77 views 0 comments

Ο Ξανθιώτης συγγραφέας, Μιχάλης Μπουρνατζίδης, μας συστήνει το νέο του βιβλίο

by on Ιανουάριος 21, 2020
 

Επιμέλεια: Βασίλης Κάργας

Ένα επικό μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί είναι το τρίτο βιβλίο του Ξανθιώτη συγγραφέα, Μιχάλη Μπουρνατζίδη, «Τι να σημαίνουν οι σημύδες;», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός.
«Εν έτει 1945 όταν το τρίτο Ράιχ καταρρέει και οι σύμμαχοι το πιέζουν από παντού, μια ετερόκλιτη ομάδα ανθρώπων διασχίζει την κεντρική Ευρώπη μέσα στο χάος που επικρατεί παντού. Η ομάδα αραιώνει όσο περνάνε οι μέρες και οι εβδομάδες, ένας- ένας φεύγουν απ’ τη σκηνή, σαν να μη μπορούν να παίξουν τον ρόλο τους, σ’ ένα έργο χωρίς σενάριο. Λιποτάκτες, επιζήσαντες των στρατοπέδων συγκέντρωσης, φυγάδες πρώην Ναζί, άνδρες και γυναίκες, Σλάβοι άλλα και Γερμανοί και Γάλλοι, κάποιοι ξεκίνησαν μαζί, άλλοι συναντήθηκαν στο δρόμο. Να φύγουν, να γυρίσουν στα σπίτια τους, κάποιος θέλει να βρει τους συμμάχους, ένας να κρυφτεί στη Λεγεώνα των Ξένων, όλοι να γλιτώσουν την αιχμαλωσία ή και τον βέβαιο θάνατο. Οδοιπορικό σε μονοπάτια, δρόμους, ποτάμια, δάση και βουνά, πόλεις και χωριά, με χάρτες και πυξίδα ή από ένστικτο και τύχη, μέσα στο χάος που απλώνεται παντού.», λέει ο συγγραφέας μιλώντας στην artpress-παραμεθόριες ματιές στον πολιτισμό για το νέο του βιβλίο και προσθέτει:
«Η υπόθεση και τα πρόσωπα δεν κινούνται στον Ελλαδικό χώρο παρά μόνο στο τέλος, δεν είναι ένα Ελληνικό μυθιστόρημα, Έλληνας είναι μόνο ο Κυριάκος που εμφανίζεται κάποια στιγμή και ο κεντρικός ήρωας που είναι Ελληνογάλλος γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, κανένας άλλος. Όμως το βιβλίο δεν είναι μόνο η αφήγηση της περιπέτειας. Είναι οι ατέλειωτες συζητήσεις, πότε φιλοσοφικού, πότε θρησκευτικού, πότε πολιτικού χαρακτήρα, ανάμεσα στα πρόσωπα της συντροφιάς ή και μ’ όσους τους φιλοξενούν θέλοντας και μη, είναι οι αντιθέσεις, οι εκπλήξεις, τα κρυμμένα μυστικά, το χθες και το σήμερα όταν όλα καταρρέουν. Η απανθρωπιά, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης εξόντωσης και η άγνοια, ηθελημένη ή μη από μέρους των Γερμανών και των συμμάχων τους για όσα φοβερά διαδραματίζονταν, η απουσία του Θεού κι ο ρόλος της Εκκλησίας, το Βατικανό, ο μελλοντικός κόσμος μέσα απ’ τα όνειρα και τους εφιάλτες είναι χαρακτηριστικά αυτών των συζητήσεων. Κάποια πρόσωπα ξεχωρίζουν μέσα στην ομάδα και φυσικά οι πρωταγωνιστές, οι κεντρικοί ήρωες, είναι δύο, ένας άνδρας και μια γυναίκα. Γύρω από το δικό τους δράμα θα υφανθούν παράλληλα και οι ιστορίες των άλλων. Ούτε ο έρωτας λείπει γιατί θα ήταν αφύσικο. Αλλά κι αυτός καθορίζεται από την αβεβαιότητα και τις συνθήκες.»

Το βιβλίο
Τη ρώτησε μόνο για τις σημύδες που είδε στο όνειρό του. Τί να σήμαιναν;
Είχε περάσει κιόλας μια εβδομάδα από τότε που έφυγε με το τρένο ο αδελφός Ευγένιος, και οι ρυθμοί στο μοναστήρι επανήλθαν στο κανονικό. Το κανονικό είχε φθάσει να είναι μια ντουζίνα μοναχοί και «μοναχοί» που συμβίωναν αναγκαστικά με έναν Ρώσο, μια Ρωσίδα, έναν Πολωνό, όλοι τους λιποτάκτες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έναν άλλο Ρώσο κι έναν Ελληνογάλλο, δραπέτες από στρατόπεδα, και μια Γερμανορωσίδα χήρα που ακολουθούσε τον έναν δραπέτη. Όλο αυτό ήταν το «κανονικό» που το αναστάτωσε για λίγο η παρουσία ενός φυγάδα Ναζί. Με περίσσεια διπλωματική γλώσσα ο Αβάς Αλόις μίλησε για ισορροπία κατανόησης, όταν ο Αντρέγιεφ τη βάφτισε «ισορροπία του τρόμου».Δεν είχε κατασταλάξει τι από τα δύο ήταν. Θυμήθηκε κι άλλους απ’ αυτόν τον θίασο του δρόμου, τον Κροάτη Επίσκοπο, έπειτα τους Έλληνες φασίστες, τον Ναζί λαθρέμπορο, και τον Κυριάκο. Αυτό το οδοιπορικό που ξεκίνησε τέλος Γενάρη του 1945 λίγο έξω από το Άουσβιτς, θα τέλειωνε παραμονή Χριστουγέννων στη Σαλονίκη…
Έγραψαν για το βιβλίο:
«Το βιβλίο διαβάζεται με μία ανάσα, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον και την προσοχή του αναγνώστη μέχρι και την τελευταία του σελίδα. (Κυριακή Γανίτη(Dominica Amat)
«Είναι Ιστορικό μυθιστόρημα, όπως συνηθίζουν να λένε πολλοί όταν οι μικρή ιστορία, η ανθρώπινη μπλέκει με τη Μεγάλη Ιστορία; Ίσως, αλλά δεν είναι μόνο αυτό, είναι φιλοσοφία, είναι ανάλυση θρησκείας, είναι πολιτική, είναι έρωτας, είναι ανθρώπινες σχέσεις, φιλία, τα πάντα θα βρει κανείς διαβάζοντάς το.» (Σωτήρης Μίχαλος)
«Πρωτότυπο θέμα, κινηματογραφική εξιστόρηση, σπουδαία συγγραφή. Φιλοσοφεί στα ανθρώπινα όρια αντοχής. Απολαυστική και διδακτική ανάγνωση. (Ηλίας Μπίνιας)


Βιογραφικό συγγραφέα
Γεννήθηκα το 1947 στην Ξάνθη, όπου και τέλειωσα το σχολείο. Σπούδασα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στη Γεωπονοδασολογική Σχολή. Έχω τίτλο Μεταπτυχιακών Σπουδών από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και έχω γράψει πολλές εργασίες, πάντα στις Θετικές Επιστήμες και στα Οικονομικά, μια και εργάστηκα στην ΑΤΕ απ’ όπου και πήρα σύνταξη το 2007. Η λογοτεχνία και το διάβασμα όμως, ήταν πάντα η προτεραιότητα και η ανάγκη μου, το γράψιμο ήρθε σχετικά αργά, αφού χωνεύθηκαν κάποιες χιλιάδες βιβλία. Το πρώτο μου βιβλίο, η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ, εκδόθηκε το 2010 από την ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ, Α.Β.Ε.Ε. Το δεύτερο βιβλίο μου, Η ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΒΙΟΛΙΟΥ, εκδόθηκε το 2015 από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

Be the first to comment!
 
Leave a reply »