85 views 0 comments

Παύλος Κάγιος, συγγραφέας : «Ποιος κυβερνά τη ζωή μας, εμείς ή η μοίρα;»

by on Οκτώβριος 19, 2017
 

Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΓΑ

Το πιο υπαρξιακό και ψυχαναλυτικό βιβλίο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Παύλου Κάγιου αποτελεί το έκτο μυθιστόρημά του με τίτλο «Ο κλήρος της τρικυμίας», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
« Νιώθω να κρύβονται μέσα του όλες οι κρυφές κι από μένα πλευρές του εαυτού μου. Συχνά λένε ότι τόσο οι συγγραφείς όσο και οι σκηνοθέτες σε όλα τα έργα τους «επαναλαμβάνουν» ή «παίζουν» με τη θεματολογία που τους απασχόλησε στο πρώτο έργο τους… Και, επίσης, ότι το γράψιμο είναι ένα είδος ψυχανάλυσης… Γι’ αυτό το τελευταίο, μετά από έξι μυθιστορήματα, μπορώ να πω πως για μένα, προσωπικά, ισχύει. Αυτό ακριβώς ένιωσα τελειώνοντας το μυθιστόρημά μου», λέει ο συγγραφέας μιλώντας στην artpress-παραμεθόριες ματιές στον πολιτισμό-για το τελευταίο του βιβλίο και προσθέτει: «Κι αυτή η διαπίστωση αισθάνθηκα να αποκτά μεγαλύτερο ψυχολογικό ενδιαφέρον μιας και νιώθω ότι αυτό το βιβλίο μου που δεν έχει βιωματικές αναφορές –νόμιζα ότι στα προηγούμενα πέντε τις είχα… εξαντλήσει όλες– είναι το πιο προσωπικό μου. Είμαι «εγώ» περισσότερο και από το πρώτο –Και ξαφνικά χιόνισε χρόνια– που ήξερα συνειδητά από τότε που κυκλοφόρησε, το 1995, ότι περιέχει πλήθος βιωματικών περιστατικών».
-Tι σηματοδοτεί ο τίτλος του βιβλίου;
-«Σας έπεσε ο κλήρος της τρικυμίας» είναι ολόκληρος και προέρχεται από λόγια του χορού του Οιδίποδα επί Κολωνώ προς τα παιδιά του Οιδίποδα (μετάφραση Κ.Χ Μύρης). Έτσι ακριβώς και στους ήρωες του βιβλίου έπεσε ο κλήρος του ακραίου, του «αμαρτωλού» , του μη «φυσιολογικού» που τους έριξαν οι πράξεις των προγόνων τους».
-Το νέο σας βιβλίο τι πραγματεύεται;
-«Ο Θόδωρος και η Ιωάννα, οι ήρωες του βιβλίου, είναι δύο σημερινοί τριαντατριάχρονοι, που ερωτεύονται µε την πρώτη µατιά, αγνοώντας πως «µέσα στης τύχης θα πιαστούν τη µήτρα» κουβαλώντας αµαρτίες γονέων. Η Ιωάννα έρχεται «από τη µεριά της αστραπής», είναι απαρνηµένη από γονείς κι αλλιώτικα «γραµµένη» στο πρόσωπο. Ο Θόδωρος, αν και πλουσιόπαιδο, αισθάνεται να ’χει γεννηθεί λειψός και αποκομµένος. Πνίγεται µε τους καβγάδες στην οικογένειά του για µια διαθήκη του προπάππου του –που επί δεκαετίες κρατάει αιχµάλωτους τους κληρονόµους– και φεύγει στο εξωτερικό. Γνωρίζοντας την Ιωάννα στη Νέα Υόρκη, αισθάνεται να συναντά αυτό που του λείπει από τη ζωή. Και βρίσκει σωτηρία στην πονεµένη αιωνιότητα του χαµόγελού της, στην απεραντοσύνη του υγρού βλέµματός της».
-Στη ζωή αποφασίζουμε εμείς ή η μοίρα;
-«Ποιος αποφασίζει στη ζωή µας; Εµείς ή όλα είναι γραμµένα στο τυχερό ή άτυχο αστέρι µας; Αυτό αναρωτιούνται οι δύο ήρωες του βιβλίου, αλλά και εγώ σήμερα, μιας κι έχει περάσει η εποχή που πίστευα ακράδαντα πως στη ζωή μας εμείς αποφασίζουμε. Ναι, το ομολογώ, δεν είμαι καθόλου σίγουρος γι’ αυτό. Δεν ξέρω κατά πόσο ο καθένας διαμορφώνει με τις πράξεις του το μέλλον του, «χτίζει» τη μοίρα του ή κατά πόσο οι πράξεις των προγόνων μας καθορίζουν την πορεία μας και την τύχη μας στη ζωή –όπως συμβαίνει με το ζευγάρι των νέων ηρώων μου».
-Οι ήρωες του βιβλίου, ο Θόδωρος και η Ιωάννα, από ποια πλευρά της ζωής είναι βγαλμένοι;
-«Από τη μη αναπαυτική πλευρά, από κει που τίποτα δεν σου χαρίζεται και πρέπει εσύ να διεκδικήσεις και ξεκαθαρίζεις την ήρα από το σιτάρι –όχι μόνο πολύ δουλειά, αλλά όλα από την αρχή. Ή, καλύτερα: ανατροπή των πάντων και χτίσιμο στην «απαγορευμένη» πλευρά της ζωής, εκεί που σε ανάγκασαν, σε αιχμαλώτισαν να ζεις οι πράξεις των γεννητόρων σου. Κι ενδεικτικά σας αναφέρω ένα διάλογο τους όταν είναι στη Νέα Υόρκη και γνωρίζονται και ερωτεύονται:
«Η Ελλάδα είναι αυτόχειρας» λέει ο Θόδωρος στην Ιωάννα όταν τον καλεί να γυρίσουν πίσω. «Έχει πεθάνει» επιμένει «και οι πολιτικοί που της έδωσαν το περίστροφο να αυτοκτονήσει περιφέρονται τώρα ανά τον κόσμο να μαζέψουν λεφτά από τα κοράκια τραπεζίτες για τα μνημόσυνα των μνημονίων της. Το μόνο που μπορεί να κάνει η πατρίδα μας είναι να μας τραβήξει στον τάφο της. Αν μείνουμε μακριά της, μπορεί να δραπετεύσουμε από τη μοίρα της».
«Δεν μπορείς να δραπετεύσεις από τη μοίρα» απαντάει η Ιωάννα. «Δεν μπορείς να την αλλάξεις. Μπορείς όμως να μην την προκαλείς, να την κάνεις φιλική μαζί σου. Και για μας η Ελλάδα είναι η αρένα της μοίρας μας. Εκεί καλούμαστε να την κοιτάξουμε κατάματα» και γυρίζουν. Το αµαρτωλό παρελθόν, όµως, επιστρέφει και εισβάλλει στη ζωή τους, ξεσκεπάζοντας οικογενειακές συνομωσίες και ψέµατα. Αποκαλύπτονται µυστικά που γίνονται δεσµά γι’ αυτούς και τον καρπό του «παράνοµου» έρωτά τους – του παιδιού που αποκτούν. Ενός παιδιού που αποτρόπαιες πράξεις προγόνων το έχρησαν «παράνομο» -και από τη θρησκεία και από το νόμο και από τις ιατρική επιστήμη».

Το βιβλίο:
Ποιος αποφασίζει στη ζωή μας; Εμείς ή όλα είναι γραμμένα στο τυχερό ή άτυχο αστέρι μας; Ο Θόδωρος και η Ιωάννα, δύο τριαντατριάχρονοι, ερωτεύονται με την πρώτη ματιά, αγνοώντας πως «μέσα στης τύχης θα πιαστούν τη μήτρα» κουβαλώντας αμαρτίες γονέων… Αποκαλύπτονται μυστικά που γίνονται δεσμά γι’ αυτούς και τον καρπό του «παράνομου» έρωτά τους. Θα τολμήσουν να πάνε κόντρα στη μοίρα; Ή θα υποταχθούν στην ύβρη που προκάλεσε η πράξη ενός «Οιδίποδα εχθρού», ενός πατέρα που «βίασε» το πεπρωμένο τους όταν γεννιόντουσαν;

 

Βιογραφικό

 Ο Πάυλος Κάγιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Σπούδασε κινηματογράφο. Το πρώτο του διήγημα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κάλβος το 1970. Από το 1984 μέχρι και το 2010 εργαζόταν στο πολιτιστικό ρεπορτάζ της εφημερίδας Τα Νέα, στους τομείς του κινηματογράφου και του θεάτρου. Τώρα δημοσιεύει κείμενά του σε ηλεκτρονικά μέσα.
Ο κλήρος της τρικυμίας είναι το έκτο του μυθιστόρημα. Έχουν προηγηθεί τα: Και ξαφνικά χιόνισε χρόνια (1995), Σε είδα να ’σαι αόρατος (2000), Δεν υπάρχει ελευθερία μακριά σου (2004), Και με κλειστά μάτια θα βλέπω (2009), Μη μ’ αφήσεις να χαθώ (2013), όλα απο τις Εκδόσεις Καστανιώτη.

Be the first to comment!
 
Leave a reply »