Συναυλίες
1254 views 0 comments

Χρήστος Νικολόπουλος: «Δεν έχω καμιά σχέση και δεν θέλω ούτε καν να αποκτήσω, με πρόσωπα τα οποία εκπροσωπούν τον μουσικό χώρο του εφήμερου τραγουδιού, του σουξέ»

by on Ιανουάριος 25, 2014
 

Στον ΚΥΡΙΑΚΟ ΚΟΥΖΟΥΜΗ

 

Είναι ένας από τους μεγαλύτερους σολίστ στο μπουζούκι. Έχει συνθέσει περίπου 1700 τραγούδια πάνω σε λαϊκά πεντάγραμμα και έχει χαρίσει στον κόσμο αλησμόνητες μελωδίες που εξυμνούν συναισθήματα όπως αγάπη, έρωτα, πάθος, μεράκι, προδοσία, ευτυχία, λύπη. Ο λόγος για τον Χρήστο Νικολόπουλο. Τον συνάντησα στο σπίτι του και περάσαμε στο στούντιό του για να τα πούμε. Στα ποτήρια μας γαλλικός καφές και τριγύρω μας ο δικός του κόσμος, μπουζούκια, τουμπερλέκια, λύρες, παρτιτούρες, δίσκοι, cd. Αφορμή για τη συζήτησή μας, οι συναυλίες του 28,29/1 στο Μέγαρο Μουσικής.

Γιατί παραμένετε πιστός στο λαϊκό τραγούδι;

Γιατί μαθήτευσα πλάι σε πολύ μεγάλα ονόματα όπως Καζαντζίδη, Λοΐζο κ.α. Από την άλλη με κάποια άλλα ονόματα, όπως τον Νταλάρα, έζησα πολύ σπουδαία καλλιτεχνικά πράγματα και πλέον όλα αυτά τα έχω μέσα στην καρδιά μου σαν φυλαχτό. Επιπροσθέτως παραμένω λάτρης του γνήσιου και καλού λαϊκού τραγουδιού, διότι αυτό εξυμνεί πρωτίστως αυτά που εγώ θέλω να πω ενώ παράλληλα είναι και αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδας μας.

Είστε ανοιχτός στο ενδεχόμενο γνωριμίας και συνεργασίας με νεαρά πρόσωπα;

Ασφαλώς! Στο παρελθόν το είχα κάνει με πολλά πρόσωπα, όπως την Κατερίνα Κούκα, τον Κώστα Μακεδόνα, τον Δήμητρα Μπάση κ.α Συνεχίζω να επιλέγω συνεργασίες με νέους καλλιτέχνες, όμως δυστυχώς πλέον δεν μπορώ να τους αναδείξω, διότι ως γνωστόν η δισκογραφία έχει τραυματιστεί θανάσιμα απ’ τα πυρά του διαδικτύου. Βέβαια, δεν έχω καμιά σχέση και δεν θέλω ούτε καν να αποκτήσω με πρόσωπα τα οποία εκπροσωπούν τον μουσικό χώρο του εφήμερου τραγουδιού, του σουξέ που την επόμενη σεζόν θα έχει πεθάνει. Το κριτήριό μου για να συνεργαστώ με κάποιον καλλιτέχνη είτε νέο είτε ήδη καταξιωμένο είναι να πληρεί τις προδιαγραφές μιας καλής φωνής, το μεράκι γι’ αυτό που κάνει και να έχει ως στόχο να προσφέρει ή να μεταγγίσει συναισθήματα στον ακροατή μέσα από τη φωνή του και τις μουσικές επιλογές του. Θέλω τα πρόσωπα στα οποία δίνω τραγούδια να είναι άτομα με υψηλό δείκτη σεβασμό προς την Τέχνη αυτή καθεαυτή αλλά και με πολλή αγάπη προς το λαϊκό είδος.

Γιατί τα 9/8 είναι ο αγαπημένος ρυθμός πολλών Ελλήνων; 

Είναι ο ρυθμός του ζεϊμπέκικου. Ένας ρυθμός πολύ μοναχικός, πολύ ατομικός. Για όσους δεν γνωρίζουν, θα αναφέρω πως ιδίως τα παλιότερα χρόνια, όταν κάποιο αρσενικό αισθανόταν μια φλόγα μέσα του, ήθελε όλη την πίστα δική του για να σηκωθεί και να χορέψει ή όπως συνηθίζεται να λέγεται, να ρίξει τη ζεμπεκιά του. Είχαν γίνει θυμάμαι και ομηρικοί καβγάδες αν κάποιος άλλος τολμούσε να σηκωθεί δίπλα του. Πλέον κάτι τέτοιο δεν συνηθίζεται, όμως το ζεϊμπέκικο ως ρυθμός παραμένει να είναι μοναχικός και να εξυμνεί, να εκθειάζει τον νταλκά, το πάθος, την προδοσία, τον καημό. Ξέρεις, έχω δει να χορεύει ζεϊμπέκικο στην πίστα άντρας με ένα πόδι και μάλιστα να «κόβει» πολύ καλές βόλτες. Συνεπώς, τα 9/8 αγαπιούνται πολύ απ’ τους Έλληνες διότι όλοι τους άλλοι λιγότερο κι άλλοι περισσότερο έχουν αισθανθεί την εσωτερική μοναξιά, έχουν παθιαστεί, έχουν δακρύσει και κυρίως όλοι τους έχουν θελήσει κάπου να ξεσπάσουν, να ξεδώσουν…

Για να περάσουμε στα του Μεγάρου, τι έχει να δει αλλά κυρίως να ακούσει εκεί ο θεατής;

Για δυο βραδιές θα δώσουμε μια συναυλία η οποία θα στηρίζεται στο λαϊκό τραγούδι και θα περιλαμβάνει κατά κύριο λόγο τραγούδια τα οποία έχω συνθέσει ο ίδιος. Είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, διότι είναι ένας -κλειστός- χώρος που όμοιός του δεν υπάρχει στη χώρα μας. Έχει τη δική του ιστορία και πορεία, πράγματα τα οποία θα τα σεβαστούμε απόλυτα. Επίσης αισθάνομαι βαθιά συγκινημένος διότι θα είναι μαζί μου επί σκηνής σπουδαία ονόματα καλλιτεχνών με φωνές σπάνιες και πολύ «δυναμικές». Εννοώ τον Πασχάλη Τερζή, τη Γλυκερία, τον Κώστα Μακεδόνα, τον Δημήτρη Μπάση, τη Γιώτα Νέγκα και τη Μελίνα Ασλανίδου. Ο κόσμος θα έχει τη δυνατότητα να ακούσει και αρκετά τραγούδια που δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστά, κυρίως όμως θα ακούσει τραγούδια που τα γνωρίζει ήδη και που –θέλω να πιστεύω- πως τον έχουν συντροφεύσει στο παρελθόν σε πολλές προσωπικές τους στιγμές… Θα θυμηθούν, θα ψυχαγωγηθούν, ίσως ακόμα και να δακρύσουν. Ξέρεις, πληροφορήθηκα πως μόλις ανακοινώθηκε η συναυλία, ο κόσμος εξαργύρωσε άμεσα πάρα πολλά εισιτήρια. Αυτό με συγκινεί όσο δεν φαντάζεσαι μια και βιώνουμε μια οικονομικά δύσκολη περίοδο. Θα ανταμείψουμε λοιπόν, όλο τον κόσμο που θα έρθει και θέλω να πιστεύω πως όλοι τους θα φύγουν απ’ το Μέγαρο με μια γλυκιά γεύση αλλά και με μια βαθιά και έντονη συναισθηματική φόρτιση.

Αλήθεια, πόσα τραγούδια έχετε συνθέσει;

Περίπου 1700…

Κι αν σας ζητούσα να ξεχωρίσετε κάποια εξ αυτών, ποια θα ήταν αυτά και για ποιο λόγο θα τα ξεχωρίζατε;

Το «Στων αγγέλων τα μπουζούκια» είναι αυτό που μου έρχεται πρώτο στο μυαλό. Είναι το τραγούδι άλλωστε που με έχει χαρακτηρίσει. Προσωπικά το αγαπώ πολύ, διότι οι στίχοι του αντικατοπτρίζουν το πέρασμα του κάθε ανθρώπου απ’ τη ζωή… Εν συνεχεία το «υπάρχω», το «αγριολούλουδο», το «κάτσε καλά», το «μία είναι η ουσία» και πόσα άλλα, για τα οποία αισθάνομαι μεγάλη περηφάνια, διότι έχουν αγαπηθεί από πληθώρα κόσμου και συγκινούμαι βαθιά όταν αυτά δεν απουσιάζουν απ’ τα λαϊκά προγράμματα πολλών καλλιτεχνών… Πράγμα που θα πει πως έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της λαϊκής διασκέδασης…

Μελλοντικά σχέδια;

Ίσως το πρόγραμμα που θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο να παρουσιαστεί και τον Σεπτέμβριο στο Ηρώδειο. Κατά τα άλλα, συνεχίζω να συνθέτω τραγούδια και… βλέπουμε…!

 

INFO:

8

«Χρήστος Νικολόπουλος. Της Ζωής μου τα Τραγούδια»

Τραγουδούν οι Πασχάλης Τερζής, Γλυκερία, Κώστας Μακεδονας, Δημήτρης Μπασης, Μελίνα Ασλανιδου, Γιώτα Νέγκα.

Μπουζούκι-μουσική επιμέλεια: Χρήστος Νικολόπουλος

Συμμετέχει 15μελής ορχήστρα

Σκηνοθεσία: Πέμυ Ζούνη.

28 και 29 Ιανουαρίου Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Be the first to comment!
 
Leave a reply »