160 views 0 comments

«Το λιμάνι των χαμένων γυναικών» γοήτευσε το αναγνωστικό κοινό της Αλεξανδρούπολης

by on Μάρτιος 20, 2019
 

«Διαβάζοντας το βιβλίο αγωνιάς μαζί με τους ήρωες, βλέπεις μπροστά σου να χορεύουν τάνγκο, γεύεσαι τα εδέσματα των Ναπολιτάνων στα στενά σοκάκια του Μπουένος Άιρες, ακούς τους ήχους του βιολιού και της ξεκούρδιστης κιθάρας, ταξιδεύεις με την αμαξοστοιχία του τρένου του κόσμου, μυρίζεις τη μεγάλη θάλασσα που φέρνει στους ανθρώπους τόσες ελπίδες όσες είναι και τα κύματα.»

Επιμέλεια: Βασίλης Κάργας

Ένα γοητευτικό, νοερό, ταξίδι στην Αργεντινή του 20ου αιώνα πραγματοποίησαν όσοι παραβρέθηκαν στην παρουσίαση του πρώτου μυθιστορήματος της Κομοτηναίας αρχαιολόγου- μουσειολόγου Νάγιας Δαλακούρα, «Το λιμάνι των χαμένων γυναικών», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος και παρουσιάστηκε στην Αλεξανδρούπολη, στο Εθνολογικό Μουσείο Θράκης.
Το αναγνωστικό κοινό μέσα από τις συναρπαστικές ιστορίες του βιβλίου περιπλανήθηκε στο λιμάνι του Μπουένος Άιρες, στα κακόφημα στέκια του, στους αχανείς βοσκότοπους της Αργεντινής και ακολουθώντας τις Άνδεις, «άγγιξε » τους παγετώνες του τέλος του κόσμου, εκεί που καταλήγουν οι ελπίδες και τα κύματα.


Το μυθιστόρημα, που εκτυλίσσεται το 1912 στο Μπουένος Άιρες και αφορά την μετανάστευση, την περιπλάνηση και τα ταξίδια, παρουσίασε με πολύ γλαφυρό τρόπο η βιολόγος, Αυγή Τσώλου, φίλη της συγγραφέως από το μεταπτυχιακό τους στην Αγγλία, δημιουργώντας μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και ταξίδεψε τους παρευρισκόμενους στον τόπο και την εποχή που έζησαν οι ήρωες του βιβλίου:
«Το λιμάνι των χαμένων γυναικών είναι ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα με ιστορικό πλαίσιο και έντονα εθνογραφικά στοιχεία. Εκτυλίσσεται στις αρχές του 20ού αιώνα στην Αργεντινή. Θέμα του είναι ο κόσμος των μεταναστών, ο κόσμος του περιθωρίου, ο οποίος αγωνίζεται να επιβιώσει στο μεγαλύτερο λιμάνι του νότου του κόσμου.
Η Ρόζα, μια νεαρή μετανάστρια από τη Σικελία, φτάνει με ένα υπερωκεάνιο στο Μπουένος Άιρες με μια μικρή βαλίτσα γεμάτη όνειρα για ένα νέο ξεκίνημα. Ο Λουίς, απόγονος Ισπανών μεταναστών, ζει σε εκείνο το λιμάνι επιβιώνοντας από τις συναλλαγές με τον υπόκοσμο και εξαπατώντας εύκολα θύματα, όπως οι νεοαφιχθείσες μετανάστριες. Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν με τρόπο απροσδόκητο και στο εξής θα περιπλέκονται σε ένα μεγαλειώδες ταξίδι από το Μπουένος Άιρες έως την άκρη του κόσμου, τη «γη του καπνού», και επειδή όπου καπνός υπάρχει και φωτιά, στη Γη του Πυρός.
Σε έναν κόσμο μαγείας, θρύλων, παραδόσεων και δεισιδαιμονιών συναντάει κανείς έναν μικρόκοσμο ανθρώπων με μοναδικά πλασμένες ιστορίες. Μετανάστες, ντόπιοι, Εβραίοι, Ευρωπαίοι, Ιθαγενείς των Άνδεων και της Γης του Πυρός, Άραβες, Έλληνες και πολλές ακόμη εθνικότητες αποτελούν συναρπαστικούς χαρακτήρες του μυθιστορηματικού ψηφιδωτού της Νάγιας. Χαρακτήρες με έντονες ζωές, άλλοτε πικάντικες και άλλοτε επαναστατικές, μα όλες τους ιδιαίτερες.
Η αφήγηση είναι γρήγορη και ανατρεπτική. Η ιστορία κατά βάση ερωτική, συναρπάζει με τις εικονοπλαστικές της αφηγήσεις που σε μεταφέρουν αβίαστα στον ανοίκειο κόσμο του 1912, το ίδιο εύκολα στα κακόφημα καμπαρέ του λιμανιού, όσο στους αχανείς βοσκότοπους της Αργεντινής και στους παγετώνες του τέλος του κόσμου. Διαβάζοντας το βιβλίο αγωνιάς μαζί με τους ήρωες, βλέπεις μπροστά σου να χορεύουν τάνγκο, γεύεσαι τα εδέσματα των Ναπολιτάνων στα στενά σοκάκια του Μπουένος Άιρες, ακούς τους ήχους του βιολιού και της ξεκούρδιστης κιθάρας, ταξιδεύεις με την αμαξοστοιχία του τρένου του κόσμου, μυρίζεις τη μεγάλη θάλασσα που φέρνει στους ανθρώπους τόσες ελπίδες όσες είναι και τα κύματα. Η πλούσια ιστοριογραφία και εθνολογία του βιβλίου μας ταξιδεύει και μας προτρέπει να γνωρίσουμε και να επισκεφτούμε έναν τόπο τόσο μακρινό που μετά την ανάγνωση μας γίνεται τόπος δικός μας.»
Την παρουσίαση έκλεισε η συγγραφέας του βιβλίου περιγράφοντας το πώς εμπνεύσθηκε το «Λιμάνι των χαμένων γυναικών», αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε η αρχαιολόγος Φένια Παρδαλίδου, ενώ Αργεντίνικο τάνγκο χόρεψαν υπέροχα ο Δημήτρης Σιδηράς και η Πόπη Καπιτσάκη.

Be the first to comment!
 
Leave a reply »