532 views 0 comments

Ο Στέφανος Δάνδολος αποτίει φόρο τιμής στην Πηνελόπη Δέλτα

by on Ιανουάριος 23, 2018
 

Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΓΑ

Tο δικό του ταπεινό υστερόγραφο στην πλούσια και εξαιρετική εργογραφία που έχει δημιουργηθεί προς τιμήν της Πηνελόπης Δέλτα, καταθέτει ο συγγραφέας Στέφανος Δάνδολος με το βιβλίο του «Ιστορία χωρίς όνομα-Το κρυφό πάθος της Πηνελόπης Δέλτα», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
«Το Ιστορία χωρίς όνομα» είναι ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα για το πάθος και την απώλεια, για τον έρωτα και τη μνήμη, για τις δεσμεύσεις της οικογένειας, για το σκοτάδι του πολέμου και τις πιο δραματικές στιγμές της Ελλάδας. Βασισμένος στα ημερολόγιά της, ο Στέφανος Δάνδολος αποτίει φόρο τιμής στον εύθραυστο ψυχισμό της σπουδαιότερης Ελληνίδας συγγραφέως του εικοστού αιώνα.
«Πρόκειται για ένα έργο εποχής βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα. Αφορά δύο σημαδιακές χρονικές στιγμές από τη ζωή της Πηνελόπης Δέλτα. Το πέρασμά της από ένα σανατόριο της Βιέννης το καλοκαίρι του 1908 και το τελευταίο εικοσιτετράωρο της ζωής της τον Απρίλιο του 1941.»,  λέει ο συγγραφέας μιλώντας στην artpress-παραμεθόριες ματιές στον πολιτισμό για το δέκατο μυθιστόρημά του.
Γιατί αποφασίσατε να γράψετε ένα βιβλίο για την Πηνελόπη Δέλτα; Πως γεννήθηκε η ιδέα;
Πάντα ήθελα να το κάνω. Από τότε που έγινα συγγραφέας. Με γοήτευε αυτή η φοβερή αντίφαση που εξέπεμπε, το ότι έζησε μια ζωή γεμάτη θριάμβους και τραγωδίες. Στις λέξεις που έγραψε έβλεπα φως ενώ στο πρόσωπό της έβλεπα σκοτάδι.

Τι διαφορετικό έχει να προσθέσει στα ήδη υπάρχοντα βιβλία για την Πηνελόπη Δέλτα;
Απλώς μια βαθύτερη οπτική στην εύθραυστη ιδιοσυγκρασία της. Και ίσως την ανθολόγηση ενός κεφαλαίου της ζωής της που δεν είναι ευρέως γνωστό, και μιλάω φυσικά για τον καιρό που πέρασε στη ψυχιατρική κλινική του δόκτορος Φρίντμαν, τότε που κλήθηκε να αποφασίσει αν θα ακολουθούσε τον Ίωνα Δραγούμη, τον παράνομο έρωτά της, ή αν θα επέστρεφε στις κόρες και τον σύζυγο που την περίμεναν σπίτι.
Πως προσεγγίζετε την προσωπική ζωή της Πηνελόπης Δέλτα;
Με ευαισθησία και σεβασμό. Στο πρόσωπό της βλέπω μια γυναίκα θύμα της εποχής και των αποφάσεων που έλαβαν άλλοι για λογαριασμό της.

Υπάρχουν στο βιβλίο σας πραγματικά και μυθοπλαστικά στοιχεία;
Ναι. Ακολούθησα τις πηγές. Έμεινα πιστός στα ημερολόγιά της. Ταυτόχρονα όμως διάνθισα το έργο και με μυθοπλαστικές πινελιές γιατί έτσι συμβαίνει στα μυθιστορήματα. Όπως επισημαίνω και στο σημείωμα, στο τέλος του βιβλίου, πρόκειται για μυθιστόρημα και όχι για ιστορική βιογραφία.
Πως θα περιγράφατε την Πηνελόπη Δέλτα;
Σαν μια γυναίκα που όλα τα βιώνει με συγκλονιστική ένταση. Ήταν ένα πλάσμα βαθύτατα ευαίσθητο, στοιχειωμένο από μια έμφυτη μελαγχολία. Πάλευε διαρκώς με τους δικούς της δαίμονες και με τους δαίμονες που της είχαν φορτώσει.
Πόσο εύκολο είναι να ανασυστήσεις μια άλλη εποχή; Μήπως κινδυνεύει να χαθεί η μαγεία της στα μάτια των αναγνωστών;
Όταν ένα μυθιστόρημα ζωντανεύει παραστατικά μια εποχή, τότε η εποχή αυτή γίνεται η εποχή όπου ζει ο αναγνώστης. Ποτέ δεν είναι εύκολο να γράψεις ένα τέτοιο έργο. Η έρευνα είναι εξαντλητική και περιλαμβάνει ακόμη και τα πιο ασήμαντα πράγματα.
Γιατί να διαβάσει ο αναγνώστης το βιβλίο σας αυτό;
Γιατί θα ταξιδέψει και θα συγκινηθεί. Και το σημαντικότερο, γιατί θα διαπιστώσει πώς μπορεί ένας άνθρωπος (στην προκειμένη, ένας άνθρωπος που μας γαλούχησε μέσα από τα βιβλία του) να φτάσει στα βάθη της κόλασης και από κει να αναγεννηθεί σαν φοίνικας μέσα από τις στάχτες του.
Το βιβλίο:
Ιούνιος του 1908. Η Πηνελόπη Δέλτα βρίσκεται σε ένα σανατόριο στα περίχωρα της Βιέννης. Είναι μια γυναίκα με κηλιδωμένη ζωή. Σε αυτό το άσυλο των ταλαιπωρημένων ψυχών, μακριά από τις κόρες της, την έστειλαν για να ξεχάσει τον Ίωνα Δραγούμη, τον γοητευτικό διπλωμάτη που αγάπησε παράφορα, τον άνθρωπο που έγινε η αιτία να κλυδωνιστεί ο γάμος της. Όμως η επίσκεψή του εκεί τα αλλάζει όλα. Με φόντο τις καταπράσινες ερημιές και τα μεσαιωνικά πλακόστρωτα της κεντρικής Ευρώπης θα παλέψει για τη λύτρωση της καρδιάς της, ζώντας μαζί του τρεις μέρες που θα τη σημαδέψουν για πάντα.
Τριάντα τρία χρόνια αργότερα, τον Απρίλιο του 1941, οι Γερμανοί εισβάλλουν στην Αθήνα, και εκείνη, καθηλωμένη στο σαλόνι του σπιτιού της στην Κηφισιά, επιχειρεί τον τελευταίο απολογισμό της ζωής της, έχοντας πάρει μια μοιραία απόφαση. Να ανταμώσει στον ουρανό τον άντρα που στερήθηκε κάποτε.

Βιογραφικό:
Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΑΝΔΟΛΟΣ γεννήθηκε το 1970. Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1996. Για το σύνολο του έργου του τιμήθηκε το 2009 με το Βραβείο Μπότση, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το 2004 χαρακτηρίστηκε από τον Παύλο Μάτεσι ο σημαντικότερος Έλληνας συγγραφέας της γενιάς του. Έχει γράψει έντεκα βιβλία, μεταξύ των οποίων τα μυθιστορήματα Νέρων – Εγώ, ένας θεός, που εκδόθηκε με επιτυχία στην Ιταλία, και Η Χορεύτρια του Διαβόλου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός και μεταφράστηκε στα τουρκικά. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά του Όταν θα δεις τη θάλασσα. Το 2008 ο Στέφανος Δάνδολος συμπεριλήφθηκε στην Παγκόσμια Ανθολογία Νέων Συγγραφέων, με αφορμή το Young Writers World Festival, που πραγματοποιήθηκε στη Νότια Κορέα. Το ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ είναι το δέκατο μυθιστόρημά του.

 

Φωτο συγγραφέα:Δήμητρα Κωστάκη

Be the first to comment!
 
Leave a reply »