άβρα Αυδή, Μελίνα Χατζηγεωργίου, Αντιγόνη Αυδή, Reynaldo Young, Γεωργία Γκανά) ενώ, για πρώτη φορά, έχει τη χαρά να φιλοξενεί τον διεθνή βαρύτονο Σπύρο Σακκά στην κατεύθυνση «Ανθρώπινη Φωνή». Επιπλέον, διευρύνει την πρόσφατη κατεύθυνση της τζαζ με τον Γιώργο Κοντραφούρη και το Χρήστο Ραφαηλίδη ενώ φιλοξενεί σε ένα workshop/residency ένα από τα σημαντικότερα duo σύγχρονης μουσικής, τους Ελβετούς UMS ‘n JIP. Στην κατεύθυνση παλαιάς μουσικής έρχεται για πρώτη φορά, από το Sao Paolo της Βραζιλίας, ένας κορυφαίος Έλληνας μουσικός και αυτοσχεδιαστής, ο Δήμος Γκουνταρούλης, ενώ μέσα από τις υπόλοιπες κατευθύνσεις, το Μουσικό Χωριό δίνει χώρο στη σχέση της μουσικής με άλλες παραστατικές τέχνες, όπως ο χορός και το χοροθέατρο (rootlessroot), προωθεί τον πειραματισμό και την πολυσυλλεκτικότητα και εργάζεται εντατικά επάνω στα εργαλεία που εν δυνάμει μπορούν να μεταμορφώσουν το μουσικό, από εκτελεστή σε στοχαστή – καλλιτέχνη.

Εκτός από τους παραπάνω, φέτος φιλοξενούνται και οι εξής στενοί συνεργάτες της διοργάνωσης: Αλκίνοος Ιωαννίδης, Λευτέρης Μουμτζής, Φώτης Σιώτας, Καίτη Καραχάλιου, Δημήτρης Κούντουρας, Ηλέκτρα Μηλιάδου, Σίμος Παπάνας, Στέφανος Θωμόπουλος, Άγγελος Λιακάκης, Βαρβάρα Βενετικίδου, «Spyweirdos» (Σπύρος Πολυχρονόπουλος), Γιώργος Σαγκριώτης, Γιώργος Φωτιάδης και Μαριάννα Αστρακά.

mv2

Η δεύτερη περίοδος επανεξετάζει τη σχέση των αρχετυπικών μουσικών ιδιωμάτων του ελλαδικού και βαλκανικού χώρου με τη σύγχρονη δημιουργία, ενώ ιδιαίτερο βάρος δίνεται στη σύνδεση μεταξύ μουσικής και ποιητικής αφήγησης. Έτσι, εκτός από τα παραδοσιακά εργαστήρια, η δεύτερη περίοδος θα έχει τη χαρά να φιλοξενεί τον Κώστα Θεοδώρου σε ένα residency με τίτλο Lost_Anthropology, ενώ πρωτοπαρουσιάζει τον Αργεντινό ηθοποιό, σκηνοθέτη και ακροβάτη Camilo Betancor σε ένα εργαστήριο για το λαικό μεσαιωνικό θέατρο και τον Σύριο Ziad Rajab σε ένα εργαστήριο για το αραβικό μακάμ.

Για πρώτη φορά το Μουσικό Χωριό καλοσωρίζει  τους κουκλοπαίκτες και εμψυχωτές Αγγελική Γουναρίδη, Κωσταντή Μιζάρα, Γιάννη Τσιούτα, Αλέξανδρο Μονοκάνδυλο, Ελένη Βογιατζίδου και Μπέττυ Κοκαράκη.

Eνώ ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος προτείνει φέτος έναν ιδιαίτερα ενδιαφέρον τρόπο προσέγγισης και ερμηνείας του δημοτικού τραγουδιού, θα μάθουμε όλοι να χορεύουμε παραδοσιακούς χορούς με τον προσωπικό τρόπο του Ανδρέα Σεγδίτσα!

Μαζί τους θα συντονίσουν εργαστήρια και οι παλαιότεροι συνεργάτες του Μουσικού Χωριού οι οποίοι είναι οι Κώστας Αναστασιάδης, Hayden Chisholm (New Zealand), Δήμος Βουγιούκας, Κυριάκος Γκουβέντας, Βασίλης Μαντζούκης, Ανθή Θάνου, Αντώνης Ανισέγκος, James Wylie, Δημήτρης Μυστακίδης και Ευγένιος Βούλγαρης.
Tέλος, εκτός από τις καθημερινές συναυλίες και τα αυθόρμητα μουσικά δρώμενα σε κάθε γωνιά του Αγίου Λαυρεντίου, φέτος για πρώτη χρονιά θα προσφέρεται μία απογευματινή αλυσίδα διαλέξεων/ανοικτών συζητήσεων που θα παρακολουθείται από όλους τους σπουδαστές της περιόδου.
Οι κατευθύνσεις αυτές έχουν δομηθεί, ανάλογα με το βαθμό διάδρασης που παρουσιάζουν μεταξύ τους, σε δύο περιόδους:
1η περίοδος: (18 – 24 Aυγ 2014)
2η περίοδος: (26 Αυγ – 1 Σεπτ 2014)

Αναλυτικές πληροφορίες για τη διαμονή και την ηλεκτρονική αίτηση συμμετοχής θα βρείτε επίσης στην ιστοσελίδα http://www.music-village.gr
H διοργάνωση φέτος, όπως και πέρυσι, θα υλοποιήσει νέο σύστημα οικονομικών εισφορών, όπου και θα παρέχονται ειδικές τιμές για νέους, φοιτητές, παιδιά και άνεργους, καθώς και μειωμένο κόστος συμμετοχής για όλους τους ενήλικες.

 Tο Μουσικό Χωριό

mv1

Το Μουσικό Χωριό είναι μια από τις μεγαλύτερες μουσικές κοινότητες στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 2006 από τους μουσικούς Θύμιο Ατζακά, Κώστα Μακρυγιαννάκη και Γιώργο – Εμμανουήλ Λαζαρίδη.

Σήμερα, μετά από οκτώ χρόνια παρουσίας στην ύπαιθρο και ενός χρόνου στην αστική έδρα της διοργάνωσης στη Θεσσαλονίκη (το αβγο), διοργανώνεται από την Αστική μή Κερδοσκοπική Εταιρία Μουσικών Παρεμβάσεων arTree.

Η διοργάνωση στοχεύει:

· Στην προγραμματισμένη ή αυθόρμητη εκτέλεση μουσικών ιδεών, έργων και δρώμενων και την παραγωγική ανταλλαγή ιδεών και projects μεταξύ διεθνών καλλιτεχνών και ανθρώπων της τέχνης γενικότερα.

· Στην υλοποίηση εκπαιδευτικών ενοτήτων υπό τη μορφή συμβιωτικών εργαστηρίων/masterclasses ομαδικής δράσης, τα οποία συντονίζονται σε συνεργασία με Έλληνες και αλλοδαπούς καλλιτέχνες με αναγνωρισμένη δράση στο χώρο της σύγχρονης ή ιστορικής δημιουργίας και εκτέλεσης. Οι θεματικές ενότητες των εργαστηρίων στο σύνολο τους αποβλέπουν σε ευρείες και ουσιαστικές προσεγγίσεις της μουσικής τέχνης, ενώ δίνουν ιδιαίτερη έμφαση σε πρωτότυπους τομείς που δεν έχουν ενσωματωθεί ακόμη στα ελληνικά προγράμματα μουσικών σπουδών.

Στην δημιουργία μίας διεθνούς αναπτυσσόμενης κοινότητας αλληλουποστηριζόμενων καλλιτεχνών, τόσο σε επίπεδο συλλογικής μουσικής εκτέλεσης, όσο παραγωγής και διανομής καλλιτεχνικού υλικού.

Το χωριό Άγιος Λαυρέντιος

Ήταν στην τελευταία τριακονταετία του 1300 όταν ο αγιορείτης μοναχός Λαυρέντιος, με αφορμή την επικράτηση της αίρεσης των Βαρλαάμ και Ακινδύνου, άφησε για πάντα την Μονή της Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Όταν έφτασε στο βουνό του Πηλίου, 20 χλμ ανατολικά του Βόλου και σε υψόμετρο 600 μέτρων, στην τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα ο Άγιος Λαυρέντιος, το μόνο που υπήρχε ήταν μία μονή που είχαν χτίσει βενεδικτίνοι μοναχοί. Εκεί, με το χρυσάφι που του παραχώρησε ο τότε βυζαντινός αυτοκράτορας Αλέξιος Κομνηνός, ολοκληρώνει το 1378 το μοναστήρι του Αγίου Λαυρεντίου πάνω στην θέση του προηγούμενου και βέβαια δίνει το όνομα του στον οικισμό που αργότερα θα γινόταν ένα από τα μεγαλύτερα κεφαλοχώρια του Πηλίου.

Η απουσία ασφυκτικών κατοχικών δυνάμεων από τα ορεινά, η αυτοδιοίκηση, η σχετική αυτονομία, η ανεμπόδιστη αύξηση του πληθυσμού και η οικονομική άνθιση κατά τον 17ο και 18ο αιώνα οδηγούν τον Άγιο Λαυρέντιο σε υλική ευημερία. Όλα τα παράλια και οι πεδινές εκτάσεις Αγριάς και Λεχωνίων μοιράζονται στα δύο αντικρινά κεφαλοχώρια που τα χωρίζει η μεγάλη ρεματιά: στη Δράκεια και στον Άγιο Λαυρέντιο. Οι κάτοικοι αναπτύσσουν εμπορικές και βιοτεχνικές δραστηριότητες, αποκτούν επαφή με τον ελληνισμό της διασποράς καθώς και με ευρωπαικά κέντρα, ενώ στο ντόπιο δυναμικό έρχονται να προστεθούν Ηπειρώτες, Βλάχοι και νησιώτες.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τη συγκέντρωση λογίων, καλλιτεχνών, δασκάλων, μορφωμένων ιερέων, τη λειτουργία σχολείων και βιβλιοθηκών, οδηγούν σε μία εντόπια κοινωνία που ακόμη και σήμερα προδίδει, πέρα από την αγροτική της καταγωγή, μία αστική ιδιοσυγκρασία, ένα κράμα κοσμοπολίτικων συμπεριφορών που άλλοτε αμυδρά και άλλοτε ευκρινώς φαίνεται πίσω από κοινωνικές εκδηλώσεις και πρότυπα αλλά και πίσω από τα παλιά αρχοντικά και τις κλειστές αυλές που ακόμη δεσπόζουν σε αυτόν το τόπο.

Σήμερα, σχεδόν 650 χρόνια μετά τους πρώτους μοναχούς, ο Άγιος Λαυρέντιος παραμένει ένα χωριό με αυτοδύναμη κοινωνική ζωή, ενώ η συντηρημένη αρχιτεκτονική των κτισμάτων, το πλούσιο δίκτυο των καλντεριμιών, η πλήρης απουσία αυτοκινήτων και η φυσική του θέση μέσα σε πυκνό δάσος καστανιάς, οξιάς και ελιάς, δημιουργούν την αίσθηση ενός τόπου που παραμένει αμετάβλητος με το πέρασμα των αιώνων.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Νικόλας Χρυσός

Be the first to comment!
 
Leave a reply »